Iftiinkayga, Qalcaddayda

Daa'uud.

Daa'uud halis dhab ah ayuu ku jiraa — ciidammo, markhaatiyaal been ah, xataa cabsida in waalidkiisu ku tegi karaan. Jawaabtiisu ma aha in khatarku yar yahay, balse in Aabbihiis uga dhow yahay. Wuxuu weydiistaa hal shay: inuu ku noolaado joogitaanka Aabbihiis.

Cutubka 27.

Aabbahay waa iftiinkayga iyo badbaadadayda—yaan ka baqaa? Aabbahay waa qalcadda noloshayda—yaan ka cabsadaa?

Markii shar-falayaashu igu soo dhawaadaan inay hilibkayga cunaan— cadaawayaashayda iyo col-yaqaannadayda—iyagaa turunturooda oo dhaca. Haddii ciidan igu soo dego, qalbigaygu ma baqi doono; haddii dagaal igu kaco, xataa markaas waan kalsoonaan doonaa.

Hal arrin ayaan Aabbahay ka weydiistay, waana tan aan doonayo: inaan gurigiisa degganaado maalmaha noloshayda oo dhan, si aan quruxdiisa u fiiriyo oo macbudkiisa ugu doondoono. Waayo, wuxuu igu qarin doonaa hoyigiisa markii dhibaato timaado; wuxuu igu dhuuman doonaa daboolka teendhadiisa; dhagax sare ayuu igu dhigi doonaa. Hadda madaxayga ayaa la kor-u qaadi doonaa cadaawayaashayda i hareeraysan ka sarreeya, teendhadiisana allabaryo waan ku bixin doonaa qaylo farxad ah la socota; Aabbahay waan u heesi doonaa oo muusik u tumi doonaa.

Aabbow, codkayga maqal markaan ku qayliyo; ii naxariiso oo ii jawaab. Qalbigaygu adiga ku saabsan wuxuu yidhi: “Wejigiisa doon.” Wejigaaga, Aabbow, waan doonayaa. Wejigaaga iga ha qarin; addoonkaaga cadho ha ku fogayn—adigu waxaad ahayd caawimaaddayda. Ha i dayrin hana i ga tegin, Aabbow, badbaadadayda. Inkastoo aabbahay iyo hooyaday i dayriyaan, Aabbahay ayaa i soo dhoweyn doona. ^a

Aabbow, jidkaaga i bar, oo waddo siman igu hogaami kuwa i sugaya daraadood. Ha ii dhiibin rabitaanka cadaawayaashayda, waayo markhaatiyaal been ah ayaa igu kacay, iyagoo gardarro neefsanaya.

Arrintan waan hubaa: wanaagga Aabbahay dhulka kuwa nool waan ku arki doonaa. Aabbeheen sug; xoog yeelo, qalbigaaguna ha dhiirranaado; Aabbeheen sug.