اول تواریخ 14

14 ¹حیرام، پادشاه صور، قاصدانی نزد داوود فرستاد، همراه با الوارهای سرو و بنّایان و نجّاران، تا برای او خانه‌ای بسازند. ²داوود دانست که پدر ما او را بر اسرائیل پادشاه ساخته است، زیرا پادشاهی‌اش به‌خاطر قوم او اسرائیل به بلندی برافراشته شده بود.

³و داوود در اورشلیم زنان دیگری گرفت و پسران و دختران بیشتری آورد. ⁴این است نام‌های فرزندانی که در اورشلیم برای او زاده شدند: شمّوع، شوباب، ناتان و سلیمان، ⁵یبحار، الیشوع، الیفالط، ⁶نوجه، نافج، یافیع، ⁷الیشمع، بعلیاداع و الیفلط.

پدر ما فلسطینیان را در هم می‌شکند

⁸چون فلسطینیان شنیدند که داوود به پادشاهی بر تمامی اسرائیل مسح شده است، همگی برآمدند تا داوود را بجویند. داوود این را شنید و برای رویارویی با آنان بیرون رفت. ⁹و فلسطینیان آمده، به وادی رفائیم دستبرد زده بودند.

¹⁰داوود از پدر ما پرسید: «آیا به مقابله با فلسطینیان برآیم؟ آیا آنان را به دست من خواهی سپرد؟» پس پدر ما به او گفت: «برآی، و من آنان را به دست تو خواهم سپرد.»

¹¹پس به بعل‌فراصیم برآمدند و داوود ایشان را در آنجا مغلوب ساخت. داوود گفت: «پدر ما دشمنانم را به دست من درهم شکست، همچون سیلابی که بشکافد.» از این رو آن مکان را بعل‌فراصیم نامیدند. ^a a v11 بعل‌فراصیم به معنای «خداوندی که درهم می‌شکند» است. ¹²و فلسطینیان خدایان خود را در آنجا وا نهادند، و داوود فرمان داد و آنها را سوزاندند.

¹³بار دیگر فلسطینیان به آن وادی دستبرد زدند.

¹⁴داوود باز از پدر ما پرسید، و پدر ما گفت: «در پی ایشان برمیا. از گِرد آنان بگرد و از برابر درختان بلسان بر ایشان بتاز. ¹⁵و چون صدای گام‌ها را در سرِ درختان بلسان بشنوی، آنگاه به نبرد بیرون رو، زیرا پدرت پیشاپیش تو بیرون رفته است تا سپاه فلسطینیان را بزند.»

¹⁶داوود چنان‌که پدر ما فرمانش داده بود، عمل کرد، و آنان سپاه فلسطینیان را از جبعون تا جازر بزدند. ¹⁷و آوازهٔ داوود در همهٔ سرزمین‌ها پیچید، و پدر ما ترس او را بر همهٔ قوم‌ها افکند.