Kalayan Tengtrem Abdi Ngedeng
Kanggo pamingpin karawitan. Nganggo kacapi. Jabur ti Daud.
Doa peuting di tengah fitnah di hareupeun umum. Daud menta ka Ramana sangkan ngawaler, nitah jalma-jalma anu ngawiwirang manehna eureun mikaresep kana omongan kosong, sarta nyebutkeun yen kabungahan anu dipaparinkeun ka manehna leuwih ajen batan panen anu hade. Manehna nutup ku ngagolér sare kalawan aman.
4 1Waler abdi nalika abdi sasambat, nun Ama, anu nanggel kaadilan abdi. Dina kasusahan abdi, Ama parantos maparin tempat kanggo abdi ngaos; mugi welas ka abdi sareng kadangu paneda abdi. 2Nepi ka iraha, eh aranjeun, kahormatan kami rek dirobah jadi kaera? Nepi ka iraha aranjeun rek mikaresep omongan kosong jeung ngudag-ngudag bohong? a a v2 Selah: tanda karawitan atawa liturgi dina kitab Jabur; hartina teu pati jelas, tapi bangunna nuduhkeun eureun sakeudeung atawa jeda karawitan.
3Tapi sing nyaho yen Rama urang geus misahkeun jalma anu satia pikeun Mantenna; Rama urang ngadangu waktu abdi sasambat ka Mantenna. 4Sing gimir, jeung ulah migawe dosa; guar hate maraneh dina ranjang, sarta sing jempe.
5Haturkeun kurban-kurban kaadilan, sarta sing percaya ka Rama urang. 6Loba anu ngaromong, “Saha anu rek nembongkeun kahadean ka urang?” Mugi cahya pameunteu Ama disinarkeun ka abdi sadaya, nun Rama urang!
7Ama parantos ngasupkeun kabungah anu leuwih ageung kana hate abdi tibatan kabungah maranehna waktu gandum jeung anggur anyarna ngaleuya. 8Kalayan tengtrem abdi rek ngedeng tuluy kulem, sabab mung Ama, nun Ama, anu ngajadikeun abdi hirup kalawan aman.