Jaga Hate Maraneh tina Nabi-nabi Palsu

Sanajan nabi anu tandana bener kajadian, manehna kudu ditolak lamun nyebutkeun nuturkeun allah-allah lian; Rama maneh keur nguji naha maneh mikanyaah ka Mantenna ku sapinuh hate. Kitu deui keur dulur, pamajikan atawa sobat anu dipikanyaah, jeung keur hiji kota sakabehna: ieu bahaya anu panggedena pikeun Israil.

Pasal 13.

Upama di tengah-tengah maraneh aya nabi atawa tukang ngimpi anu nembongkeun hiji tanda atawa kaahengan ka maraneh, tuluy tanda atawa kaahengan anu diomongkeunana tea bukti kajadian, bari ngomong, ‘Hayu urang narutan allah-allah sejen anu ku maraneh tacan dipikawanoh, jeung hayu urang ngabakti ka maranehna,’ ulah dicoko omongan eta nabi atawa tukang ngimpi teh. Rama maraneh keur nyobaan maraneh, pikeun uninga naha maraneh mikaasih ka Rama maraneh terus kana sagemblengna hate jeung sagemblengna jiwa. Turutkeun Rama maraneh, sing sieun ka Mantenna, estokeun parentah-parentah-Na, gumati kana dawuhan-Na, ngabakti ka Mantenna, sarta pageuh nyekel ka Mantenna. Eta nabi atawa tukang ngimpi teh kudu dipaehan, karana manehna geus ngomongkeun pambalik ngalawan ka Rama maraneh, anu geus ngaluarkeun maraneh ti Mesir jeung ngaleupaskeun maraneh ti imah pangbudakan, keur ngejat maraneh tina jalan anu diparentahkeun ku Rama maraneh sangkan dijalankeun ku maraneh. Ku kituna beresihan kajahatan ti tengah-tengah maraneh.

Upama dulur maraneh, anak indung maraneh, atawa anak maraneh lalaki atawa awewe, atawa pamajikan anu dipikanyaah, atawa sobat anu dipikameumeut saperti nyawa sorangan, diam-diam ngagoda maraneh, bari ngomong, ‘Hayu urang ngabakti ka allah-allah sejen’—allah-allah anu ku maraneh jeung ku karuhun maraneh tacan kungsi dipikawanoh, nya eta allah-allah ti bangsa-bangsa sakurilingeun maraneh, boh nu deukeut boh nu jauh, ti tungtung bumi nu hiji nepi ka tungtung nu sejen.’ Ulah satuju jeung ulah ngadengekeun manehna; ulah karunya, ulah ngarah salamet, jeung ulah nyumputkeun manehna. Henteu—manehna kudu dipaehan ku maraneh. Leungeun maraneh anu pangheulana neunggeul, tuluy leungeun sakabeh jalma rea. Baledogan ku batu nepi ka paeh, karana manehna geus nyoba ngabalikkeun maraneh ti Rama maraneh, anu geus ngaluarkeun maraneh ti Mesir, ti imah pangbudakan. Sakabeh urang Israil bakal ngadenge tuluy sarieuneun, sarta moal deui milampah kajahatan saperti kitu di tengah-tengah maraneh.

Upama maraneh ngadenge beja ngeunaan salah sahiji kota maraneh anu dipaparinkeun ku Rama maraneh pikeun tempat cicing, yen aya jelema-jelema teu bener anu geus kalaluar ti tengah-tengah maraneh tuluy nyasarkeun pangeusi kotana, bari ngomong, ‘Hayu urang ngabakti ka allah-allah sejen anu ku maraneh tacan dipikawanoh,’ maka pariksa, taliti, jeung tanyakeun kalawan gemet. Lamun bener jeung kabukti yen perkara anu matak ijid ieu kajadian di tengah-tengah maraneh, maraneh kudu numpes pangeusi eta kota ku pedang, ngabasmi eta nepi ka beak—sagala eusina jeung sato piaraanana—ku pedang. Kumpulkeun sakabeh rampasanana ka tengah lapangna, tuluy duruk eta kota jeung sakabeh rampasanana ku seuneu minangka kurban beuleuman gembleng pikeun Rama maraneh. Eta kota bakal jadi ruruntuhan salalawasna, moal diadegkeun deui. Ulah aya saeutik ge barang anu geus ditangtukeun pikeun ditumpes nyangkut dina leungeun maraneh, supaya Rama maraneh ngagieuk tina bebendu-Na anu ngagedur, maparin kawelas ka maraneh, mikawelas ka maraneh, sarta ngalobakeun maraneh, sakumaha anu geus disumpahkeun ka karuhun maraneh, lamun maraneh gumati kana dawuhan Rama maraneh, bari ngaestokeun sakabeh parentah-Na anu diparentahkeun ku kuring ka maraneh dina poe ieu, sarta milampah nu bener dina paningal Rama maraneh.