Το πρωί εσύ ακούς
Για τον πρωτοψάλτη· για τους αυλούς. Ψαλμός του Δαβίδ.
Μια πρωινή προσευχή που εκτίθεται και ύστερα αναμένεται η απάντησή της, σαν υπόθεση που κατατίθεται τα χαράματα. Ο λάρυγγας των εχθρών του είναι ανοιχτός τάφος και τα λόγια τους κολακεία. Ο Δαβίδ ζητά από τον Πατέρα του να τον οδηγήσει σε ίσιο δρόμο, μπροστά από εκείνους που ελπίζουν ότι θα πέσει.
5 1Άκουσε τα λόγια μου, Πατέρα μου· πρόσεξε τον στεναγμό μου. 2Άκουσε τη φωνή της κραυγής μου για βοήθεια, Βασιλιά μου και Πατέρα μου, γιατί σ’ εσένα προσεύχομαι.
3Πατέρα μου, το πρωί ακούς τη φωνή μου· το πρωί σου φέρνω την προσευχή μου και περιμένω με ελπίδα. 4Γιατί εσύ δεν είσαι ο Πατέρας μας που ευχαριστιέται με την κακία· το κακό δεν μπορεί να κατοικήσει μαζί σου. 5Οι αλαζόνες δεν μπορούν να σταθούν μπροστά στα μάτια σου· μισείς όλους όσους κάνουν το κακό. 6Καταστρέφεις αυτούς που λένε ψέματα· ο Πατέρας μου αποστρέφεται τους αιμοβόρους και τους δόλιους.
7Εγώ όμως, χάρη στην άφθονη πιστή αγάπη σου, θα έρθω στον οίκο σου· θα προσκυνήσω προς τον άγιο ναό σου με σεβασμό για σένα. 8Πατέρα μου, οδήγησέ με στη δικαιοσύνη σου εξαιτίας εκείνων που παραμονεύουν την πτώση μου· κάνε ίσιο τον δρόμο σου μπροστά μου. 9Γιατί δεν υπάρχει τίποτε αξιόπιστο στο στόμα τους· το εσωτερικό τους είναι όλεθρος. Ο λαιμός τους είναι ανοιχτός τάφος· με τη γλώσσα τους κολακεύουν. 10Κήρυξέ τους ενόχους, Πατέρα μου· ας πέσουν από τα ίδια τους τα σχέδια. Διώξε τους για τις πολλές ανταρσίες τους, γιατί επαναστάτησαν εναντίον σου. a a v10 Ο Δαβίδ φέρνει την ωμή κραυγή του για δικαιοσύνη κατευθείαν στον Πατέρα μας, που τη δέχεται αντί να την απορρίψει. Η λαχτάρα να σταματήσει το κακό βρίσκει την πλήρη απάντησή της στον Ιησού, που είναι και απόλυτα δίκαιος και απόλυτα σπλαχνικός.
11Ας χαρούν όμως όλοι όσοι καταφεύγουν σ’ εσένα· ας τραγουδούν από χαρά για πάντα. Άπλωσε το καταφύγιό σου πάνω τους, ώστε όσοι αγαπούν το όνομά σου να γεμίσουν με χαρά μέσα σου. 12Γιατί εσύ, Πατέρα μου, θα ευλογήσεις τους δίκαιους· τους περιβάλλεις με εύνοια σαν με ασπίδα.
