Davut Avşalom'dan Kaçıyor
Davut'un mezmuru. Oğlu Avşalom'dan kaçtığı zaman.
Davut bunu kendi oğlu Avşalom'dan kaçarken yazdı; insanlar onun için kurtuluş olmadığını söylüyordu. O ise Babası'nın çevresinde bir kalkan, başını yukarı kaldıran kişi olduğunu söyler ve yalın bir kanıt sunar: uzandı, uyudu ve uyandı.
3 1Babam, düşmanlarım ne kadar da çok! Birçok kişi bana karşı ayaklanıyor.
2Birçoğu benim için, «Tanrı katında ona kurtuluş yok» diyor. a a v2 Sela, Mezmurlar boyunca yer yer geçen müziksel ya da düşünsel bir işarettir — büyük olasılıkla, az önce söylenenler üzerinde durup düşünmek için bir uyarıdır. 3Ama sen, Babam, çevremi saran kalkansın, onurumsun, başımı yukarı kaldıransın.
4Yüksek sesle Babam'a yakarıyorum; O da kutsal dağından bana yanıt veriyor. 5Yattım, uykuya daldım; yine uyandım, çünkü Babam bana destek oluyor. 6Her yandan bana karşı dizilen on binlerce kişiden korkmayacağım. 7Kalk, Babam! Kurtar beni! Çünkü sen, Babam, bütün düşmanlarımın çenesine vurdun; kötülerin dişlerini kırdın. 8Kurtuluş Babam'a özgüdür. Halkının üzerinde senin kutsaman olsun.