Suleman Ngarancang Ngadegkeun Bait pikeun Rama

Suleman ngatur tanaga gawé anu kacida lobana sarta ménta ka Huram raja Tirus kai kiput jeung saurang tukang anu ahli. Anjeunna nétélakeun kalayan jelas naon anu rék diwangun: hiji Bait pikeun jenengan Rama-Na — anu teu bisa kawadahan ku langit, sarta ngan bisa dihormat di dinya, lain dicicingan.

Pasal 2.

Suleman mutuskeun rek ngadegkeun hiji gedong pikeun jenengan Rama urang, sarta hiji karaton pikeun anjeunna sorangan. Suleman netepkeun 70.000 urang tukang manggul, 80.000 urang tukang meulah batu di pagunungan, jeung 3.600 urang mandor pikeun ngawas maranehna.

Suleman ngutus utusan ka Huram, raja Tirus, saurna, “Perlakukeun abdi sakumaha anjeun geus ngalakukeun ka ama abdi, Daud, anu ku anjeun dikintunan kai kiputri pikeun ngadegkeun karatonna anu dicicingan. Abdi keur ngadegkeun hiji gedong pikeun jenengan Rama abdi, pikeun disucikeun ka Mantenna—pikeun ngukus menyan seungit di payuneuna-Na, pikeun nyadiakeun roti Panyampak terus-terusan, pikeun ngahaturkeun kurban beuleuman isuk jeung sore, dina poe-poe Sabat, bulan anyar, sarta pesta-pesta anu geus ditangtukeun pikeun Rama urang. Urang Israil kudu ngalakukeun ieu salalanggengna. ^a

Gedong anu keur diadegkeun ku abdi teh bakal agung, sabab Rama urang leuwih agung ti sakabeh dewa. Tapi saha nu bisa ngadegkeun gedong pikeun Mantenna, da sawarga jeung sawarga anu pangluhurna oge teu bisa ngawadahan Mantenna? Jeung saha atuh abdi teh, nepi ka wani ngadegkeun gedong pikeun Mantenna, salian ti pikeun ngukus kurban di payuneuna-Na?

Ku kituna, mangga kintunkeun ka abdi hiji tukang anu ahli dina emas, perak, tambaga, beusi, bola wungu, beureum, jeung bulao, sarta dina ukiran, pikeun digawe bareng jeung tukang-tukang ahli abdi di Yuda jeung Yerusalem, anu geus disadiakeun ku ama abdi, Daud.

Kintunkeun oge ka abdi kai kiputri, kai saru, jeung kai cendana beureum ti Libanon, sabab abdi terang yen gandek-gandek anjeun palinter neukteuk kai ti Libanon; gandek-gandek abdi bakal ngabantu gandek-gandek anjeun. Sadiakeun kai anu loba pikeun abdi, sabab gedong anu keur diadegkeun ku abdi teh bakal agung sarta endah pisan. Pikeun gandek-gandek anjeun anu neukteuk kai, abdi rek mere kira-kira 125.000 takeran gandum tutu, 125.000 takeran jelai, 115.000 galon anggur, jeung 115.000 galon minyak.”

Huram, raja Tirus, nulis surat ka Suleman, kieu ungelna, “Ku sabab PANGERAN mikaasih ka umat-Na, Mantenna ngajadikeun anjeun raja maranehna.” Saur Huram deui, “Mugia PANGERAN, Allah Israil, anu nyiptakeun langit jeung bumi, dipuji! Mantenna geus maparin ka Raja Daud hiji putra anu wijaksana, anu boga pangarti jeung kaweruh, pikeun ngadegkeun gedong pikeun PANGERAN sarta karaton pikeun anjeunna sorangan.

Ayeuna abdi ngintunkeun ka anjeun hiji tukang anu ahli, anu dipaparin pangarti, nya eta Huram-abi, putra hiji wanita ti turunan Dan, ari bapana urang Tirus—ahli dina emas, perak, tambaga, beusi, batu, kai, bola wungu, bulao, jeung beureum, sarta lenen lemes. Manehna bisa nyieun sagala rupa ukiran jeung ngalaksanakeun sagala rupa rarancang anu dipasrahkeun ka manehna, digawe bareng jeung tukang-tukang ahli anjeun katut tukang-tukang ahli gamparan abdi, Daud, nya eta ama anjeun.

Ku kituna, mugi gamparan ngintunkeun ka gandek-gandekna gandum, jelai, minyak, jeung anggur anu parantos dijangjikeun, sarta kami bakal neukteuk sakabeh kai anu diperlukeun ku anjeun ti Libanon, tuluy dikambangkeun ka anjeun dina wangun rakit ngaliwatan laut ka Yopa, sanggeus kitu anjeun bisa ngangkut eta ka Yerusalem.”

Suleman ngitung sakabeh urang asing anu cicing di tanah Israil, sakumaha anu geus dilakukeun ku ama-na, Daud; jumlahna 153.600 urang. Anjeunna netepkeun 70.000 urang jadi tukang manggul, 80.000 urang jadi tukang meulah batu di pagunungan, jeung 3.600 urang jadi mandor pikeun ngajurung rahayat sangkan terus digawe.