د صِلافِحاد لوڼه
پنځه خویندې پوښتنه کوي چې ولې باید د هغوی د پلار نوم د زوی د نشتوالي له امله ورک شي، او زموږ پلار وايي چې دوی سمې دي، او د میراث قانون بدلوي. موسیٰ ته ویل کېږي چې هغه به له ځمکې بهر مري، او هغه د خلکو لپاره د یوه شپانه غوښتنه کوي؛ یوشع د ټولو په وړاندې ګمارل کېږي.
27 1د صِلافِحاد لوڼه راغلې، چې هغه د حِفر زوئ وو، حِفر د جِلعاد زوئ، جِلعاد د ماکِر زوئ او ماکِر د منسى زوئ وو، د منسى د قبيلو نه، چې منسى د يوسف زوئ وو. د هغۀ د لوڼو نومونه دا وُو: مِحله، نوعه، حُجله، مِلکه او تِرضه. 2هغوئ د جماعت د خيمې په دروازه کښې د موسىٰ، د اِلعزر کاهن، د مشرانو او د ټولې جماعت په مخکښې ودرېدلې او ووئيل چې، 3”زمونږ پلار په بيابان کښې مړ شو. هغه د هغه ډلې سره چې زمونږ پلار په خلاف د قورح سره راغونډه شوه، نۀ وو شامل، بلکې د خپلې ګناه په سبب مړ شو او زامن يې نۀ وُو. 4زمونږ د پلار نوم د هغۀ د قبيلې نه ولې ورک شى ځکه چې زوئ يې نۀ وو؟ مونږ ته زمونږ د پلار د وروڼو په مينځ کښې مِلکيت راکړئ.“
5نو موسىٰ د هغوئ قضيه زمونږ پلار ته وړاندې کړله. 6او زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې،
7”د صِلافِحاد لوڼه رښتيا وائى. ته هغوئ له د هغوئ د پلار د وروڼو په مينځ کښې د ميراث برخه ورکړه او د هغوئ د پلار ميراث هغوئ له وسپاره. 8بنى اِسرائيلو ته ووايه چې، کۀ څوک بې زويه مړ شى، نو د هغۀ ميراث د هغۀ لور ته وسپارئ. 9کۀ هغۀ لور نۀ وى، نو تاسو د هغۀ ميراث د هغۀ وروڼو ته ورکوئ. 10کۀ هغۀ وروڼه نۀ وى، نو تاسو د هغۀ ميراث د هغۀ د پلار وروڼو ته ورکوئ. 11کۀ د هغۀ پلار وروڼه نۀ لرى، نو د هغۀ ميراث د هغۀ په قبيله کښې د هغۀ نژدې خپلوان ته ورکړئ چې هغه به يې مالِک شى. دا به د بنى اِسرائيلو دپاره يو شرعى قانون وى، لکه څنګه چې زمونږ پلار موسىٰ ته حُکم ورکړو.“
موسىٰ هغه ملک ويني
12بيا زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې، ”د عبارِم غر ته وخېژه او هغه ملک وګوره چې ما بنى اِسرائيلو ته ورکړے دے. 13کله چې تۀ هغه وګورې، نو تۀ به هم خپلو خلقو سره راغونډ کړے شې، لکه څنګه چې ستا ورور هارون راغونډ کړے شو، 14ځکه چې تاسو د صِين په بيابان کښې زما د حُکم نه سرغړونه وکړله، د جماعت د جګړې په وخت کښې، چې تاسو د اوبو په وخت د هغوئ په مخکښې زۀ پاک وشمارم — دا د قادِش د مريبه اوبه وې، د صِين په بيابان کښې.“
15موسىٰ زمونږ پلار ته ووئيل چې، 16”د ټول بشر د روحونو پلار دې په دې جماعت باندې يو سړے مقرر کړى، 17چې د هغوئ په مخکښې ووځى او د هغوئ په مخکښې راننوځى، چې هغوئ بهر بوځى او راننباسى، دې دپاره چې زمونږ د پلار جماعت د هغه ګډو په شان نۀ وى چې شپون يې نۀ وى.“
18نو زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې، ”د نون زوئ يشوع واخله، هغه سړے چې د زمونږ پلار روح په هغۀ کښې دے، او خپل لاس پرې کېږده. 19هغه د اِلعزر کاهن او د ټولې جماعت په مخکښې ودروه او د هغوئ په مخکښې ورته ذمه وارى وسپاره. 20د خپل اِختيار نه يو څۀ هغۀ ته ورکړه، دې دپاره چې د بنى اِسرائيلو ټوله جماعت د هغۀ تابعدارى وکړى. 21هغه به د اِلعزر کاهن په مخکښې ودرېږى چې هغه به د هغۀ دپاره زمونږ پلار په مخکښې د اُوريم فيصله ولټوى. د اِلعزر په وينا به هغوئ ووځى او د هغۀ په وينا به راننوځى — هغه او د هغۀ سره ټول بنى اِسرائيل، ټوله جماعت.“
22موسىٰ زمونږ د پلار د حُکم تابعدارى وکړله: هغۀ يشوع واخستو او د اِلعزر کاهن او د ټولې جماعت په مخکښې يې ودراوو. 23هغۀ خپل لاسونه پرې کېښودل او ورته ذمه وارى يې وسپارله، لکه څنګه چې زمونږ پلار د موسىٰ په وسيله فرمائيلى وُو.