هو پنهنجن کي ڇڏي نہ ڏيندو
انهن ماڻهن خلاف احتجاج جيڪي بيواهن ۽ پرديسين کي ماري ٿا ۽ سمجهن ٿا ته ڪنهن کي خبر ناهي. جواب سادو آهي: جنهن ڪن لڳايو، ڇا اهو نه ٻڌندو؟ آخر ۾ ذاتي ڳالهه اچي ٿي — منهنجو پير�ڦسلي رهيو هو، ۽ منهنجي پيءُ جي عهدي واري محبت مون کي سنڀاليو.
94 1اي انصاف ڪرڻ وارا اسان جا بابا، اي اسان جا بابا! انصاف ڪرڻ وارا اسان جا بابا، جلوو ڏيکار! 2اُٿي بيهه، اي زمين جا منصف! مغرورن کي سندن ڪيل جو بدلو ڏي. 3اي اسان جا بابا، ڪيستائين شرير، ڪيستائين شرير فخر ڪندا رهندا؟
4هو مغرور ڳالهيون ڇاڻين ٿا؛ سڀ بدڪار وڏايون ڪن ٿا. 5اي اسان جا بابا، هو تنهنجي قوم کي ڪچلين ٿا، ۽ تنهنجي ميراث تي ظلم ڪن ٿا. 6هو بيوه ۽ پرديسيءَ کي قتل ڪن ٿا، ۽ يتيمن کي مارين ٿا. 7هو چون ٿا تہ ”خداوند نہ ٿو ڏسي؛ يعقوب جو خدا ڌيان نہ ٿو ڏئي.“
8اي قوم جا بي سمجھ ماڻهو، ڌيان ڏيو؛ اي بيوقوفو، ڪڏهن سمجھدار ٿيندا؟ 9جنهن ڪن پوکيو، ڇا سو نہ ٻڌندو؟ جنهن اک جوڙي، ڇا سو نہ ڏسندو؟ 10جيڪو قومن کي سيکت ڏئي ٿو، ڇا سو کين نہ سڌاريندو—جيڪو ماڻهن کي علم سيکاري ٿو؟ 11اسان جو پيءُ ماڻهن جا خيال ڄاڻي ٿو تہ اهي رڳو هڪ ساھ آهن.
12اي اسان جا بابا، سڀاڳو آهي اهو، جنهن کي تون سيکت ڏين ٿو ۽ پنهنجي شريعت مان سيکارين ٿو، 13کيس مصيبت جي ڏينهن کان آرام ڏيندي، جيستائين شرير لاءِ کڏ کوٽي وڃي. 14ڇالاءِ جو اسان جو پيءُ پنهنجي قوم کي نہ ڇڏيندو؛ پنهنجي ميراث کي ڇڏي نہ ڏيندو. 15ڇالاءِ جو انصاف وري سچارن ڏانهن موٽندو، ۽ سڀ سڌي دل وارا ان جي پيروي ڪندا.
16شريرن جي خلاف منهنجي لاءِ ڪير اُٿندو؟ بدڪارن جي مقابلي ۾ منهنجي لاءِ ڪير بيهندو؟ 17جيڪڏهن اسان جو پيءُ منهنجو مددگار نہ ٿئي ها، تہ منهنجو جيءُ جلد موت جي خاموشيءَ ۾ وڃي رهي ها. 18جڏهن مون چيو تہ ”منهنجو پير ترڪي ٿو،“ تڏهن اي اسان جا بابا، تنهنجي عهد واري لافاني شفقت مون کي سنڀاليو. 19جڏهن منهنجي اندر ۾ ڳڻتيون گهڻيون ٿيون، تڏهن تنهنجي تسلي منهنجي جيءَ کي خوش ڪيو.
20ڇا بگڙيل تخت تو سان ميل رکي سگھي ٿو—جيڪو قانون ۾ ظلم لکي ٿو؟ 21هو سچارن جي جان خلاف گڏجي ٿا، ۽ بي گناھن کي موت جي سزا ٿا ڏين. 22پر اسان جو پيءُ منهنجو قلعو ٿيو آهي، ۽ اسان جو پيءُ منهنجي پناھ جو پٿر ٿيو آهي. 23هو سندن پنهنجو گناھ مٿن موٽائيندو ۽ سندن بدي سبب کين برباد ڪندو؛ اسان جو پيءُ کين برباد ڪندو.
