Prabu Dawud Oncat saka Absalom
Masmur anggitane Prabu Dawud, nalika panjenengane oncat saka Absalom, putrane.
Daud nulis iki nalika mlayu saka putrané dhéwé, Absalom, lan wong-wong padha kandha yèn ora ana karahayon kanggo dhèwèké. Dhèwèké mangsuli yèn Ramané iku tamèng sing ngubengi dhèwèké, sing ngangkat sirahé, lan ngetokaké bukti sing prasaja: dhèwèké turu, kepénak, lan tangi.
3 1Dhuh Rama kawula, saiba kathahipun mengsah kawula! Kathah tiyang ingkang sami tangi nglawan kawula.
2Kathah tiyang ingkang sami criyos bab kawula: “Wong iku ora bakal ditulungi dening Gusti Allah.” a a v2 Selah iku tandha ing babagan musik utawa pamikiran kang kasebar ing saindenging Kitab Masmur — bokmanawa minangka pratandha supaya mandheg sadhela lan nggatekake apa kang mentas diucapake. 3Nanging Paduka, dhuh Rama kawula, inggih tameng ingkang ngayomi kawula, inggih kamulyan kawula, saha ingkang njunjung sirah kawula.
4Kawula sesambat kanthi swanten sora dhumateng Rama kawula, lan Panjenengane paring wangsulan dhateng kawula saking redinipun ingkang suci. 5Kawula mapan lan tilem; kawula tangi malih, awit Rama kawula ingkang nyanggi kawula. 6Kawula boten badhe ajrih dhateng maewu-ewu tiyang ingkang sami majeng nglawan kawula saking sakubeng. 7Dhuh Rama kawula, mugi karsaa jumeneng! Kawula mugi Paduka pitulungi! Awit Paduka, dhuh Rama kawula, sampun napuk saben mengsah kawula ing pipinipun; Paduka sampun ngremuk untunipun para tiyang duraka. 8Karahayon punika kagunganipun Rama kawula. Mugi berkah Paduka tumedhak dhateng umat Paduka.