My Lig, My Vesting
Van Dawid.
Dawid is onder werklike bedreiging — leërs, valse getuies, selfs die vrees dat sy eie ouers hom kan verlaat. Sy antwoord is nie dat die gevaar klein is nie, maar dat sy Vader nader is as dit. Hy vra een ding: om in sy Vader se teenwoordigheid te woon.
27 1My Vader is my lig en my redding—vir wie moet ek bang wees? My Vader is die vesting van my lewe—vir wie sou ek vrees?
2Wanneer kwaaddoeners op my toesak om my vlees te verslind—my teenstanders en my vyande—is dit hulle wat struikel en val. 3Al sou ’n leër teen my laer opslaan, sal my hart nie vrees nie; al sou oorlog teen my opstaan, sal ek selfs dan vol vertroue wees.
4Een ding het ek van my Vader gevra, dit is wat ek soek: dat ek in sy huis mag woon al die dae van my lewe, om sy skoonheid te aanskou en om hom in sy tempel te soek. 5Want hy sal my in sy skuiling wegsteek wanneer teëspoed kom; hy sal my verberg onder die beskutting van sy tent; hy sal my hoog op ’n rots plaas. 6En nou sal my hoof hoog verhef word bo my vyande wat my omring, en ek sal offers in sy tent bring met vreugdekrete; ek sal sing en vir my Vader musiek maak.
7Hoor my stem, my Vader, wanneer ek uitroep; wees my genadig en antwoord my. 8My hart sê van u: “Soek sy aangesig.” U aangesig, my Vader, soek ek. 9Moenie u aangesig vir my verberg nie; moenie u dienskneg in toorn wegwys nie—u was my hulp. Moenie my verlaat of my versaak nie, my Vader, my redding. 10Al sou my vader en my moeder my verlaat, sal my Vader my aanneem. a a v10 Selfs al sou die naaste menslike liefde faal, neem ons Vader die verlate kind in sy eie huis op — dit is sy hart vir elkeen van sy kinders.
11Leer my u weg, my Vader, en lei my op ’n gelyke pad weens dié wat op my loer. 12Moenie my oorgee aan die wil van my teenstanders nie, want valse getuies het teen my opgestaan, en blaas geweld uit.
13Ek is seker hiervan: ek sal die goedheid van my Vader sien in die land van die lewendes. 14Wag op ons Vader; wees sterk, en laat jou hart moed skep; wag op ons Vader.
