Suleman Neangan Rama di Gibeon

Kakawasaan raja-raja Yuda ti Suleman nepi ka pambuangan, kalawan Bait Allah di jantung kahirupan bangsa. Jangji anu pangdipikaasihna dina ieu kitab nyaeta Rama anu ngantosan pikeun ngahampura jeung nyageurkeun umat anu balik deui.

Pasal 1.

Suleman putra Daud beuki kuat nyekel karajaanana; Rama urang nyarengan anjeunna, sarta ngajadikeun anjeunna kacida agungna.

Suleman nyarios ka sakumna urang Israil — para panglima rebuan jeung ratusan, para hakim, sarta unggal pamingpin di Israil, nya eta para kapala kulawarga. Suleman jeung sakumna jamaah tuluy arindit ka tempat luhur di Gibeon, tempat ngadegna Kemah Tepangan kagungan Rama urang, nya eta anu didamel ku Musa abdi Rama urang di gurun keusik. Tapi Daud geus mindahkeun Peti Perjangjian Rama urang ti Kiryat-Yearim ka tempat anu geus disayagikeun ku anjeunna, sarta nangtungkeun hiji kemah pikeun eta di Yerusalem. Altar tambaga anu didamel ku Besalel putra Uri, putra Hur, aya di dinya di hareupeun Kemah Suci Rama urang; nya ku sabab eta Suleman jeung jamaah neangan Rama urang di dinya. Suleman tuluy unggah ka altar tambaga di payuneun Rama urang di Kemah Tepangan, sarta ngahaturkeun 1.000 kurban beuleuman dina eta altar.

Peuting harita Rama urang nembongan ka Suleman, sarta ngandika ka anjeunna, “Pentakeun, naon anu kudu dipaparinkeun ku Kami ka maneh.”

Suleman unjukan ka Rama urang, “Gusti parantos maparin kaasih perjangjian anu ageung ka Daud, rama abdi, sarta ngajadikeun abdi raja ngagentos anjeunna. Ayeuna, nun Ama, mugi netepkeun jangji Ama ka Daud rama abdi, karana Ama parantos ngajadikeun abdi raja pikeun hiji bangsa anu lobana saperti lebu di bumi. Mugi abdi ayeuna dipaparin kawijaksanaan sareng pangaweruh pikeun mingpin ieu bangsa, karana saha anu iasa ngatur bangsa Ama anu kacida ageungna ieu?”

Rama urang ngandika ka Suleman, “Ku sabab kieu anu aya dina hate maneh — maneh henteu menta kabeungharan, harta, atawa kahormatan, henteu menta nyawa musuh-musuh maneh, henteu oge menta umur panjang, tapi menta kawijaksanaan jeung pangaweruh pikeun ngatur umat Kami, nya umat anu maneh ku Kami dijadikeun rajana, mangka kawijaksanaan jeung pangaweruh dibikeun ka maneh. Kami oge bakal mere ka maneh kabeungharan, harta, jeung kahormatan anu tacan kungsi dipimilik ku raja saméméh maneh, sarta moal aya raja sanggeus maneh anu bakal mibanda nu saperti kitu.”

Ku kituna Suleman mulih ti tempat luhur di Gibeon, ti payuneun Kemah Tepangan, ka Yerusalem, sarta anjeunna marentah di Israil.

Suleman ngumpulkeun kareta perang jeung pasukan kuda; anjeunna kagungan 1.400 kareta perang jeung 12.000 pasukan kuda, anu ku anjeunna ditempatkeun di kota-kota kareta perang sarta sabagian deukeut raja di Yerusalem. Di Yerusalem, raja ngajadikeun perak jeung emas saloba batu, sarta kai aras saloba tangkal ara di suku gunung. Kuda-kuda Suleman asalna ti Mesir jeung ti Kue; para padagang raja meulina ti Kue kalawan harga pasar. ^a Maranehna ngimpor hiji kareta perang ti Mesir kalawan harga kira-kira lima welas pon perak, sarta hiji kuda kira-kira opat pon; ngaliwatan maranehna, barang-barang eta diekspor ka sakabeh raja urang Het jeung urang Aram.