Dawid ucieka przed Absalomem
Psalm Dawida, gdy uciekał przed Absalomem, swoim synem.
Dawid napisał to, uciekając przed własnym synem Absalomem, gdy ludzie mówili, że nie ma dla niego ratunku. Odpowiada, że jego Ojciec jest tarczą wokół niego, tym, który podnosi jego głowę, i podaje prosty dowód: położył się, zasnął i obudził się.
3 1Ojcze mój, jak liczni są moi wrogowie! Wielu powstaje przeciwko mnie.
2Wielu mówi o mnie: „Nie ma dla niego ratunku w Bogu”. a a v2 Sela to muzyczny lub refleksyjny znak rozsiany po Psalmach — prawdopodobnie wskazówka, by się zatrzymać i rozważyć to, co właśnie zostało powiedziane. 3Ale ty, Ojcze mój, jesteś tarczą wokół mnie, moją chwałą i tym, który podnosi moją głowę.
4Głośno wołam do mojego Ojca, a on odpowiada mi ze swojej świętej góry. 5Położyłem się i zasnąłem; znów się obudziłem, bo mój Ojciec mnie podtrzymuje. 6Nie będę się bał dziesiątków tysięcy, które stanęły przeciwko mnie ze wszystkich stron. 7Powstań, Ojcze mój! Wybaw mnie! Bo ty, Ojcze mój, uderzyłeś wszystkich moich wrogów w szczękę; połamałeś zęby bezbożnych. 8Wybawienie należy do mojego Ojca. Niech twoje błogosławieństwo będzie nad twoim ludem.
