1 Księga Kronik 29

29 ¹Król Dawid powiedział do całego zgromadzenia: Mój syn Salomon, ten, którego wybrał nasz Ojciec, jest młody i niedoświadczony, a zadanie jest wielkie, bo świątynia nie jest dla człowieka, lecz dla naszego Ojca. ²Z całej swojej siły przygotowałem to, co potrzebne dla domu mojego Ojca: złoto na to, co ze złota, srebro na to, co ze srebra, brąz na to, co z brązu, żelazo na to, co z żelaza, drewno na to, co z drewna; kamienie onyksowe i kamienie do oprawy, kamienie antymonowe i w różnych kolorach, wszelkiego rodzaju drogie kamienie oraz marmur w obfitości. ³Ponieważ mam upodobanie w domu mojego Ojca, oddaję mój osobisty skarb złota i srebra na dom mojego Ojca, ponad wszystko, co przygotowałem dla świętego domu: ⁴około 112 ton złota, złota z Ofiru, i około 262 ton oczyszczonego srebra, aby pokryć ściany budowli. ⁵Złoto na to, co ze złota, srebro na to, co ze srebra, i każda praca dla rąk rzemieślników. Kto więc dziś chce poświęcić siebie naszemu Ojcu?

⁶Wtedy naczelnicy rodów, naczelnicy plemion Izraela, dowódcy nad tysiącami i setkami oraz zarządcy prac królewskich złożyli dobrowolne ofiary. ⁷Na służbę domu naszego Ojca dali około 188 ton złota i 10 000 darejków, 375 ton srebra, 675 ton brązu i 3 750 ton żelaza. ⁸Ktokolwiek miał drogie kamienie, oddawał je do skarbca domu naszego Ojca, pod opiekę Jechiela, Gerszonity. ⁹Lud radował się ze swoich dobrowolnych darów, złożonych dobrowolnie naszemu Ojcu całym sercem; także król Dawid bardzo się radował.

Modlitwa uwielbienia Dawida do Ojca

¹⁰I błogosławił Dawid naszego Ojca przed całym zgromadzeniem. I powiedział Dawid: „Błogosławiony jesteś, Ojcze Izraela, naszego ojca, od wieków na wieki. ¹¹Twoja, Ojcze, jest wielkość, moc, chwała, zwycięstwo i majestat — bo wszystko, co jest na niebie i na ziemi, jest twoje. Twoje jest królestwo, Ojcze; ty wywyższony jesteś jako głowa ponad wszystkim. ¹²Bogactwo i cześć pochodzą od ciebie; ty panujesz nad wszystkim. W twojej ręce jest moc i siła; w twojej ręce jest wywyższać i dawać moc wszystkim. ¹³A teraz, Ojcze, dziękujemy ci i wysławiamy twoje chwalebne imię. ¹⁴Kim ja jestem i kim jest mój lud, że mogliśmy złożyć takie dobrowolne dary? Wszystko pochodzi od ciebie — daliśmy ci tylko to, co pochodzi z twojej ręki. ¹⁵Jesteśmy przed tobą cudzoziemcami i gośćmi, jak byli wszyscy nasi przodkowie; nasze dni na ziemi są jak cień i nie ma nadziei na pozostanie. ¹⁶Ojcze nasz, całe to bogactwo, które zgromadziliśmy, aby zbudować ci dom dla twojego świętego imienia, pochodzi z twojej ręki i wszystko to jest twoje. ¹⁷Wiem, mój Ojcze, że badasz serce i masz upodobanie w prawości. W prawości mojego serca dobrowolnie dałem to wszystko, a teraz widzę, jak twój lud, który się tu znajduje, składa ci dary z radością. ¹⁸Boże Abrahama, Izaaka i Izraela, naszych ojców, zachowaj na wieki to pragnienie w sercach twojego ludu i zwróć ich serca ku tobie. ¹⁹A mojemu synowi Salomonowi daj serce szczere, aby strzegł twoich przykazań, świadectw i ustaw, aby to wszystko wykonał i zbudował świątynię, dla której wszystko przygotowałem.”

²⁰Dawid powiedział do całego zgromadzenia: „Błogosławcie teraz waszego Ojca.” I całe zgromadzenie błogosławiło Boga swoich ojców, skłonili głowy i upadli na twarz przed naszym Ojcem i przed królem.

Salomon namaszczony na króla przed Ojcem

²¹Następnego dnia składali naszemu Ojcu ofiary krwawe i składali naszemu Ojcu ofiary całopalne: 1 000 cielców, 1 000 baranów, 1 000 jagniąt wraz z ich ofiarami z płynów oraz liczne ofiary za całego Izraela. ²²Jedli i pili przed naszym Ojcem w tym dniu z wielką radością i po raz drugi ustanowili królem Salomona, syna Dawida, i namaścili go na władcę dla naszego Ojca, a Sadoka na kapłana.

²³Salomon zasiadł na tronie naszego Ojca jako król w miejsce Dawida, swojego ojca. Powodziło mu się, a cały Izrael był mu posłuszny. ^a a v23 Król Izraela zasiadał na tronie, który należał do naszego Ojca — królestwo było panowaniem samego naszego Ojca sprawowanym na ziemi. Ten tron znajduje swojego prawdziwego i wiecznego Króla w Jezusie, synu Dawida. ²⁴Także wszyscy naczelnicy i dzielni wojownicy, a również wszyscy synowie króla Dawida poddali się królowi Salomonowi. ²⁵A nasz Ojciec niezmiernie wywyższył Salomona na oczach całego Izraela i dał mu majestat królewski, jakiego nie miał przed nim żaden król w Izraelu.

Panowanie i śmierć króla Dawida

²⁶Dawid, syn Jessego, panował nad całym Izraelem. ²⁷Czas jego panowania nad Izraelem wynosił czterdzieści lat — siedem w Hebronie, trzydzieści trzy w Jerozolimie. ²⁸Umarł w sędziwej starości, syty dni, bogactwa i czci; a Salomon, jego syn, panował w jego miejsce. ²⁹A dzieje króla Dawida, od pierwszych do ostatnich, są zapisane w zapiskach Samuela widzącego, w zapiskach proroka Natana i w zapiskach Gada widzącego, ³⁰wraz z całym jego panowaniem i potęgą oraz wydarzeniami, które spotkały jego, Izraela i wszystkie królestwa tych ziem.