መዝሙር 27

27 ¹አባቴ ብርሃኔና መድኀኒቴ ነው፤ የምፈራው ማን ነው? አባቴ የሕይወቴ ዐምባ ነው፤ የምደነግጠው ከማን ነው?

²ክፉ አድራጊዎች ሥጋዬን ሊበሉ ሲቀርቡኝ፣ ጠላቶቼና ባላጋራዎቼ፣ እነርሱ ተሰናክለው ይወድቃሉ። ³ሰራዊት ቢሰፍርብኝ እንኳ፣ ልቤ አይፈራም፤ ጦርነት ቢነሣብኝ፣ ያን ጊዜ እንኳ እታመናለሁ።

⁴ከአባቴ አንድ ነገር ለምኛለሁ፤ የምሻውም ይህ ነው፤ የሕይወቴን ዘመን ሁሉ በቤቱ መኖር፣ ውበቱንም ማየት፣ በመቅደሱም እርሱን መሻት ነው። ⁵መከራ በሚመጣበት ጊዜ በመጠለያው ይሰውረኛልና፤ በድንኳኑ መሸፈኛ ሥር ይከልለኛል፤ በዐለት ላይም ከፍ ከፍ ያደርገኛል። ⁶አሁንም ራሴ በዙሪያዬ ካሉት ጠላቶቼ በላይ ከፍ ከፍ ይላል፤ በድንኳኑም በደስታ እልልታ መሥዋዕት አቀርባለሁ፤ ለአባቴ እዘምራለሁ፣ ዜማም አቀርባለሁ።

⁷አባቴ ሆይ፣ በምጮኽበት ጊዜ ድምፄን ስማ፤ ማረኝ፣ መልስልኝም። ⁸ልቤ ስለ አንተ፣ “ፊቱን ፈልጉ” ይላል፤ አባቴ ሆይ፣ ፊትህን እሻለሁ። ⁹ፊትህን ከእኔ አትሰውር፤ ባሪያህን በቍጣ አትመልስ፤ አንተ ረዳቴ ሆነሃልና። አባቴ ሆይ፣ መድኀኒቴ ሆይ፣ አትተወኝ፣ አትጣለኝም። ¹⁰አባቴና እናቴ ቢተዉኝ እንኳ፣ አባቴ ግን ይቀበለኛል። ^a a v10 እጅግ የቀረበው የሰው ፍቅር ቢከዳም እንኳ፣ አባታችን የተጣለውን ልጅ ወደ ራሱ ቤት ይሰበስበዋል፤ ይህ ለልጆቹ ሁሉ ያለው የልቡ መሻት ነው።

¹¹አባቴ ሆይ፣ መንገድህን አስተምረኝ፤ ስለሚያደቡኝ ሰዎች በቀና መንገድ ምራኝ። ¹²ለባላጋራዎቼ ፈቃድ አሳልፈህ አትስጠኝ፤ የሐሰት ምስክሮች ተነሥተውብኛልና፣ ግፍም ይተነፍሳሉ።

¹³ይህን በእርግጥ ዐውቃለሁ፤ በሕያዋን ምድር የአባቴን ቸርነት አያለሁ። ¹⁴አባታችንን ተጠባበቅ፤ በርታ፣ ልብህም ይጽና፤ አባታችንን ተጠባበቅ።