ମୁଦ୍ରଣରେ ଉପଲବ୍ଧ
ପୁସ୍ତକ

ପ୍ରେମରେ ଏକୀଭୂତ

ପାଉଲ ଏକତା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରନ୍ତି, ତାପରେ ତାହାକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପଥ ଉପରେ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି — ସେ ଉପରକୁ ନୁହେଁ, ତଳକୁ ଗଲେ; ନିଜକୁ ଶୂନ୍ୟ କଲେ, ଦାସର ରୂପ ଧାରଣ କଲେ, କ୍ରୁଶରେ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଜ୍ଞାବହ ହେଲେ, ତାପରେ ଆମ ପିତା ତାହାଙ୍କୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାମକୁ ଉନ୍ନୀତ କଲେ। ସେ ତୀମଥି ଓ ଇପାଫ୍ରଦୀତଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପଠାନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 2।

ଅତଏବ ଯଦି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ କୌଣସି ଉତ୍ସାହ, ପ୍ରେମରୁ କୌଣସି ସାନ୍ତ୍ଵନା, ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କଠାରେ କୌଣସି ଗଭୀର ସହଭାଗିତା, କୌଣସି ସ୍ନେହ ଓ କରୁଣା ଥାଏ, ତେବେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏକ ମନ ହୋଇ, ଏକ ପ୍ରେମ ରଖି, ଆତ୍ମାରେ ସଂଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ଏକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ରହି ମୋହର ଆନନ୍ଦ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କର। ସ୍ଵାର୍ଥପର ଅଭିଳାଷ କିମ୍ବା ବୃଥା ଅହଙ୍କାରରୁ କିଛି କର ନାହିଁ, ମାତ୍ର ନମ୍ରତାରେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଆପଣାଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ମନେ କର। ତୁମ୍ଭେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ କେବଳ ଆପଣା ଆପଣା ବିଷୟ ପ୍ରତି ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ବିଷୟ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ଧ୍ୟାନ ଦିଅ।

ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ଯେଉଁ ମନୋଭାବ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର, ତାହା ତୁମ୍ଭେମାନେ ପରସ୍ପର ମଧ୍ୟରେ ରଖ, ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସ୍ଵରୂପରେ ଥାଇ ମଧ୍ୟ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସହିତ ସମାନତା ଅଧିକାର କରିବାର ବିଷୟ ବୋଲି ମନେ କଲେ ନାହିଁ, ମାତ୍ର ଦାସର ସ୍ଵରୂପ ଧାରଣ କରି ଓ ମନୁଷ୍ୟର ସାଦୃଶ୍ୟରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରି ଆପଣାକୁ ଶୂନ୍ୟ କଲେ। ଆଉ ମନୁଷ୍ୟରୂପେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇ ସେ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ହଁ, କ୍ରୁଶୀୟ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଜ୍ଞାବହ ହୋଇ ଆପଣାକୁ ନମ୍ର କଲେ। ଏଣୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାଙ୍କୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ଥାନକୁ ଉନ୍ନତ କଲେ ଓ ତାହାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ନାମ ଉପରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାମ ଦେଲେ, ଯେପରି ଯୀଶୁଙ୍କ ନାମରେ ସ୍ଵର୍ଗ, ପୃଥିବୀ ଓ ପାତାଳନିବାସୀ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଣ୍ଠୁ ନତ ହେବ, ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ମହିମା ନିମନ୍ତେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜିହ୍ଵା ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ପ୍ରଭୁ ବୋଲି ସ୍ଵୀକାର କରିବ।

ପିତାଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ଉଜ୍ଜ୍ଵଳ ତାରାଗଣ

ଅତଏବ, ହେ ମୋହର ପ୍ରିୟମାନେ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯେପରି ସର୍ବଦା ଆଜ୍ଞାବହ ହୋଇ ଆସିଅଛ—କେବଳ ମୋʼ ଉପସ୍ଥିତିରେ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ବର୍ତ୍ତମାନ ମୋʼ ଅନୁପସ୍ଥିତିରେ ଅଧିକ ଭାବରେ—ସେହିପରି ଭୟ ଓ କମ୍ପ ସହିତ ଆପଣା ଆପଣା ପରିତ୍ରାଣ ସାଧନ କରିଚାଲ, କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆପଣା ମଙ୍ଗଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନିମନ୍ତେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କଠାରେ ଇଚ୍ଛା ଓ କର୍ମ ଉଭୟ ସାଧନ କରୁଅଛନ୍ତି।

ବଚସା କି ବିବାଦ ବିନା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କର, ଯେପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଓ ଶୁଦ୍ଧ, ଏକ କୁଟିଳ ଓ ଭ୍ରଷ୍ଟ ବଂଶ ମଧ୍ୟରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିଷ୍କଳଙ୍କ ସନ୍ତାନ ହୋଇ, ଜଗତରେ ତାରାଗଣ ପରି ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ଵଳ ହୋଇ ପାରିବ, ଜୀବନର ବାକ୍ୟକୁ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଧରି ରଖ, ଯେପରି ମୁଁ ବୃଥା ଦୌଡ଼ି ନାହିଁ କି ବୃଥା ପରିଶ୍ରମ କରି ନାହିଁ ବୋଲି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦିନରେ ଦର୍ପ କରି ପାରିବି। କିନ୍ତୁ ଯଦିବା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିଶ୍ଵାସର ଯଜ୍ଞ ଓ ସେବା ଉପରେ ମୋତେ ପେୟ-ନୈବେଦ୍ୟ ସ୍ଵରୂପେ ଢାଳି ଦିଆଯାଏ, ତଥାପି ମୁଁ ଆନନ୍ଦିତ ଓ ତୁମ୍ଭ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ଉଲ୍ଲସିତ ଅଟେ। a a v17 ପେୟ-ନୈବେଦ୍ୟ ଥିଲା ଉପାସନାରେ ଯଜ୍ଞବେଦି ଉପରେ ଢଳାଯାଉଥିବା ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ; ପାଉଲ ଆପଣା ଜୀବନକୁ ସେମାନଙ୍କ ବିଶ୍ଵାସ ଉପରେ ଢଳାଯାଉଥିବା ବୋଲି ଚିତ୍ର କରୁଅଛନ୍ତି। ସେହିପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦିତ ଓ ମୋʼ ସହିତ ଉଲ୍ଲସିତ ହୁଅ।

ତୀମଥି ଓ ଏପାଫ୍ରାଦିତ

ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଅବସ୍ଥା ଜାଣି ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଯେପରି ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ ପାରିବି, ଏଥିପାଇଁ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ତୀମଥିଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ପ୍ରେରଣ କରିବାକୁ ଆଶା କରୁଅଛି। କାରଣ ତାହାଙ୍କ ପରି ଆଉ କେହି ମୋʼ ନିକଟରେ ନାହାନ୍ତି, ଯେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ନିମନ୍ତେ ଯଥାର୍ଥ ଭାବରେ ଚିନ୍ତା କରିବେ। କାରଣ ସମସ୍ତେ ଆପଣା ଆପଣା ବିଷୟ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବିଷୟ ନୁହେଁ। କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ତୀମଥିଙ୍କ ପରୀକ୍ଷାସିଦ୍ଧ ଯୋଗ୍ୟତା ଜାଣ—ପୁତ୍ର ଯେପରି ପିତାଙ୍କ ସହିତ, ସେପରି ସେ ମୋʼ ସହିତ ସୁସମାଚାରର କାର୍ଯ୍ୟରେ ସେବା କରିଅଛନ୍ତି। ଅତଏବ ମୋʼ ବିଷୟ କିପରି ଘଟେ, ତାହା ଦେଖିବାକ୍ଷଣି ତାହାଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ପ୍ରେରଣ କରିବାକୁ ଆଶା କରୁଅଛି, ଆଉ ମୁଁ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ଯେ ଶୀଘ୍ର ଆସିବି, ଏ ବିଷୟରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରେ ଦୃଢ଼ବିଶ୍ଵାସ ରଖେ।

କିନ୍ତୁ ଏପାଫ୍ରାଦିତଙ୍କୁ—ଯେ ମୋହର ଭ୍ରାତା, ସହକର୍ମୀ ଓ ସହଯୋଦ୍ଧା, ପୁଣି ମୋହର ଅଭାବ ପୂରଣ ନିମନ୍ତେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଦୂତ ଓ ସେବକ—ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେରାଇ ପଠାଇବା ମୁଁ ଆବଶ୍ୟକ ବୋଲି ମନେ କଲି। କାରଣ ସେ ତୁମ୍ଭ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଲାଳାୟିତ ହୋଇଅଛନ୍ତି, ପୁଣି ସେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇଥିଲେ ବୋଲି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଶୁଣିଥିବାରୁ ଉଦ୍ବିଗ୍ନ ହୋଇଅଛନ୍ତି। ପ୍ରକୃତରେ ସେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ମୃତ୍ୟୁର ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହୋଇଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାଙ୍କ ପ୍ରତି କୃପା କଲେ—କେବଳ ତାହାଙ୍କ ପ୍ରତି ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ମୋʼ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ, ଯେପରି ମୋହର ଦୁଃଖ ଉପରେ ଦୁଃଖ ନ ଘଟେ। ଅତଏବ ତାହାଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣ କରିବାକୁ ମୁଁ ଅଧିକ ଆଗ୍ରହୀ, ଯେପରି ତାହାଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ଦେଖି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆନନ୍ଦ କରିବ ଓ ମୋହର ଦୁଶ୍ଚିନ୍ତା କମିବ। ଅତଏବ ତୁମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କର, ପୁଣି ଏପରି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କର, କାରଣ ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ନିମନ୍ତେ ମୃତ୍ୟୁର ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହୋଇଥିଲେ, ମୋʼ ପ୍ରତି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସେବାର ତ୍ରୁଟି ପୂରଣ କରିବାକୁ ଆପଣା ପ୍ରାଣକୁ ବିପଦରେ ପକାଇଥିଲେ।