Mantenna Linggih dina Singgasana

Tilu kali jabur ieu eureun pikeun nyebutkeun, Mantenna suci. Rama urang, Raja anu ngageterkeun bumi, ogé mikaasih kaadilan, sarta contona nyaéta Musa, Harun jeung Samuel — jalma-jalma anu diwaler ku Mantenna tina tihang méga, dihampura, tapi tetep dipénta tanggung jawabna.

Pasal 99.

Rama urang jumeneng raja; sing gumeter bangsa-bangsa! Mantenna linggih dina singgasana di luhureun karub; sing eundeur ieu bumi! Rama urang Maha Agung di Sion; Mantenna diluhurkeun ngungkulan sakabeh bangsa. Sing maruji ka jenengan Ama anu agung tur pikagimireun; Mantenna teh Maha Suci!

Raja anu maha kawasa mikaasih kana kaadilan. Ama parantos netepkeun kaadilan; Ama parantos ngayakeun hukum sareng kabeneran di Yakub. Agungkeun Rama urang; sembah sujud di tempat tumpakan sampean-Na! Mantenna teh Maha Suci!

Musa jeung Harun kaasup ka imam-imam Mantenna, sarta Samuel kaasup jalma-jalma anu nyambat jenengan-Na. Maranehna sasambat ka Rama urang, sarta Mantenna ngawaler. Dina tihang mega Mantenna ngandika ka maranehna; maranehna ngestokeun parentah-Na sarta hukum anu dipaparinkeun ka maranehna.

Nun Ama, Ama parantos ngawaler ka maranehna; Ama jadi Rama anu kersa ngahampura ka maranehna, nanging Ama oge nerapkeun hukuman kana kalepatan maranehna. Agungkeun Rama urang, sarta sembah sujud di gunung Mantenna anu suci; sabab Rama urang teh Maha Suci!