Panjenengane Lenggah ing Dhampar

Kaping telu masmur iki mandheg lan ngucap: Panjenengane iku suci. Rama kita, Sang Ratu kang ndadekake bumi gonjang-ganjing, uga tresna marang kaadilan, lan tuladhane yaiku Musa, Harun lan Samuel — wong-wong kang diparingi wangsulan saka tugu mega, diapura, lan tetep dituntut tanggung jawabe.

Pasal 99.

Rama kita jumeneng Ratu; para bangsa padha gumetera! Panjenengane lenggah ing dhampar ing sadhuwure kerub; bumi padha gonjing! Rama kita iku agung ing Sion; Panjenengane kaluhurake ngungkuli sakehing bangsa. Muga padha ngluhurake asma Paduka kang agung lan nggegirisi; Panjenengane iku suci!

Sang Prabu kang prakosa iku remen marang kaadilan. Paduka wis netepake karesikaning pangadilan; Paduka wis nindakake kaadilan lan kabeneran ing Yakub. Luhurna Rama kita; padha sujuda ing ngisor ampeyane! Panjenengane iku suci!

Musa lan Harun kalebu para imame, lan Samuel kalebu golongane wong kang nyebut asmane. Wong-wong mau padha sesambat marang Rama kita, lan Panjenengane paring wangsulan marang wong-wong mau. Saka ing tugu mega Panjenengane ngandika marang wong-wong mau; wong-wong mau padha netepi dhawuhe lan pranatan kang wis diparingake marang wong-wong mau.

Dhuh Rama kawula, Paduka sampun paring wangsulan dhateng tiyang-tiyang punika; Paduka dados Rama ingkang paring pangapunten dhateng piyambakipun, nanging Paduka ugi netepake paukuman tumrap pandamelipun ingkang awon. Luhurna Rama kita, lan padha sujuda ing gununge kang suci; awit Rama kita iku suci!