2 ਤਿਮੋਥਿਉਸ 2

2 ¹ਸੋ ਫੇਰ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ, ਉਸ ਕਿਰਪਾ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਬਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਜੋ ਮਸੀਹ ਯਿਸੂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ²ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗਵਾਹਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦੇ ਜੋ ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਿਖਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਣ। ³ਮਸੀਹ ਯਿਸੂ ਦੇ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਸਿਪਾਹੀ ਵਾਂਗ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਸਹਿ। ⁴ਸੇਵਾ ਉੱਤੇ ਲੱਗਾ ਕੋਈ ਸਿਪਾਹੀ ਗ੍ਰਿਹਸਥੀ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਉਲਝਦਾ—ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਖ਼ੁਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭਰਤੀ ਕੀਤਾ। ⁵ਅਤੇ ਕੋਈ ਖਿਡਾਰੀ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਮੁਕਟ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਾ ਕਰੇ। ⁶ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਿਸਾਨ ਨੂੰ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਫ਼ਸਲ ਵਿੱਚੋਂ ਹਿੱਸਾ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ⁷ਜੋ ਮੈਂ ਆਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਤੈਨੂੰ ਹਰ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਸਮਝ ਦੇਵੇਗਾ।

⁸ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖ, ਜੋ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੀ ਉੱਠਿਆ, ਦਾਊਦ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੀ ਖ਼ੁਸ਼ਖ਼ਬਰੀ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ⁹ਜਿਸ ਦੇ ਲਈ ਮੈਂ ਦੁੱਖ ਸਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਇੱਕ ਅਪਰਾਧੀ ਵਾਂਗ ਸੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬੱਝਾ ਹੋਇਆ। ਪਰ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਬਚਨ ਸੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬੱਝਾ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ! ¹⁰ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਚੁਣੇ ਹੋਇਆਂ ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ ਸਭ ਕੁਝ ਸਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਵੀ ਮਸੀਹ ਯਿਸੂ ਵਿੱਚ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ, ਸਦੀਪਕ ਮਹਿਮਾ ਸਮੇਤ। ¹¹ਇਹ ਗੱਲ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਹੈ: ਜੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨਾਲ ਮਰ ਗਏ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਜੀਵਾਂਗੇ ਵੀ; ¹²ਜੇ ਅਸੀਂ ਸਹਿੰਦੇ ਰਹੀਏ, ਤਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਰਾਜ ਵੀ ਕਰਾਂਗੇ; ਜੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਸਾਡਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰੇਗਾ; ¹³ਜੇ ਅਸੀਂ ਬੇਵਫ਼ਾ ਹੋਈਏ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣਾ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।

ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਵਾਨ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਕਾਮਾ

¹⁴ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਿਤਾਵਨੀ ਦੇ ਕਿ ਸ਼ਬਦਾਂ ਉੱਤੇ ਝਗੜਾ ਨਾ ਕਰਨ—ਜੋ ਬੇਕਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

¹⁵ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਵਾਨ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਪੂਰੀ ਵਾਹ ਲਾ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਕਾਮਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਹੋਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਸਚਿਆਈ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ। ¹⁶ਪਰ ਖੋਖਲੀਆਂ, ਅਧਰਮੀ ਗੱਪਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿ; ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਬੁਰਾਈ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ¹⁷ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੜੇ ਹੋਏ ਜ਼ਖ਼ਮ ਵਾਂਗ ਫੈਲਣਗੀਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੁਮਿਨਾਯੁਸ ਅਤੇ ਫ਼ਿਲੇਤੁਸ ਹਨ, ¹⁸ਜੋ ਸਚਿਆਈ ਤੋਂ ਭਟਕ ਗਏ, ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਜੀ ਉੱਠਣਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਿਹਚਾ ਨੂੰ ਢਾਹ ਲਾ ਰਹੇ ਹਨ। ¹⁹ਫਿਰ ਵੀ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਪੱਕੀ ਨੀਂਹ ਖੜ੍ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਇਹ ਮੋਹਰ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ: “ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਹਨ,” ਅਤੇ “ਹਰ ਕੋਈ ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਮੁੜ ਜਾਵੇ।”

²⁰ਵੱਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਹੀ ਭਾਂਡੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਸਗੋਂ ਲੱਕੜ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਵੀ—ਕੁਝ ਆਦਰ ਲਈ, ਕੁਝ ਨਿਰਾਦਰ ਲਈ। ²¹ਸੋ ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਦਰ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਪਵਿੱਤਰ, ਮਾਲਕ ਦੇ ਕੰਮ ਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਲਈ ਤਿਆਰ।

²²ਜਵਾਨੀ ਦੀਆਂ ਲਾਲਸਾਵਾਂ ਤੋਂ ਭੱਜ; ਧਾਰਮਿਕਤਾ, ਨਿਹਚਾ, ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਨ। ²³ਮੂਰਖਤਾ ਭਰੇ, ਅਗਿਆਨ ਵਿਵਾਦਾਂ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵਾਸਤਾ ਨਾ ਰੱਖ; ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਇਹ ਝਗੜੇ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ²⁴ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸੇਵਕ ਨੂੰ ਝਗੜਾਲੂ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਸਗੋਂ ਸਭਨਾਂ ਨਾਲ ਨਰਮ, ਸਿਖਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ, ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ ਸਹਿਣ ਵੇਲੇ ਧੀਰਜਵਾਨ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ²⁵ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਰਮਾਈ ਨਾਲ ਸੁਧਾਰਦੇ ਹੋਏ। ਸ਼ਾਇਦ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਚਿਆਈ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਲਈ ਤੋਬਾ ਬਖ਼ਸ਼ੇ, ²⁶ਅਤੇ ਉਹ ਸੁਰਤ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਫੰਦੇ ਤੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲਣ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਬੰਦੀ ਬਣਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।