Ayeuna parantos aya citakanana

Bilangan 27 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
15% off your first order →
Kitab

Putra-Putri Selopehad

Lima sadulur awéwé nanyakeun naha ngaran bapa maranéhna kudu leungit ngan lantaran teu boga anak lalaki, sarta Rama urang ngandika yén maranéhna bener, nepi ka hukum pusaka dirobah. Musa, anu dibéjaan yén manéhna bakal maot di luareun éta tanah, nyuhunkeun hiji pangangon pikeun jalma réa; Yosua dilantik di hareupeun maranéhna kabéh.

Pasal 27.

Tuluy daratang putri-putri Selopehad bin Heper, bin Gilad, bin Makir, bin Menase, ti golongan-golongan Menase bin Yusup. Ngaran putri-putrina: Mahla, Noa, Hogla, Milka, jeung Tirsa. Maranehna narangtung di payuneun Nabi Musa, di payuneun Imam Eleasar, di payuneun para pamingpin jeung sakumna jamaah, di lawang Kemah Tepangan, tuluy unjukan: “Pun bapa parantos pupus di gurun keusik. Anjeunna henteu kaasup ka nu ngalawan ka Rama urang babarengan jeung golongan Korah; anjeunna pupus ku sabab dosana sorangan, sarta henteu gaduh putra pameget. Naon margina ngaran pun bapa kedah leungit ti golonganana ku sabab anjeunna henteu gaduh putra pameget? Mugi abdi sadaya dipaparin tanah pusaka di antawis dulur-dulur pun bapa.”

Tuluy perkara maranehna teh ku Nabi Musa diunjukkeun ka payuneun Rama urang. Ti dinya Rama urang ngandika ka Nabi Musa:

“Putri-putri Selopehad teh bener. Maneh kudu mere bagian pusaka ka maranehanana di antara dulur-dulur bapana, sarta pindahkeun pusaka bapana ka maranehanana. Ucapkeun ka urang Israil: Lamun aya lalaki maot teu boga anak lalaki, pusakana kudu dipindahkeun ka anak awewena. Lamun teu boga anak awewe, pusakana kudu dibikeun ka dulur-dulur lalakina. Lamun teu boga dulur lalaki, pusakana kudu dibikeun ka dulur-dulur bapana. Lamun bapana teu boga dulur lalaki, pusakana kudu dibikeun ka baraya pangdeukeutna dina golonganana, sangkan jadi hakna. Ieu jadi katangtuan hukum pikeun urang Israil, sakumaha anu diparentahkeun ku Rama urang ka Nabi Musa.”

Nabi Musa Ningali Tanah

Tuluy Rama urang ngandika ka Nabi Musa, “Unggah ka Gunung Abarim, tuluy tingali tanah anu ku Kami rek dibikeun ka urang Israil. Sanggeus maneh ningali eta tanah, maneh oge bakal dikumpulkeun ka bangsa maneh, sakumaha Harun dulur maneh enggeus dikumpulkeun, sabab maneh geus ngalawan kana parentah Kami di gurun keusik Sin, basa jamaah paheula-heula pasea, waktu Kami kuduna disucikeun di hareupeun maranehna di hareupeun eta cai—nya eta cai Meriba di Kadés, di gurun keusik Sin.”

Nabi Musa unjukan ka Rama urang, saurna: “Mugi Rama roh sadaya mahluk ngersakeun ngangkat hiji jalma pikeun mingpin jamaah, anu bakal ngaluluguan maranehna kaluar jeung asup, anu nungtun maranehna kaluar jeung ngasupkeun deui, supaya jamaah Rama urang teh ulah jadi siga domba anu teu boga pangangon.”

Tuluy Rama urang ngandika ka Nabi Musa, “Candak Yosua bin Nun, jalma anu dicicingan ku Roh Rama urang, tuluy tumpangkeun leungeun maneh ka manehna. Tangtungkeun manehna di hareupeun Imam Eleasar jeung sakumna jamaah, tuluy lantik manehna di hareupeun maranehna. Bikeun sawareh tina pangawasa maneh ka manehna, supaya sakumna jamaah urang Israil ngesto ka manehna. Manehna bakal narangtung di hareupeun Imam Eleasar, anu bakal nanyakeun kaputusan Urim pikeun manehna di payuneun Rama urang. Numutkeun ucapan Eleasar maranehna bakal kaluar, sarta numutkeun ucapanana maranehna bakal asup—manehna jeung sakabeh urang Israil anu babarengan jeung manehna, nya eta sakumna jamaah.”

Nabi Musa ngesto kana parentah Rama urang: dicandak Yosua teh, tuluy ditangtungkeun di hareupeun Imam Eleasar jeung sakumna jamaah. Leungeunna ditumpangkeun ka manehna sarta manehna dilantik, sakumaha anu geus dipangandikakeun ku Rama urang ngaliwatan Nabi Musa.