Προσφορές με τη θέληση για τον οίκο του Πατέρα μας

Ο Δαβίδ προσθέτει το δικό του χρυσάφι και ασήμι στα αποθέματα του έθνους, και ύστερα ρωτά ποιος άλλος είναι πρόθυμος — και οι άρχοντες δίνουν γενναιόδωρα. Η προσευχή του λέει το πιο απλό πράγμα του βιβλίου: ό,τι δόθηκε ήρθε πρώτα από το χέρι του Πατέρα μας. Έπειτα ο Σολομώντας στέφεται βασιλιάς, και ο Δαβίδ πεθαίνει ευχαριστημένος.

Κεφάλαιο 29.

Ο βασιλιάς Δαβίδ είπε σε όλη τη συνέλευση: Ο γιος μου ο Σολομώντας, αυτός που διάλεξε ο Πατέρας μας, είναι νέος και άπειρος, και το έργο είναι μεγάλο, γιατί ο ναός δεν είναι για άνθρωπο αλλά για τον Πατέρα μας. Με όλη μου τη δύναμη ετοίμασα για τον οίκο του Πατέρα μου: χρυσάφι για τα χρυσά, ασήμι για τα ασημένια, χαλκό για τα χάλκινα, σίδερο για τα σιδερένια, ξύλο για τα ξύλινα· πέτρες όνυχα και πέτρες για τα δεσίματα, πέτρες από αντιμόνιο και πολύχρωμες, κάθε λογής πολύτιμη πέτρα, και μάρμαρο σε αφθονία. Επειδή αγαπώ τον οίκο του Πατέρα μου, δίνω τον προσωπικό μου θησαυρό από χρυσάφι και ασήμι στον οίκο του Πατέρα μου, πέρα από όλα όσα ετοίμασα για τον άγιο οίκο: περίπου 112 τόνους χρυσάφι, χρυσάφι από το Οφίρ, και περίπου 262 τόνους καθαρισμένο ασήμι, για να επενδυθούν οι τοίχοι των κτιρίων. Χρυσάφι για τα χρυσά, ασήμι για τα ασημένια, και κάθε έργο για τα χέρια των τεχνιτών. Ποιος λοιπόν είναι πρόθυμος να αφιερωθεί σήμερα στον Πατέρα μας;

Τότε οι αρχηγοί των οικογενειών, οι αρχηγοί των φυλών του Ισραήλ, οι διοικητές των χιλιάδων και των εκατοντάδων, και οι υπεύθυνοι για το έργο του βασιλιά πρόσφεραν με προθυμία. Για την υπηρεσία του οίκου του Πατέρα μας έδωσαν περίπου 188 τόνους χρυσάφι και 10.000 δαρεικούς, 375 τόνους ασήμι, 675 τόνους χαλκό, και 3.750 τόνους σίδερο. Όποιος είχε πολύτιμες πέτρες τις έδωσε στο θησαυροφυλάκιο του οίκου του Πατέρα μας, στη φροντίδα του Ιεχιήλ του Γηρσωνίτη. Ο λαός χάρηκε για τα πρόθυμα δώρα τους, που προσφέρθηκαν ελεύθερα στον Πατέρα μας με όλη την καρδιά· και ο βασιλιάς Δαβίδ χάρηκε πολύ.

Η προσευχή δοξολογίας του Δαβίδ προς τον Πατέρα μας

Έτσι ο Δαβίδ ευλόγησε τον Πατέρα μας μπροστά σε όλη τη συνέλευση. Και είπε ο Δαβίδ: «Ευλογημένος είσαι εσύ, ο Πατέρας του Ισραήλ του πατέρα μας, από αιώνα σε αιώνα. Δικά σου, Πατέρα μας, είναι το μεγαλείο, η δύναμη, η δόξα, η νίκη, και η μεγαλοπρέπεια — γιατί όλα όσα υπάρχουν στους ουρανούς και στη γη είναι δικά σου. Δική σου είναι η βασιλεία, Πατέρα μας· εσύ είσαι υψωμένος ως κεφαλή πάνω από όλα. Τα πλούτη και η τιμή έρχονται από εσένα· εσύ κυβερνάς τα πάντα. Η δύναμη και η ισχύς είναι στο χέρι σου· στο χέρι σου είναι να κάνεις μεγάλον και να δίνεις δύναμη σε όλους. Και τώρα, Πατέρα μας, σε ευχαριστούμε και υμνούμε το ένδοξο όνομά σου. Ποιος είμαι εγώ, και ποιος είναι ο λαός μου, ώστε να μπορέσουμε να προσφέρουμε τόσο πρόθυμα; Τα πάντα έρχονται από εσένα — εμείς σου δώσαμε μόνο ό,τι είναι από το δικό σου χέρι. Είμαστε ξένοι και φιλοξενούμενοι μπροστά σου, όπως ήταν όλοι οι πρόγονοί μας· οι μέρες μας πάνω στη γη είναι σαν σκιά, χωρίς ελπίδα να μείνουμε. Πατέρα μας, όλος αυτός ο πλούτος που μαζέψαμε για να σου χτίσουμε έναν οίκο για το άγιο όνομά σου έρχεται από το χέρι σου, και όλος είναι δικός σου. Ξέρω, Πατέρα μου, ότι εσύ δοκιμάζεις την καρδιά και αγαπάς την ακεραιότητα. Με την ακεραιότητα της καρδιάς μου πρόσφερα ελεύθερα όλα αυτά, και τώρα βλέπω τον λαό σου που βρίσκεται εδώ να σου δίνει με χαρά. Θεέ του Αβραάμ, του Ισαάκ, και του Ισραήλ, των πατέρων μας, κράτα για πάντα αυτή την πρόθεση στις καρδιές του λαού σου, και κατεύθυνε τις καρδιές τους προς εσένα. Δώσε στον γιο μου τον Σολομώντα καρδιά ακέραιη, για να τηρεί τις εντολές σου, τις μαρτυρίες σου, και τους νόμους σου, για να κάνει όλα αυτά, και να χτίσει τον ναό για τον οποίο έχω ετοιμάσει».

Ο Δαβίδ είπε σε όλη τη συνέλευση: «Ευλογήστε τώρα τον Πατέρα σας». Έτσι όλοι ευλόγησαν τον Θεό των πατέρων τους, έσκυψαν τα κεφάλια τους, και έπεσαν με το πρόσωπο στη γη μπροστά στον Πατέρα μας και στον βασιλιά.

Ο Σολομώντας χρίεται βασιλιάς μπροστά στον Πατέρα μας

Πρόσφεραν θυσίες στον Πατέρα μας και πρόσφεραν ολοκαυτώματα στον Πατέρα μας την επόμενη μέρα: 1.000 ταύρους, 1.000 κριάρια, 1.000 αρνιά, μαζί με τις σπονδές τους, και άφθονες θυσίες για όλον τον Ισραήλ. Έφαγαν και ήπιαν μπροστά στον Πατέρα μας εκείνη τη μέρα με μεγάλη χαρά, έκαναν ξανά βασιλιά τον Σολομώντα, τον γιο του Δαβίδ, τον έχρισαν άρχοντα για τον Πατέρα μας, και τον Σαδώκ ιερέα.

Ο Σολομώντας κάθισε στον θρόνο του Πατέρα μας ως βασιλιάς στη θέση του Δαβίδ του πατέρα του. Ευημέρησε, και όλος ο Ισραήλ τον υπάκουσε. ^a Επίσης όλοι οι αρχηγοί και οι γενναίοι πολεμιστές, και επίσης όλοι οι γιοι του βασιλιά Δαβίδ, υποτάχθηκαν στον βασιλιά Σολομώντα. Και ο Πατέρας μας έκανε τον Σολομώντα υπερβολικά μεγάλο μπροστά σε όλον τον Ισραήλ, δίνοντάς του βασιλική μεγαλοπρέπεια πέρα από κάθε βασιλιά που υπήρξε πριν από αυτόν στον Ισραήλ.

Η βασιλεία και ο θάνατος του βασιλιά Δαβίδ

Ο Δαβίδ, ο γιος του Ιεσσαί, βασίλεψε πάνω σε όλον τον Ισραήλ. Η βασιλεία του πάνω στον Ισραήλ κράτησε σαράντα χρόνια — εφτά στη Χεβρών, τριάντα τρία στην Ιερουσαλήμ. Πέθανε σε καλά γεράματα, γεμάτος μέρες, πλούτη, και τιμή· και ο Σολομώντας ο γιος του βασίλεψε στη θέση του. Τα έργα του βασιλιά Δαβίδ, τα πρώτα και τα τελευταία, είναι γραμμένα στα χρονικά του Σαμουήλ του βλέποντα, στα χρονικά του Νάθαν του προφήτη, και στα χρονικά του Γαδ του βλέποντα, μαζί με όλη τη βασιλεία του και τη δύναμή του, και τα γεγονότα που ήρθαν πάνω σ’ αυτόν, στον Ισραήλ, και σε όλα τα βασίλεια των χωρών.