Selofgad se dogters

Vyf susters vra waarom hulle vader se naam moet verdwyn omdat hy geen seun het nie, en ons Vader sê hulle is reg en verander die erfreg. Moses, wat hoor dat hy buite die land sal sterf, vra 'n herder vir die volk; Josua word voor hulle almal aangestel.

Hoofstuk 27.

Die dogters van Selofgad, seun van Gefer, seun van Gilead, seun van Magir, seun van Manasse, uit die geslagte van Manasse, seun van Josef, het nader gekom. Sy dogters se name was: Magla, Noga, Hogla, Milka, Tirsa. Hulle het voor Moses gaan staan, voor Eleasar die priester, voor die leiers en die hele vergadering, by die ingang van die tent van samekoms, en gesê: “Ons pa het in die woestyn gesterf. Hy was nie onder die mense wat saam met Korag se groep teen ons Vader vergader het nie; hy het vanweë sy eie sonde gesterf, en hy het geen seuns gehad nie. Waarom moet ons pa se naam uit sy geslag verdwyn omdat hy geen seun gehad het nie? Gee vir ons grond onder ons pa se broers.”

Toe het Moses hulle saak voor ons Vader gebring. En ons Vader het vir Moses gesê:

“Selofgad se dogters is reg. Gee vir hulle ’n erfdeel onder hulle pa se broers, en dra hulle pa se erfenis aan hulle oor. Sê vir die Israeliete: As ’n man sonder ’n seun sterf, dra sy erfenis aan sy dogter oor. As hy geen dogter het nie, moet julle sy erfenis aan sy broers gee. As hy geen broers het nie, moet julle sy erfenis aan sy pa se broers gee. As sy pa geen broers het nie, gee sy erfenis aan sy naaste bloedverwant in sy geslag, en hy moet dit besit. Dit is ’n regsverordening vir die Israeliete, soos ons Vader Moses beveel het.”

Moses sien die land

Toe het ons Vader vir Moses gesê: “Klim op die Abarimberg en kyk na die land wat ek aan die Israeliete gegee het. Wanneer jy dit gesien het, sal jy ook by jou mense versamel word, soos jou broer Aäron versamel is, omdat julle in die woestyn Sin teen my bevel in opstand gekom het, tydens die rusie van die gemeente, toe julle my as heilig moes eer by die water voor hulle oë—die water van Meriba by Kades, in die woestyn Sin.”

Moses het met ons Vader gepraat en gesê: “Mag die Vader van die geeste van alle vlees ’n man oor die gemeente aanstel, wat voor hulle uitgaan en voor hulle ingaan, wat hulle uitlei en hulle inbring, sodat ons Vader se vergadering nie soos skape sonder ’n herder sal wees nie.”

Toe het ons Vader vir Moses gesê: “Neem Josua, seun van Nun, ’n man met die Gees van ons Vader in hom, en lê jou hand op hom. Laat hom voor Eleasar die priester en die hele vergadering gaan staan, en stel hom voor hulle oë aan. Gee aan hom ’n deel van jou gesag, sodat die hele gemeente van die Israeliete hom sal gehoorsaam. Hy sal voor Eleasar die priester staan, wat vir hom die beslissing van die Urim voor ons Vader sal raadpleeg. Op Eleasar se woord sal hulle uitgaan, en op sy woord sal hulle ingaan—hy, en al die Israeliete saam met hom, die hele gemeente.”

Moses het ons Vader se bevel gehoorsaam: hy het vir Josua geneem en hom voor Eleasar die priester en die hele vergadering laat staan. Hy het sy hande op hom gelê en hom aangestel, soos ons Vader deur Moses gespreek het.