دوېم تاريخ 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹د داؤد زوئ سليمان خپله بادشاهى مضبوطه کړله، زمونږ پلار د هغۀ سره وو او هغه يې ډېر لوئ کړو.

²سليمان ټول اِسرائيل ته خبره وکړله، د زرو او سلو سردارانو، قاضيانو او په اِسرائيل کښې هر مشر، يعنې د کورنيو سرپرستانو ته. ³بيا سليمان او ټوله جماعت جِبعون کښې اوچت ځائ ته لاړل، ځکه چې هلته د زمونږ پلار د ملاقات خېمه وه، چې د زمونږ پلار خادم موسىٰ په بيابان کښې جوړه کړې وه. ⁴خو داؤد د زمونږ پلار صندوق د قريت يعريم نه هغه ځائ ته راوستے وو چې هغۀ ورته تيار کړے وو، ځکه چې هغۀ په يروشلم کښې ورته خېمه لګولې وه. ⁵د اُوري زوئ، د حُور لمسى بضلئيل چې کوم پيتلي قربان‌ګاه جوړ کړے وو، هغه هم هلته د زمونږ پلار د خېمې مخکښې وو، نو سليمان او جماعت هلته د زمونږ پلار طلب وکړو. ⁶سليمان د ملاقات په خېمه کښې د زمونږ پلار مخکښې پيتلي قربان‌ګاه ته وخوت او په هغې باندې يې زر سوزېدونکى قربانۍ وړاندې کړې.

⁷په هغه شپه زمونږ پلار سليمان ته ظاهر شو او هغۀ ته يې وفرمائيل، ”وغواړه چې زۀ تا له څۀ درکړم؟“

⁸سليمان زمونږ پلار ته ووئيل، ”تا زما د پلار داؤد سره لويه مينه وکړله او زۀ دې د هغۀ په ځائ بادشاه کړم. ⁹اوس، زما پلاره، زما د پلار داؤد سره خپله وعده ثابته کړه، ځکه چې تا زۀ د داسې يو قوم بادشاه کړم چې د زمکې د خاورو په شان ډېر دے. ¹⁰اوس ما له داسې حِکمت او علم راکړه چې د دې قوم مشرى وکړم، ځکه چې ستا د دې لوئ قوم حکومت څوک کولے شى؟“

¹¹زمونږ پلار سليمان ته وفرمائيل، ”ځکه چې دا ستا په زړۀ کښې وو، تا نۀ مال، نۀ دولت، نۀ عزت، نۀ د خپلو دُښمنانو ژوند او نۀ دې اوږد عُمر وغوښتو، بلکې ستا دپاره دې حِکمت او علم وغوښتو چې زما د قوم حکومت وکړې چې کوم باندې ما تۀ بادشاه کړے يې، ¹²نو حِکمت او علم درکولے شى. دې سره به زۀ تا له داسې مال، دولت او عزت درکوم چې نۀ له تا نه مخکښې بادشاهانو درلودو او نۀ به له تا نه پس څوک درلودى.“

¹³نو سليمان د جِبعون د اوچت ځائ نه، د ملاقات د خېمې د مخې نه، يروشلم ته راغلو او په اِسرائيل باندې يې بادشاهى وکړله.

¹⁴سليمان رتهونه او سپاره راجمع کړل، هغۀ سره يو زر څلور سوه رتهونه او دولس زره سپاره وُو، چې هغۀ د رتهونو په ښارونو کښې او د بادشاه سره په يروشلم کښې اوسولے وُو. ¹⁵په يروشلم کښې بادشاه چاندى او سره زر د ډبرو په شان او د ديار لرګى د غرونو د لمنو د ګُولرو د ونو په شان ډېر کړل. ¹⁶د سليمان آسونه د مِصر او د کُوئي نه راتلل، د بادشاه سوداګرو هغه د کُوئي نه د بازار په قيمت اخستل. ^a a v16 کُوئي هغه علاقه وه چې اوس د تُرکى په جنوب کښې ده، چې په زړه دُنيا کښې د خپلو آسونو دپاره مشهوره وه. ¹⁷هغوئ د مِصر نه يو رته د چاندى په پنځلس پاونډ او يو آس په څلور پاونډ راوړلو، او د هغوئ په وسيله دا هر څيز د حِتيانو او د اَرام ټولو بادشاهانو ته هم صادرول.