Daud Ngejat ti Absalom
Jabur ti Daud, nalika anjeunna ngejat ti Absalom, putrana.
Daud nulis ieu waktu kabur ti putrana sorangan, Absalom, bari jalma-jalma ngomong yen pikeun manehna moal aya kasalametan. Manehna ngawaler yen Ramana teh tameng anu ngurilingan manehna, anu ngangkat sirahna, sarta mere bukti anu basajan: manehna ngagolér, sare, tuluy hudang.
3 1Nun Ama, sakitu seueurna musuh abdi! Seueur anu ngalawan ka abdi.
2Seueur anu ngaromong ngeunaan abdi, “Manehna mah moal aya kasalametan ti Allah.” a a v2 Selah teh tanda musik atawa pikeun ngeunteung anu patebar di sakuliah Kitab Jabur — sigana mah isyarat pikeun reureuh sakedap sarta ngimeutan naon anu nembe diomongkeun. 3Nanging Ama teh tameng anu ngurilingan abdi, kamulyaan abdi, sareng anu ngangkat sirah abdi.
4Abdi sasambat tarik ka Rama, sarta Mantenna ngawaler abdi ti gunung-Na anu suci. 5Abdi ngedeng tuluy sare; abdi nyaring deui, karana Rama anu miara abdi. 6Abdi moal sieun ku puluhan rebu jalma anu ngepung abdi ti unggal juru. 7Gugah, nun Ama! Salametkeun abdi! Karana Ama parantos nampiling rahang sadaya musuh abdi; Ama parantos ngaremukkeun huntu jalma-jalma jahat. 8Kasalametan teh kagungan Rama. Mugi berkah Ama ngalimpah ka umat Ama.