موسىٰ مشرانو سره خبرې کوى
هغه نذر چې زموږ پلار ته شوی وي باید پوره شي — د سړي خبره هغه په بشپړ ډول تړي. د یوې ځوانې لور یا د یوې مېرمنې نذر په هغه ورځ لغوه کېدی شي چې پلار یا مېړه یې واوري؛ که هغه چوپ پاتې شي، نذر پاتې کېږي، او هره ګناه د هغه کېږي.
30 1موسىٰ د اِسرائيل د قبيلو مشرانو ته ووئيل چې، دا هغه څۀ دى چې زمونږ پلار حُکم کړے دے. 2کله چې کوم سړے زمونږ پلار ته کومه نذر منى، يا د قسم په وسيله خپل ځان په کوم لوظ باندې پابند کړى، نو هغه دې خپله خبره مۀ ماتوى؛ هغه څۀ چې د هغۀ خولې وئيلى وى، هغه ټول دې پوره کوى.
3کۀ کومه ښځه زمونږ پلار ته کومه نذر ومنى او د ځوانۍ په وخت کښې، چې د خپل پلار په کور کښې اوسېږى، خپل ځان په کوم لوظ باندې پابند کړى، 4کله چې د هغې پلار د هغې نذر او هغه لوظ واورى چې هغه يې پرې پابنده کړې ده، او هغې ته هيڅ ونۀ وائى، نو د هغې ټولې نذرونه او هر هغه لوظ چې هغه پرې پابنده ده، قائم به وى. 5خو کۀ د هغې پلار هغه په هغه ورځ منع کړى چې کله يې واورى، نو د هغې د نذرونو يا د هغو لوظونو نه چې هغې پرې خپل ځان پابند کړے دے، هيڅ به قائم نۀ وى؛ زمونږ پلار به هغه معاف کړى، ځکه چې د هغې پلار هغه منع کړه.
6کۀ هغه د خپلو نذرونو لاندې، يا د کوم بېسوچه وعدې لاندې چې هغې کړې وى، ودۀ وشى، 7او د هغې خاوند دا واورى او په هغه ورځ چې کله يې واورى، هغې ته هيڅ ونۀ وائى، نو د هغې نذرونه قائم دى، او هغه لوظونه چې هغې پرې خپل ځان پابند کړے دے، قائم دى. 8خو کۀ د هغې خاوند هغه په هغه ورځ منع کړى چې کله يې واورى، نو هغه به هغه نذر چې هغې پرې پابنده ده او هغه بېسوچه وعده چې هغې کړې ده، باطلې کړى؛ او زمونږ پلار به هغه معاف کړى.
9خو د کونډې يا طلاق شوې ښځې نذر—هر هغه څۀ چې هغې پرې خپل ځان پابند کړے دے—د هغې خلاف قائم به وى.
10کۀ هغې د خپل خاوند په کور کښې نذر منلې وى، يا د قسم لاندې خپل ځان په کوم لوظ باندې پابند کړے وى، 11او د هغې خاوند هغه واورله، او هغې ته يې هيڅ ونۀ وئيل، او هغه يې منع نۀ کړه—نو د هغې ټولې نذرونه قائم دى، او هر هغه لوظ چې هغې پرې خپل ځان پابند کړے دے، قائم دے. 12خو کۀ د هغې خاوند هغه په هغه ورځ باطلې کړى چې کله يې واورى، نو هغه څۀ چې هغې وئيلى—د هغې نذرونه يا هغه لوظ چې هغه پرې پابنده ده—هيڅ به قائم نۀ وى: هغۀ هغه باطلې کړې، او زمونږ پلار به هغه معاف کړى. 13هره نذر او هر هغه پابند کوونکے قسم چې هغه خپل ځان پرې عاجزه کړى، د هغې خاوند هغه قائمولے او يا باطلولے شى. 14خو کۀ د هغې خاوند ورځ تر ورځې هغې ته چُپ پاتې شى، نو هغه د هغې ټولې نذرونه يا هغه پابندۍ قائموى چې هغه پرې پابنده ده؛ هغه يې قائموى، ځکه چې هغه په هغه ورځ چې کله يې واورل، هغې ته چُپ پاتې شو. 15خو کۀ هغه، د اورېدو نه پس، هغه باطلې کړى، نو هغه به د هغې ګناه په غاړه واخلى.
16دا هغه قاعدې دى چې زمونږ پلار موسىٰ ته حُکم کړې، د سړى او د هغۀ د ښځې ترمنځ، او د پلار او د هغۀ د ځوانې لور ترمنځ چې لا تر اوسه د هغۀ په کور کښې ده.
