دوم پادشاهان 21

21 ¹مَنَسی در دوازده‌سالگی پادشاه شد و پنجاه‌وپنج سال در اورشلیم سلطنت کرد. نام مادرش حِفصیبَه بود. ²او در نظر پدر ما شرارت ورزید و از رسوم نفرت‌انگیز قوم‌هایی پیروی کرد که پدر ما آنها را از پیش روی بنی‌اسرائیل بیرون رانده بود. ³او مکان‌های بلندی را که پدرش حِزقیا ویران کرده بود، از نو بنا کرد و برای بَعل مذبح‌ها ساخت و همچون اَخاب، پادشاه اسرائیل، تیرک اَشیره را برپا داشت و در برابر تمامی لشکر آسمان سَجده کرد و آنها را پرستید.

⁴و در خانهٔ پدر ما مذبح‌ها ساخت؛ همان خانه‌ای که پدر ما دربارهٔ آن گفته بود: «نام خود را در اورشلیم خواهم نهاد.»

⁵او در هر دو صحن خانهٔ پدر ما برای تمامی لشکر آسمان مذبح‌ها ساخت. ⁶او پسر خود را در آتش قربانی کرد، به جادوگری و فالگیری پرداخت و با احضارکنندگان ارواح و اَجنه مشورت می‌جست. او در نظر پدر ما شرارت بسیار کرد و خشم او را برانگیخت.

⁷و تندیس تراشیدهٔ اَشیره را که ساخته بود، در خانه‌ای برپا داشت که پدر ما دربارهٔ آن به داوود و پسرش سلیمان گفته بود: «در این خانه و در اورشلیم، که آن را از میان همهٔ قبایل اسرائیل برگزیده‌ام، نام خود را تا به ابد خواهم نهاد. ⁸و اگر ایشان با دقت به همهٔ آنچه به آنان فرمان دادم عمل کنند و تمامی شریعتی را که خادم من موسی به ایشان سپرد نگاه دارند، دیگر نخواهم گذاشت پای اسرائیل از سرزمینی که به پدرانشان بخشیدم، آواره گردد.»

⁹اما ایشان گوش نگرفتند و مَنَسی آنان را چنان گمراه کرد که بیش از قوم‌هایی که پدر ما پیش روی بنی‌اسرائیل نابود کرده بود، شرارت ورزیدند.

¹⁰پس پدر ما به‌واسطهٔ خادمان خود، انبیا، چنین سخن گفت:

¹¹«از آنجا که مَنَسی، پادشاه یهودا، این کارهای نفرت‌انگیز را کرد — بدتر از تمامی اَموریانی که پیش از او بودند — و با بت‌های خویش یهودا را نیز به گناه کشانید، ¹²پس پدر ما، خدای اسرائیل، چنین می‌گوید: اینک من چنان بلایی بر اورشلیم و یهودا می‌آورم که هرکه بشنود، هر دو گوشش به صدا درآید.

¹³من ریسمان اندازه‌گیری سامِره و شاقولِ خاندان اَخاب را بر اورشلیم خواهم کشید و اورشلیم را چنان پاک خواهم کرد که کسی بشقابی را پاک کند، آن را می‌سترد و واژگون می‌سازد. ¹⁴و باقی‌ماندهٔ میراث خود را ترک خواهم گفت و ایشان را به دست دشمنانشان خواهم سپرد تا برای همهٔ خصمان خود شکار و غنیمت گردند، ¹⁵زیرا در نظر من شرارت ورزیدند و از روزی که پدرانشان از مصر بیرون آمدند تا به امروز، خشم مرا برانگیختند.»

¹⁶افزون بر گناهی که یهودا را بدان کشانید و در نظر پدر ما شرارت ورزید، مَنَسی خون بی‌گناهان را چنان بسیار ریخت که اورشلیم را سرتاسر از آن پُر ساخت.

¹⁷و اما بقیهٔ کارهای مَنَسی و هرآنچه کرد و گناهی که مرتکب شد، آیا در کتاب تواریخ ایام پادشاهان یهودا نوشته نشده است؟ ¹⁸پس مَنَسی با پدران خود آرمید و در باغ کاخش، در باغ عُزّا، دفن شد و پسرش اَمون به‌جای او پادشاه گشت.

اَمون پادشاهی می‌کند و پدر را ترک می‌گوید

¹⁹اَمون در بیست‌ودو سالگی پادشاه شد و دو سال در اورشلیم سلطنت کرد. نام مادرش مِشولِمِت، دختر حاروص، از یُطبَه بود. ²⁰او همچون پدرش مَنَسی، در نظر پدر ما شرارت ورزید. ²¹او در تمامی راه‌های پدرش گام برداشت و بت‌هایی را که پدرش می‌پرستید، پرستید و در برابرشان سَجده کرد. ²²او پدر ما، خدای پدرانش، را ترک گفت و در راه پدر ما گام برنداشت. ²³درباریان اَمون بر ضد او توطئه چیدند و پادشاه را در کاخ خودش کشتند. ²⁴اما مردمان آن سرزمین، همهٔ کسانی را که بر ضد اَمونِ پادشاه توطئه کرده بودند، کشتند و پسرش یوشیا را به‌جای او پادشاه ساختند. ²⁵و اما بقیهٔ کارهای اَمون، آیا در کتاب تواریخ ایام پادشاهان یهودا نوشته نشده است؟ ²⁶او در مقبرهٔ خود، در باغ عُزّا دفن شد و پسرش یوشیا به‌جای او سلطنت کرد.