ଶାନ୍ତିରେ ମୁଁ ଶୟନ କରେ
ପ୍ରଧାନ ବାଦ୍ୟକରଙ୍କ ନିମନ୍ତେ। ତାରଯନ୍ତ୍ର ସହିତ। ଦାଉଦଙ୍କର ଗୀତ।
ସର୍ବସାଧାରଣ ନିନ୍ଦା ମଧ୍ୟରେ ଏକ ରାତ୍ରି ପ୍ରାର୍ଥନା। ଦାଉଦ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେବାକୁ ନିବେଦନ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଲଜ୍ଜିତ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଅସାର କଥାକୁ ଭଲପାଇବା ବନ୍ଦ କରିବାକୁ କହନ୍ତି, ଏବଂ କହନ୍ତି ଯେ ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଆନନ୍ଦ ଭଲ ଅମଳଠାରୁ ଅଧିକ। ଶେଷରେ ସେ ନିରାପଦରେ ଶୋଇପଡ଼ନ୍ତି।
4 1ହେ ମୋହର ପିତଃ, ମୋʼ ଧାର୍ମିକତାର ରକ୍ଷକ, ମୁଁ ଡାକିଲାବେଳେ ମୋତେ ଉତ୍ତର ଦିଅ। ମୋʼ ସଙ୍କଟ ସମୟରେ ତୁମ୍ଭେ ମୋତେ ପ୍ରଶସ୍ତ ସ୍ଥାନ ଦେଲ; ମୋତେ ଅନୁଗ୍ରହ କର ଓ ମୋହର ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣ। 2ହେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ, କେତେ କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋହର ଗୌରବ ଅପମାନରେ ପରିଣତ ହେବ? କେତେ କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଅସାର ବାକ୍ୟକୁ ପ୍ରେମ କରିବ ଓ ମିଥ୍ୟା ପଛରେ ଗୋଡ଼ାଇବ? a a v2 ସେଲା: ଗୀତସମୂହରେ ଏକ ସାଙ୍ଗୀତିକ ବା ଉପାସନା-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଚିହ୍ନ; ଏହାର ଯଥାର୍ଥ ଅର୍ଥ ଅନିଶ୍ଚିତ, କିନ୍ତୁ ଏହା ସମ୍ଭବତଃ ଏକ ବିରତି ବା ସାଙ୍ଗୀତିକ ଅନ୍ତରାଳ ସୂଚାଏ।
3କିନ୍ତୁ ଜାଣିରଖ ଯେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଭକ୍ତଜନକୁ ଆପଣା ନିମନ୍ତେ ପୃଥକ୍ କରିଅଛନ୍ତି; ମୁଁ ତାହାଙ୍କୁ ଡାକିଲାବେଳେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଶୁଣନ୍ତି। 4କମ୍ପିତ ହୁଅ, ଆଉ ପାପ କର ନାହିଁ; ଆପଣା ଶଯ୍ୟା ଉପରେ ନିଜ ଅନ୍ତଃକରଣକୁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କର, ପୁଣି ନୀରବ ରୁହ।
5ଧାର୍ମିକତାର ବଳିଦାନ ଉତ୍ସର୍ଗ କର, ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରେ ଭରସା ରଖ। 6ଅନେକେ କହୁଅଛନ୍ତି, “କିଏ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କୌଣସି ମଙ୍ଗଳ ଦେଖାଇବ?” ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତଃ, ତୁମ୍ଭ ମୁଖର ଜ୍ୟୋତିଃ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ଉଦିତ କର!
7ସେମାନଙ୍କ ଶସ୍ୟ ଓ ନୂତନ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପ୍ରଚୁର ହେବା ସମୟର ଆନନ୍ଦ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଆନନ୍ଦ ତୁମ୍ଭେ ମୋʼ ଅନ୍ତଃକରଣରେ ଦେଇଅଛ। 8ଶାନ୍ତିରେ ମୁଁ ଶୟନ କରିବି ଓ ନିଦ୍ରା ଯିବି, କାରଣ ହେ ମୋହର ପିତଃ, କେବଳ ତୁମ୍ଭେ ହିଁ ମୋତେ ନିରାପଦରେ ବାସ କରାଅ।