Księga Izajasza 11

11 ¹Wyrośnie różdżka z pnia Jessego, a z jego korzeni latorośl wyda owoc. ^a a v1 Paweł nazywa Jezusa korzeniem Jessego, w którym narody pokładają nadzieję — Rz 15,12; Obj 5,5; Obj 22,16. ²Duch naszego Ojca spocznie na nim — Duch mądrości i rozumu, Duch rady i mocy, Duch poznania i bojaźni naszego Ojca, ³I będzie znajdował upodobanie w bojaźni naszego Ojca. Nie będzie sądził według tego, co widzą jego oczy, ani rozstrzygał według tego, co słyszą jego uszy, ⁴lecz w sprawiedliwości będzie sądził biednych i według słuszności rozstrzygał sprawy pokornych na ziemi. Uderzy ziemię rózgą swoich ust, a tchnieniem swoich warg zabije bezbożnego. ⁵Sprawiedliwość będzie pasem na jego biodrach, a wierność przepaską na jego lędźwiach. ⁶Wilk zamieszka z jagnięciem, lampart położy się obok koźlęcia; cielę, lew i tuczne bydlę razem — a małe dziecko je poprowadzi. ⁷Krowa i niedźwiedzica będą się paść, ich młode będą leżeć razem, a lew będzie jadł słomę jak wół. ⁸Niemowlę będzie się bawić nad norą kobry, a odstawione od piersi dziecko położy swoją rękę w gnieździe żmii. ⁹Nie będą krzywdzić ani niszczyć na całej mojej świętej górze, bo ziemia będzie pełna poznania naszego Ojca, tak jak wody okrywają morze.

¹⁰W owym dniu korzeń Jessego — Jezus — stanie jako sztandar dla ludów; narody będą go szukać, a jego miejsce odpoczynku będzie chwalebne. ^b b v10 Paweł cytuje ten werset o Jezusie — korzeniu Jessego, który powstaje, aby panować nad narodami, w którym poganie pokładają nadzieję (Rz 15,12). ¹¹W owym dniu Wszechwładny Ojciec po raz drugi wyciągnie swoją rękę, aby odzyskać resztkę swojego ludu, która pozostała — z Asyrii, z Egiptu, z Patros, z Kusz, z Elamu, z Synearu, z Chamatu i z wysp morskich. ¹²Podniesie sztandar dla narodów i zgromadzi wygnańców Izraela; zbierze rozproszony lud Judy z czterech krańców ziemi. ¹³Zazdrość Efraima ustanie, a wrogowie Judy będą wytępieni; Efraim nie będzie zazdrościł Judzie, a Juda nie będzie wrogi wobec Efraima. ¹⁴Runą na zbocza filistyńskie na zachodzie; razem będą łupić ludy wschodu. Zagarną Edom i Moab, a Ammonici będą im poddani. ¹⁵Nasz Ojciec doszczętnie zniszczy zatokę Morza Egipskiego; palącym wiatrem powiedzie swoją rękę nad rzeką Eufrat. Rozbije ją na siedem strumieni, tak że będzie można przejść w sandałach. ^c c v15 Morze Egipskie to Morze Czerwone; jego północne zatoki to Zatoka Sueska i Zatoka Akaba. ¹⁶Będzie droga bita dla resztki jego ludu, która jeszcze pozostała w Asyrii, tak jak była dla Izraela w dniu, gdy wyszedł z ziemi egipskiej.