دائود ابي سلوم کان ڀڄي ٿو
دائود جو زبور، جڏهن هو پنهنجي پٽ ابي سلوم کان ڀڄي ويو.
داؤد هي تڏهن لکيو جڏهن پنهنجي ئي پٽ ابي سلوم کان ڀڄي رهيو هو، ۽ ماڻهو چئي رهيا هئا ته هن لاءِ ڪو ڇوٽڪارو ناهي. هو جواب ڏئي ٿو ته سندس پيءُ چوڌاري ڍال آهي، اهو جيڪو سندس مٿو مٿي کڻي ٿو، ۽ سادو ثبوت ڏئي ٿو: هو سمهي پيو، ننڊ ڪيائين، ۽ جاڳيو.
3 1اي منهنجا بابا، منهنجا دشمن ڪيترا آهن! ڪيترائي مون جي خلاف اٿي کڙا ٿيا آهن.
2ڪيترائي منهنجي باري ۾ چون ٿا تہ ”هن لاءِ خدا ۾ ڪابہ نجات ناهي.“ a a v2 سلاه زبورن ۾ ملندڙ هڪ موسيقي يا غور ڪرڻ جو نشان آهي، غالباً هڪ اشارو تہ ٿورو ترسي، جيڪي چيو ويو آهي تنهن تي غور ڪجي. 3پر اي منهنجا بابا، تون منهنجي چوڌاري ڍال آهين، منهنجو جلوو ۽ منهنجو مٿو مٿي کڻندڙ آهين.
4مان وڏي آواز سان منهنجي پيءُ کي سڏيان ٿو، ۽ هو سندس پاڪ جبل تان مون کي جواب ڏئي ٿو. 5مان ليٽي پيس ۽ سمهي پيس؛ وري جاڳي پيس، ڇاڪاڻ تہ منهنجو پيءُ مون کي سنڀالي ٿو. 6جيڪي هر طرف کان مون جي خلاف اٿي کڙا ٿيا آهن، انهن ڏهن هزارن ماڻهن کان مان نہ ڊڄندس. 7اٿ، اي منهنجا بابا! مون کي بچاءِ! ڇاڪاڻ تہ تو، اي منهنجا بابا، منهنجي سڀني دشمنن کي جبڙي تي ماريو آهي؛ تو بدڪارن جا ڏند ڀڃي ڇڏيا آهن. 8نجات منهنجي پيءُ جي آهي. تنهنجي برڪت تنهنجي قوم تي هجي.
