زبور 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹جڏهن آءٌ سڏيان، تڏهن مون کي جواب ڏي، اي منهنجا بابا، منهنجي سچائيءَ کي سنڀالڻ وارا. منهنجي ڏک ۾ تو مون کي ساهه کڻڻ جي گنجائش ڏني؛ مون تي فضل ڪر ۽ منهنجي دعا ٻڌ. ²اي ماڻهؤ، ڪيستائين منهنجي عزت شرمندگيءَ ۾ بدلبي رهندي؟ ڪيستائين اوهين خالي ڳالهين سان پيار ڪندا رهندا ۽ ڪوڙ جي پٺيان ڊوڙندا رهندا؟ ^a a v2 سلاه: زبورن ۾ موسيقي يا عبادت جو هڪ نشان؛ ان جو صحيح مطلب پڪو ناهي، پر ممڪن آهي تہ اهو وقفي يا سازن جي ڌن ڏانهن اشارو ڪري ٿو.

³پر ڄاڻو تہ اسان جي پيءُ وفادار ماڻهوءَ کي پنهنجي لاءِ الڳ ڪيو آهي؛ جڏهن آءٌ کيس سڏيان ٿو، تڏهن اسان جو پيءُ ٻڌي ٿو. ⁴ڏڪو ۽ گناهه نہ ڪريو؛ پنهنجين کٽن تي پنهنجن دلين ۾ ڳوليو ۽ خاموش ٿيو.

⁵سچائيءَ جون قربانيون پيش ڪريو ۽ اسان جي پيءُ تي ڀروسو رکو. ⁶گھڻا چون ٿا تہ ”اسان کي ڪير ڪا چڱائي ڏيکاريندو؟“ اي اسان جا بابا، پنهنجي منهن جو نور اسان تي کڻ!

⁷جڏهن انهن وٽ اناج ۽ نئين مي جي گھڻائي هوندي آهي، تڏهن بہ تو منهنجي دل ۾ انهن کان وڌيڪ خوشي وجھي آهي. ⁸امن ۾ آءٌ ليٽندس ۽ ننڊ ڪندس، ڇاڪاڻ تہ اي منهنجا بابا، فقط تون ئي مون کي سلامتيءَ سان رهائين ٿو.