2 Księga Kronik 1

1 ¹Salomon, syn Dawida, umocnił się w swoim królestwie; nasz Ojciec był z nim i uczynił go bardzo wielkim.

²Salomon przemówił do całego Izraela — do dowódców tysięcy i setek, do sędziów i do każdego przywódcy w Izraelu, do naczelników rodów. ³Salomon i całe zgromadzenie udali się na wyżynę w Gibeonie, gdzie stał Namiot Spotkania naszego Ojca, który Mojżesz, sługa naszego Ojca, zrobił na pustyni. ⁴Dawid jednak sprowadził arkę naszego Ojca z Kiriat-Jearim na miejsce, które dla niej przygotował, rozbiwszy dla niej namiot w Jerozolimie. ⁵Ołtarz z brązu, który zrobił Besalel, syn Uriego, syna Chura, znajdował się tam przed przybytkiem naszego Ojca; dlatego Salomon i zgromadzenie szukali tam naszego Ojca. ⁶Salomon przystąpił do ołtarza z brązu przed naszym Ojcem, przy Namiocie Spotkania, i złożył na nim tysiąc ofiar całopalnych.

⁷Tej nocy nasz Ojciec ukazał się Salomonowi i powiedział do niego: „Proś, co mam ci dać”.

⁸Salomon powiedział do naszego Ojca: „Okazałeś wielką wierną miłość Dawidowi, mojemu ojcu, i uczyniłeś mnie królem w jego miejsce. ⁹Teraz, mój Ojcze, potwierdź swoją obietnicę daną mojemu ojcu Dawidowi, bo uczyniłeś mnie królem nad ludem tak licznym jak proch ziemi. ¹⁰Daj mi teraz mądrość i wiedzę, abym mógł przewodzić temu ludowi, bo któż zdoła rządzić tym twoim wielkim ludem?”

¹¹Nasz Ojciec powiedział do Salomona: „Ponieważ to było w twoim sercu — nie prosiłeś o bogactwa, majętność ani chwałę, ani o życie swoich wrogów, ani o długie życie, lecz o mądrość i wiedzę, aby rządzić moim ludem, nad którym uczyniłem cię królem, ¹²mądrość i wiedza są ci dane. Dam ci też bogactwa, majętność i chwałę, jakich nie miał żaden król przed tobą ani nie będzie miał żaden po tobie”.

¹³Salomon wrócił więc z wyżyny w Gibeonie, sprzed Namiotu Spotkania, do Jerozolimy i panował nad Izraelem.

¹⁴Salomon zgromadził rydwany i jeźdźców; miał tysiąc czterysta rydwanów i dwanaście tysięcy jeźdźców, których rozmieścił w miastach rydwanów i przy królu w Jerozolimie. ¹⁵W Jerozolimie król sprawił, że srebro i złoto były jak kamienie, a drewno cedrowe tak obfite jak sykomory na pogórzu. ¹⁶Konie Salomona pochodziły z Egiptu i z Kue; kupcy króla nabywali je w Kue za cenę rynkową. ^a a v16 Kue było krainą na terenie dzisiejszej południowej Turcji, cenioną w świecie starożytnym za swoje konie. ¹⁷Sprowadzali z Egiptu rydwan za około piętnaście funtów srebra, a konia za około cztery; za ich pośrednictwem wywozili je do wszystkich królów Chetytów i Aramu.