ሓድሽ መዝሙር ንኵላ ምድሪ

እቲ ሓድሽ መዝሙር ናይ ስብከት እዩ — ግብርታት ኣቦና ኣብ ማእኸል ኣህዛብ ኣበስሩ፥ መባእ ኣምፅኡ፥ ንሱ ከም ዝነገሰ ንገርዎም። እቶም ካልኦት ኣማልኽቲ ብኢድ ዝተሰርሑ ከንቱ እዮም። ባሕርን ሜዳን ኣእዋም እቲ ዱርን እኳ ነቲ ዝመፅእ ፈራዲ ዕልል ክብሉ ይፅውዑ።

ምዕራፍ 96።

ንኣቦና ሓድሽ መዝሙር ዘምሩ፤ ኣቱም ኵሉ ምድሪ፥ ንኣቦና ዘምሩ።

ንኣቦና ዘምሩ፥ ንስሙ ባርኽዎ፤ ምድሓኑ ካብ መዓልቲ ናብ መዓልቲ ኣበስሩ። ኣብ ማእኸል ኣህዛብ ክቡር ግብርታቱ ንገሩ፤ ኣብ ማእኸል ኵሎም ህዝብታት ድማ ተኣምራታዊ ግብሩ ኣፍልጡ። ኣቦና ዓብዪ እዩ እሞ፥ ኣዝዩ ኽውደስ ይግብኦ፤ ካብ ኵሎም ኣማልኽቲ ንላዕሊ ክፍራሕ ዝግብኦ እዩ። ኵሎም ኣማልኽቲ እቶም ህዝብታት ጣዖታት እዮም እሞ፥ ኣቦና ግና ንሰማያት ፈጠረ። ግርማን ክብርን ኣብ ቅድሚኡ ኣለዉ፤ ሓይልን ፅባቐን ከዓ ኣብ መቕደሱ ኣለዉ።

ኣቱም ኵሎም ዓሌታት እቶም ህዝብታት፥ ንኣቦና ሃቡ፤ ንኣቦና ክብርን ሓይልን ሃቡ። ንኣቦና ነቲ ንስሙ ዝግብኦ ክብሪ ሃቡ፤ መባእ ኣምፂእኩም ናብ ኣዳራሻቱ እተዉ። ንኣቦና ብግርማ ቅድስና ስገዱ፤ ኣቱም ኵሉ ምድሪ፥ ኣብ ቅድሚኡ ተንቀጥቀጡ። ኣብ ማእኸል ኣህዛብ ከምዙይ በሉ፦ “ኣቦና ነጊሱ! ዓለም ፅንዕቲ ኮይና ቆይማ ኣላ፤ ከቶ ኣይክትነቓነቕን እያ። ንሱ ንህዝብታት ብቕንዕና ክፈርዶም እዩ።”

ሰማያት ደስ ይበሎም፤ ምድሪ ድማ ትተሓጐስ፤ ባሕሪ ምስ ኵሉ ዝመልኦ ይጓዝም። ሜዳ ምስ ኵሉ ኣብኡ ዘሎ ዕልል ይበል፤ ሽዑ ኵሎም ኣእዋም እቲ ዱር ብሓጐስ ክዝምሩ እዮም። ኣብ ቅድሚ ኣቦና፥ ይመፅእ ኣሎ እሞ፥ ንምድሪ ኽፈርዳ ይመፅእ ኣሎ እሞ። ንዓለም ብፅድቂ፥ ንህዝብታት ከዓ ብሓቅነቱ ክፈርዶም እዩ።