Pepadhangku lan Bebetengku
Masmur anggitane Prabu Dawud.
Dawud ana ing bebaya kang nyata — wadyabala, seksi goroh, malah rasa wedi yèn wong tuwané dhéwé bakal ninggal dhèwèké. Wangsulané dudu yèn bebayané iku cilik, nanging yèn Ramané luwih cedhak tinimbang bebaya iku. Dhèwèké mung nyuwun siji: manggon ana ing ngarsané Ramané.
27 1Ramaku iku pepadhangku lan karahayonku — sapa kang kudu dakwedeni? Ramaku iku bebetenging uripku — marang sapa aku kudu giris?
2Nalika para wong ala nekani aku arep mamah dagingku — yaiku para mungsuh lan satruku — iya wong-wong iku dhewe kang padha kesandhung lan ambruk. 3Sanadyan wadyabala makuwon nglawan aku, atiku ora bakal wedi; sanadyan perang tumempuh marang aku, sanadyan mangkono aku tetep kumandel.
4Ana saprakara kang daksuwun marang Ramaku, lan iku kang dakupaya: supaya aku bisa manggon ing daleme ing salawase uripku, nyawang kaendahane Panjenengane lan ngupaya Panjenengane ing Padalemane Suci. 5Awit ing dina karupekan Panjenengane bakal ndhelikake aku ing pangayomane; Panjenengane bakal ngaubake aku ing sangisoring tarube; Panjenengane bakal ngunggahake aku ing dhuwuring watu karang. 6Lan saiki sirahku bakal dijunjung dhuwur ngungkuli para mungsuhku kang ngepung aku, lan aku bakal nyaosake kurban ing tarube kanthi surak-surak kabungahan; aku bakal ngidung lan ngunekake gendhing konjuk marang Ramaku.
7Dhuh Rama, mugi Paduka karsaa miyarsakaken swanten kawula nalika kawula sesambat; mugi Paduka welas dhateng kawula saha paring wangsulan dhateng kawula. 8Manah kawula ngunandika bab Paduka: “Upadosana pasuryane.” Pasuryan Paduka, dhuh Rama, ingkang kawula upadosi. 9Mugi pasuryan Paduka sampun Paduka singidaken saking kawula; mugi abdi Paduka sampun Paduka tampik kanthi bendu — Paduka ingkang dados pitulungan kawula. Mugi Paduka sampun negakaken kawula utawi nilar kawula, dhuh Rama, karahayon kawula. 10Sanadyan bapak lan biyungku negakake aku, Ramaku bakal ngukup aku. a a v10 Senadyan katresnan manungsa kang paling cedhak iku cidra, Rama kita bakal ngukup bocah kang katelantar menyang daleme piyambak — iki galihe Panjenengane tumrap saben-saben putrane.
11Dhuh Rama, mugi Paduka karsaa mulang margi Paduka dhateng kawula, saha nuntun kawula ing margi ingkang rata, awit saking tiyang-tiyang ingkang ngancam kawula. 12Mugi kawula sampun Paduka ulungaken dhateng karsaning mungsuh kawula, awit seksi-seksi palsu sami ngadeg nglawan kawula, ingkang ambekanipun kebak panganiaya.
13Aku yakin marang prakara iki: aku bakal ndeleng kabecikane Ramaku ing tanahe wong kang padha urip. 14Ngarep-arepa marang Rama kita; disantosa, lan atimu diteguhake; ngarep-arepa marang Rama kita.