Pamindo 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹Ieu parentah, nya eta katangtuan-katangtuan jeung hukum-hukum, anu diparentahkeun ku Rama maraneh ka kami pikeun diwurukkeun ka maraneh, supaya dilampahkeun di tanah anu rek diasupan jeung dipimilik ku maraneh. ²Supaya maraneh hormat ka Rama maraneh, kalawan ngestokeun sakabeh katangtuan jeung parentah-Na anu dipaparinkeun ku kami ka maraneh — maraneh, anak-anak maraneh, jeung incu-incu maraneh — saumur hirup maraneh, sarta supaya maraneh panjang umur. ³Darengekeun, eh Israil, sarta estokeun kalawan gemet, supaya maraneh rahayu sarta ngareuyeuk tambah lofon di tanah anu ngaleuya ku susu jeung madu, cocog jeung jangji Rama urang, Allah karuhun maraneh, ka maraneh.

⁴Darengekeun, eh Israil: Rama urang teh hiji. ^a a v4 Yesus negeskeun ieu pangaku minangka parentah anu pangpentingna (Markus 12:29). Anjeunna oge ngalahir, “Kami jeung Rama teh hiji” (Yohanes 10:30). ⁵Masing mikaasih ka Rama maraneh kalawan saereng-erengna hate, saereng-erengna nyawa, jeung saereng-erengna tanaga. ⁶Sarta ieu kecap-kecap anu diparentahkeun ku kami ka maraneh dina poe ieu, kudu nyangkaruk dina hate maraneh. ⁷Wurukkeun kalawan gemet ka anak-anak maraneh, sarta caritakeun waktu maraneh keur diuk di imah, waktu leumpang di jalan, waktu rek sare, jeung waktu hudang. ⁸Talikung minangka tanda dina leungeun maraneh, sarta jadikeun minangka beungkeut dina tarang maraneh; ⁹sarta tuliskeun dina tihang-tihang panto imah maraneh jeung dina lawang-lawang maraneh.

¹⁰Engke mun Rama maraneh geus nganteurkeun maraneh ka tanah anu geus disumpahkeun ka karuhun maraneh — Ibrahim, Ishak, jeung Yakub — pikeun maparin ka maraneh kota-kota anu galede tur harade anu lain beunang nyieun maraneh, ¹¹imah-imah anu pinuh ku rupa-rupa barang hade anu lain beunang ngeusian maraneh, sumur-sumur anu geus digali anu lain beunang ngali maraneh, kebon anggur jeung tangkal jetun anu lain beunang melak maraneh — sarta mun maraneh geus dahar nepi ka sugema. ¹²Masing ati-ati, ulah nepi ka poho ka Rama urang, anu geus ngaluarkeun maraneh ti tanah Mesir, ti imah pangbudakan. ¹³Maraneh kudu hormat ka Rama maraneh sarta ngabakti ka Mantenna, jeung kudu sumpah demi jenengan-Na. ¹⁴Ulah nuturkeun allah-allah sejen, nya eta allah-allah bangsa-bangsa di sakurilingeun maraneh, ¹⁵sabab Rama maraneh anu aya di tengah-tengah maraneh teh Rama anu timburuan, bisi bendu-Na hurung ka maraneh sarta ngabasmi maraneh ti luhureun bumi. ¹⁶Ulah nyoba-nyoba ka Rama maraneh saperti maraneh geus nyoba ka Mantenna di Masa. ^b b v16 Masa: tempat urang Israil pasea sarta nyoba ka Rama urang ngeunaan kakurangan cai (Kaluaran 17:1–7). ¹⁷Masing gemet ngestokeun parentah-parentah Rama maraneh, pikukuh-Na, jeung katangtuan-katangtuan-Na anu diparentahkeun ka maraneh. ¹⁸Lampahkeun naon anu bener jeung hade dina pangdeuleu Rama urang, supaya maraneh rahayu, sarta bisa asup tur ngamilik tanah anu hade anu geus disumpahkeun ku Rama urang rek dipaparinkeun ka karuhun maraneh, ¹⁹kalawan ngusir sakabeh musuh maraneh ti hareupeun maraneh, sakumaha anu geus didawuhkeun ku Rama urang.

²⁰Engke mun anak maraneh hiji waktu nanya ka maraneh, “Naon ari pikukuh jeung katangtuan jeung hukum anu diparentahkeun ku Rama urang ka Ama?” ²¹Tuluy bejakeun ka anak maraneh: “Urang teh baheula jadi badega Piraun di Mesir, tuluy urang dikaluarkeun ti Mesir ku Rama urang kalawan panangan anu pohara kawasana. ²²Rama urang maparin tanda-tanda jeung kaahengan-kaahengan anu araheng tur pikasieuneun ka Mesir, ka Piraun, jeung ka sakumna kulawargana, di hareupeun urang. ²³Mantenna ngaluarkeun urang ti dinya pikeun nganteurkeun urang asup sarta maparin ka urang tanah anu geus disumpahkeun ka karuhun urang. ²⁴Sarta Rama urang miwarang urang pikeun ngalampahkeun sakabeh katangtuan ieu, sangkan hormat ka Rama urang, pikeun kahadean urang salawasna, sangkan urang tetep hirup, saperti ayeuna ieu. ²⁵Sarta ieu bakal jadi kabeneran pikeun urang, lamun urang ngestokeun sarta ngalampahkeun sakabeh parentah ieu di payuneun Rama urang, sakumaha anu geus diparentahkeun ka urang.”