دوم تیموتائوس 2

2 ¹«پس ای فرزندِ من، از فیضی که در مسیح عیسی است نیرو بگیر. ²و آنچه از من در حضور شاهدانِ بسیار شنیدی، به کسانی امین بسپار که قادر به تعلیم دیگران نیز باشند. ³همچون سربازی نیکو برای مسیح عیسی، سهم خود را از رنج برگیر. ⁴هیچ سربازی که در خدمت است، خود را درگیرِ امور روزمرهٔ زندگی نمی‌کند، زیرا می‌خواهد فرماندهی را که او را به خدمت گرفته است خشنود سازد. ⁵و ورزشکار نیز تا بر طبقِ قواعد مسابقه ندهد، تاج نمی‌گیرد. ⁶کشاورزی که سخت کار می‌کند، سزاوار است نخستین کسی باشد که از محصول سهم می‌بَرد. ⁷در آنچه می‌گویم بیندیش، زیرا خداوند تو را در همه چیز فهم خواهد بخشید.

⁸عیسی مسیح را به یاد آر که از مردگان برخاست، از نسلِ داوود، چنانکه در انجیلِ من گفته شده است، ⁹که به‌خاطر آن رنج می‌کشم و همچون تبهکاری در زنجیرم. اما کلامِ پدر ما در زنجیر نیست! ¹⁰پس همه چیز را به‌خاطر برگزیدگان تحمل می‌کنم، تا آنان نیز نجاتی را که در مسیح عیسی است، همراه با جلالِ جاودان به‌دست آورند. ¹¹این سخن قابل اعتماد است: اگر با او مُردیم، با او نیز زیست خواهیم کرد؛ ¹²اگر تحمل کنیم، با او سلطنت نیز خواهیم کرد؛ اگر او را انکار کنیم، او نیز ما را انکار خواهد کرد؛ ¹³اگر ما بی‌وفا باشیم، او وفادار می‌مانَد، زیرا نمی‌تواند خود را انکار کند.

کارگری مقبولِ پدر

¹⁴این چیزها را به یادشان آور، و در حضورِ پدر ما به آنان هشدار ده که بر سرِ کلمات مجادله نکنند—که بی‌فایده است و شنوندگان را تباه می‌سازد.

¹⁵نهایتِ کوشش خود را به کار بند تا خویشتن را مقبولِ پدر ما نمایی؛ کارگری که شرمنده نیست و کلامِ حقیقت را به‌درستی به کار می‌بندد. ¹⁶اما از یاوه‌گویی‌های تهی و بی‌خدا بپرهیز، زیرا مردمان را بیش از پیش به شرارت می‌کشانَد، ¹⁷و سخنانشان همچون قانقاریا پخش خواهد شد. از آن جمله‌اند هیمینائوس و فیلیتوس، ¹⁸که از حقیقت منحرف شده‌اند و مدعی‌اند که رستاخیز پیشتر واقع شده است، و ایمانِ برخی را ویران می‌کنند. ¹⁹با این حال، بنیادِ استوارِ پدر ما پابرجاست و بدین مُهر ممهور است: «او کسانی را که از آنِ اویند می‌شناسد،» و «هر که نامِ او را بر زبان می‌آورد، از شرارت دوری کند.»

²⁰در خانه‌ای بزرگ نه تنها ظروفی از طلا و نقره، بلکه از چوب و گِل نیز هست—برخی برای مصارفِ شریف و برخی برای مصارفِ پست. ²¹پس اگر کسی خویشتن را از اینها پاک سازد، ظرفی شریف خواهد شد: مقدس، سودمند برای سرور، و آمادهٔ هر کارِ نیک.

²²از امیالِ جوانی بگریز؛ و در پیِ عدالت، ایمان، محبت و صلح باش، همراه با آنان که با دلی پاک خداوند را می‌خوانند. ²³با مباحثاتِ ابلهانه و جاهلانه کاری نداشته باش، زیرا می‌دانی که نزاع می‌زایند. ²⁴و خادمِ خداوند نباید اهلِ نزاع باشد، بلکه باید با همه ملایم، در تعلیم توانا، و در برابرِ بدی‌ها بردبار باشد، ²⁵و مخالفان را به‌نرمی اصلاح کند. شاید پدر ما به آنان توبه عطا کند تا حقیقت را بشناسند، ²⁶و به خود آیند و از دامِ ابلیس که آنان را برای انجامِ ارادهٔ خود اسیر کرده است، بگریزند.»