Με ειρήνη πλαγιάζω
Στον πρωτοψάλτη· με έγχορδα όργανα. Ψαλμός του Δαβίδ.
Μια νυχτερινή προσευχή κάτω από δημόσια συκοφαντία. Ο Δαβίδ ζητά από τον Πατέρα του να απαντήσει, λέει στους ανθρώπους που τον ντροπιάζουν να πάψουν να αγαπούν τα κούφια λόγια, και λέει ότι η χαρά που του δόθηκε βαραίνει περισσότερο από μια καλή σοδειά. Τελειώνει ξαπλώνοντας να κοιμηθεί με ασφάλεια.
4 1Απάντησέ μου όταν σε καλώ, Πατέρα μου, εσύ που στηρίζεις τη δικαιοσύνη μου. Μέσα στη στενοχώρια μου, μου χάρισες χώρο ν' ανασάνω· δείξε μου τη χάρη σου και άκουσε την προσευχή μου. 2Ως πότε, άνθρωποι, η τιμή μου θα γίνεται ντροπή; Ως πότε θ' αγαπάτε μάταια λόγια και θα κυνηγάτε το ψέμα; a a v2 Σελά: μουσικό ή λειτουργικό σημάδι στους ψαλμούς· η ακριβής σημασία του είναι αβέβαιη, αλλά πιθανόν να δηλώνει μια παύση ή ένα μουσικό διάλειμμα.
3Μάθετε όμως ότι ο Πατέρας μας ξεχώρισε για τον εαυτό του τον πιστό· ο Πατέρας μας ακούει όταν τον καλώ. 4Να τρέμετε, και μην αμαρτάνετε· ψάξτε τις καρδιές σας στα κρεβάτια σας, και μείνετε ήσυχοι.
5Προσφέρετε θυσίες δικαιοσύνης, και εμπιστευτείτε τον Πατέρα μας. 6Πολλοί λένε: «Ποιος θα μας δείξει κάτι καλό;» Ύψωσε πάνω μας το φως του προσώπου σου, Πατέρα μας!
7Έβαλες μεγαλύτερη χαρά στην καρδιά μου απ' όση έχουν εκείνοι όταν αφθονεί το στάρι και το νέο κρασί τους. 8Με ειρήνη θα πλαγιάσω και θα κοιμηθώ, γιατί μόνο εσύ, Πατέρα μου, με κάνεις να ζω με ασφάλεια.
