ଅନୁଗ୍ରହ ଦ୍ଵାରା ସହ୍ୟ କରିବାକୁ ଶକ୍ତିଯୁକ୍ତ

ପାଉଲ ତୀମଥିଙ୍କୁ କହନ୍ତି ଅନୁଗ୍ରହରୁ ବଳ ନିଅ ଓ ଶିକ୍ଷାକୁ ସେହି ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଦିଅ ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଶିଖାଇ ପାରିବେ। ସୈନିକ, କ୍ରୀଡ଼ାବିତ୍, କୃଷକ — ପ୍ରତ୍ୟେକ ଚିତ୍ର କଷ୍ଟ ସହିବା ବିଷୟରେ। ଶବ୍ଦ ନେଇ ବିବାଦ ବୃଥା; କୋମଳତାରେ ସଂଶୋଧନ କର, କାରଣ ଆମ ପିତା ହୁଏତ ମନ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦାନ କରିବେ।

ଅଧ୍ୟାୟ 2।

ଅତଏବ, ହେ ମୋହର ବତ୍ସ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ଥିବା ଅନୁଗ୍ରହରେ ଆପଣାକୁ ବଳବାନ କର। ପୁଣି, ଅନେକ ସାକ୍ଷୀଙ୍କ ସାକ୍ଷାତରେ ମୋʼଠାରୁ ଯାହା ଶୁଣିଅଛ, ତାହା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ଦେବାକୁ ସମର୍ଥ ବିଶ୍ଵସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କର। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁଙ୍କ ଜଣେ ଉତ୍ତମ ସୈନିକ ତୁଲ୍ୟ ଦୁଃଖଭୋଗର ଅଂଶୀ ହୁଅ। କାର୍ଯ୍ୟରତ କୌଣସି ସୈନିକ ସାଂସାରିକ ବ୍ୟାପାରରେ ଆପଣାକୁ ଜଡ଼ିତ କରେ ନାହିଁ; ଯେ ତାହାକୁ ଭର୍ତ୍ତି କରିଅଛି, ତାହାକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବାକୁ ସେ ଇଚ୍ଛା କରେ। ପୁଣି, ଜଣେ ମଲ୍ଲଯୋଦ୍ଧା ନିୟମାନୁସାରେ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ନ କଲେ ମୁକୁଟ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ। ଯେଉଁ କୃଷକ ପରିଶ୍ରମ କରେ, ସେ ପ୍ରଥମେ ଶସ୍ୟର ଅଂଶ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବା ଉଚିତ। ମୁଁ ଯାହା କହୁଅଛି, ତାହା ବିବେଚନା କର, କାରଣ ପ୍ରଭୁ ତୁମ୍ଭକୁ ସମସ୍ତ ବିଷୟରେ ବୁଦ୍ଧି ଦେବେ।

ମୋହର ସୁସମାଚାର ଅନୁସାରେ ଦାଉଦଙ୍କ ବଂଶଜ, ମୃତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଉତ୍ଥିତ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କର, ଯାହା ନିମନ୍ତେ ମୁଁ ଅପରାଧୀ ପରି ଶୃଙ୍ଖଳରେ ବନ୍ଧା ହୋଇ ଦୁଃଖଭୋଗ କରୁଅଛି। କିନ୍ତୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ବନ୍ଧା ହୋଇ ନାହିଁ! ଏଥିପାଇଁ ମୁଁ ମନୋନୀତ ଲୋକଙ୍କ ସକାଶେ ସମସ୍ତ ବିଷୟ ସହ୍ୟ କରୁଅଛି, ଯେପରି ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ଥିବା ପରିତ୍ରାଣ ଅନନ୍ତ ମହିମା ସହିତ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ବାକ୍ୟ ବିଶ୍ଵାସଯୋଗ୍ୟ: ଯଦି ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କ ସହିତ ମୃତ ହୋଇଅଛୁ, ତେବେ ତାହାଙ୍କ ସହିତ ବଞ୍ଚିବା ମଧ୍ୟ; ଯଦି ଆମ୍ଭେମାନେ ସହ୍ୟ କରୁ, ତେବେ ତାହାଙ୍କ ସହିତ ରାଜତ୍ଵ ମଧ୍ୟ କରିବା; ଯଦି ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଅସ୍ଵୀକାର କରୁ, ତେବେ ସେ ମଧ୍ୟ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଅସ୍ଵୀକାର କରିବେ; ଯଦି ଆମ୍ଭେମାନେ ଅବିଶ୍ଵସ୍ତ ହେଉ, ତଥାପି ସେ ବିଶ୍ଵସ୍ତ ରୁହନ୍ତି, କାରଣ ସେ ଆପଣାକୁ ଅସ୍ଵୀକାର କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।

ପିତାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ସୁପରୀକ୍ଷିତ ଜଣେ କର୍ମୀ

ଏହିସବୁ ବିଷୟ ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାଅ, ପୁଣି ବାକ୍ୟ ଦ୍ଵାରା ବିବାଦ ନ କରିବାକୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସାକ୍ଷାତରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଆଜ୍ଞା ଦିଅ — ଯାହା ନିଷ୍ଫଳ, ଆଉ ଯାହା ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ବିନଷ୍ଟ କରେ।

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଆପଣାକୁ ସୁପରୀକ୍ଷିତ, ଲଜ୍ଜାହୀନ କର୍ମୀ, ସତ୍ୟର ବାକ୍ୟ ଯଥାର୍ଥ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିବା ଲୋକ ରୂପେ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ଯତ୍ନ କର। କିନ୍ତୁ ଅସାର ଓ ଅଧାର୍ମିକ ବକ୍‌ବକ୍‌ ଏଡ଼ାଅ; ଏହା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଅଧିକରୁ ଅଧିକ ଅଧର୍ମ ଆଡ଼କୁ ନେଇଯାଏ, ପୁଣି ସେମାନଙ୍କ କଥା କର୍କଟ ରୋଗ ପରି ବ୍ୟାପିଯିବ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହୁମନାୟ ଓ ଫିଲୀତ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସତ୍ୟରୁ ବିଚଳିତ ହୋଇଅଛନ୍ତି, ପୁନରୁତ୍ଥାନ ପୂର୍ବରୁ ଘଟିସାରିଲାଣି ବୋଲି କହି କେତେକ ଲୋକଙ୍କ ବିଶ୍ଵାସ ବିନଷ୍ଟ କରୁଅଛନ୍ତି। ତଥାପି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦୃଢ଼ ଭିତ୍ତିମୂଳ ସ୍ଥିର ରହିଅଛି, ଯାହା ଏହି ମୁଦ୍ରାଙ୍କରେ ଅଙ୍କିତ: “ପ୍ରଭୁ ଆପଣାର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି,” ପୁଣି, “ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଦୁଷ୍ଟତାରୁ ନିବୃତ୍ତ ହୁଅନ୍ତୁ।”

ବୃହତ ଗୃହରେ କେବଳ ସୁନା ଓ ରୂପାର ପାତ୍ର ନୁହେଁ, ମାତ୍ର କାଠ ଓ ମାଟିର ପାତ୍ର ମଧ୍ୟ ଥାଏ — କେତେକ ସମ୍ମାନ ନିମନ୍ତେ, କେତେକ ଅସମ୍ମାନ ନିମନ୍ତେ। ଅତଏବ ଯଦି କେହି ଏହିସବୁରୁ ଆପଣାକୁ ଶୁଚି କରେ, ତେବେ ସେ ସମ୍ମାନର ପାତ୍ର ହୁଏ: ପବିତ୍ର, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଉପଯୋଗୀ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଉତ୍ତମ କର୍ମ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରସ୍ତୁତ।

ଯୌବନକାଳର କୁଅଭିଳାଷରୁ ପଳାୟନ କର; ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ଧାର୍ମିକତା, ବିଶ୍ଵାସ, ପ୍ରେମ ଓ ଶାନ୍ତିର ଅନୁଧାବନ କର। ମୂର୍ଖ ଓ ଅଜ୍ଞାନଜନକ ବିବାଦସମ୍ବନ୍ଧରେ କିଛି କର ନାହିଁ; ଏହିସବୁ ଯେ କଳହ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ, ତାହା ତୁମ୍ଭେ ଜାଣ। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦାସ କଳହପ୍ରିୟ ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି ଶାନ୍ତ, ଶିକ୍ଷା ଦେବାକୁ ସମର୍ଥ, ଅନ୍ୟାୟ ସହ୍ୟ କଲାବେଳେ ସହିଷ୍ଣୁ ହେବା ଉଚିତ, ବିରୋଧ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମୃଦୁ ଭାବରେ ସଂଶୋଧନ କରୁଥିବା। କେଜାଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସେମାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟ ଜାଣିବା ନିମନ୍ତେ ମନପରିବର୍ତ୍ତନ ଦେବେ, ପୁଣି ସେମାନେ ସୁବୁଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ, ଯେଉଁ ଶୟତାନ ସେମାନଙ୍କୁ ଆପଣା ଇଚ୍ଛା ସାଧନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ବନ୍ଦୀ କରି ରଖିଅଛି, ତାହାର ଫାନ୍ଦରୁ ଉଦ୍ଧାର ପାଇବେ।