زلفحاد جون ڌيئرون

پنج ڀينرون پڇن ٿيون ته پٽ نه هجڻ سبب سندن پيءُ جو نالو ڇو مِٽجي، ۽ اسان جو پيءُ چوي ٿو ته اهي صحيح آهن، ۽ ميراث جو قانون بدلائي ٿو. موسيٰ، جنھن کي ٻڌايو وڃي ٿو ته هو ملڪ کان ٻاهر مرندو، ماڻهن لاءِ هڪ ريڍار گھري ٿو؛ يشوع سڀني جي اڳيان مقرر ڪيو وڃي ٿو.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 7–14, 18–21

باب 27.

يوسف جي پٽ منسي جي گهراڻن مان، حفر جي پٽ زلفحاد جون ڌيئرون، جيڪو جلعاد جو پٽ، جلعاد مڪير جو پٽ ۽ مڪير منسي جو پٽ هو، اڳيان آيون. سندس ڌيئرن جا نالا هي هئا: محله، نوعه، حجله، ملڪه، ترضه. اهي موسيٰ جي اڳيان، الازار ڪاهن جي اڳيان، اڳواڻن ۽ سڄي جماعت جي اڳيان، ملاقات جي خيمي جي دروازي تي بيهي رهيون ۽ چيائون تہ ”اسان جو ابو بيابان ۾ مري ويو. هو انهن ماڻهن ۾ نہ هو جيڪي قورح جي ٽولي سان گڏجي اسان جي پيءُ جي خلاف گڏ ٿيا هئا، پر پنهنجي ئي گناهه ۾ مري ويو ۽ سندس ڪو پٽ نہ هو. اسان جي ابي جو نالو سندس گهراڻي مان ڇو ميٽجي وڃي، ڇاڪاڻ تہ کيس پٽ نہ هو؟ اسان کي اسان جي ابي جي ڀائرن ۾ ملڪيت ڏيو.“

تنهنڪري موسيٰ سندن معاملو اسان جي پيءُ جي اڳيان آندو. تڏهن اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ

”زلفحاد جون ڌيئرون سچ ٿيون چون. تون کين سندن ابي جي ڀائرن ۾ ورثي جو حصو ڏي، ۽ سندن ابي جو ورثو کين منتقل ڪري ڇڏ. بني اسرائيل کي چؤ تہ جيڪڏهن ڪو ماڻهو پٽ ڇڏڻ کانسواءِ مري وڃي، تہ سندس ورثو سندس ڌيءَ کي منتقل ڪريو. جيڪڏهن کيس ڌيءَ بہ نہ هجي، تہ سندس ورثو سندس ڀائرن کي ڏيو. جيڪڏهن کيس ڀائر نہ هجن، تہ سندس ورثو سندس ابي جي ڀائرن کي ڏيو. جيڪڏهن سندس ابي جا ڀائر نہ هجن، تہ سندس ورثو سندس گهراڻي ۾ سندس ويجهي ۾ ويجهي مائٽ کي ڏيو، جيڪو ان تي قبضو ڪندو. جيئن اسان جي پيءُ موسيٰ کي حڪم ڏنو هو، تيئن هي بني اسرائيل لاءِ قانوني ضابطو ٿيندو.“

موسيٰ ملڪ کي ڏسي ٿو

پوءِ اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ ”عباريم جبل تي چڙهي، انهيءَ ملڪ کي ڏس جيڪو مون بني اسرائيل کي ڏنو آهي. جڏهن تون اهو ڏسندين، تڏهن تون بہ پنهنجن ماڻهن سان گڏ ڪيو ويندين، جيئن تنهنجو ڀاءُ هارون گڏ ڪيو ويو هو، ڇاڪاڻ تہ صين جي بيابان ۾ جماعت جي جهيڙي وقت تو منهنجي حڪم جي نافرماني ڪئي، ۽ پاڻيءَ وٽ سندن اکين اڳيان مون کي پاڪ ڪري نہ مڃيو—اهو قادس ۾ مريبه جو پاڻي هو، صين جو بيابان.“

موسيٰ اسان جي پيءُ کي چيو تہ ”سڀني بشر جي روحن جو پيءُ جماعت مٿان ڪو ماڻهو مقرر ڪري، جيڪو سندن اڳيان ٻاهر نڪري ۽ سندن اڳيان اندر اچي، جيڪو کين ٻاهر وٺي وڃي ۽ اندر وٺي اچي، تہ جيئن اسان جي پيءُ جي جماعت انهن رڍن وانگر نہ ٿئي جن کي ڌنار نہ هجي.“

تنهنڪري اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ ”نون جي پٽ يشوع کي وٺ، جنهن ۾ اسان جي پيءُ جو روح آهي، ۽ پنهنجو هٿ مٿس رک. کيس الازار ڪاهن ۽ سڄي جماعت جي اڳيان بيهار، ۽ سندن اکين اڳيان کيس ذميواري سونپ. پنهنجي اختيار مان ڪجهہ کيس ڏي، تہ جيئن بني اسرائيل جي سڄي جماعت سندس فرمانبرداري ڪري. هو الازار ڪاهن جي اڳيان بيهندو، جيڪو اوريم جي فيصلي ذريعي اسان جي پيءُ جي اڳيان سندس لاءِ پڇا ڪندو. الازار جي چوڻ تي اهي ٻاهر نڪرندا، ۽ سندس چوڻ تي اندر ايندا—هو، ۽ ساڻس گڏ سڀ بني اسرائيل، سڄي جماعت.“

موسيٰ اسان جي پيءُ جي حڪم تي عمل ڪيو: يشوع کي وٺي الازار ڪاهن ۽ سڄي جماعت جي اڳيان بيهاريائينس. پنهنجا هٿ مٿس رکي کيس ذميواري سونپيائين، جيئن اسان جي پيءُ موسيٰ جي وسيلي فرمايو هو.