Ngreksa Atimu marang Nabi-nabi Palsu

Sanadyan nabi ingkang pratandhanipun kelampahan ugi kedah dipuntolak manawi ngajak ngèlèti allah sanès; Rama panjenengan nyobi punapa panjenengan nresnani Panjenenganipun kanthi gumolonging manah. Mekaten ugi tumrap sadhérék, garwa utawi kanca ingkang kinasih, saha tumrap satunggal kitha sawetahipun: punika bebaya ingkang paling ageng tumrap Israèl.

Pasal 13.

Manawa ing antaramu ana nabi utawa wong kang ngimpi, kang nekakake pratandha utawa kaelokan marang kowe, lan pratandha utawa kaelokan kang dikandhakake mau kelakon temenan, sarta kandhane: ‘Ayo padha ngetut buri marang allah liya kang durung kokweruhi, lan ayo padha ngabekti marang allah-allah mau,’ aja kokrungokake tembunge nabi utawa wong kang ngimpi mau. Ramamu anggone nyoba kowe iku, supaya nguningani apa kowe tresna marang Ramamu kanthi gumolonging atimu lan gumolonging nyawamu. Kowe padha ngetut buria marang Ramamu, wedi-asiha marang Panjenengane, netepana dhawuhe, mituruta marang pangandikane, ngabektia marang Panjenengane, lan rumaketa marang Panjenengane. Nabi utawa wong kang ngimpi mau kudu diukum pati, amarga wis ngucapake pambalela marang Ramamu, kang wis ngirid kowe metu saka tanah Mesir lan nebus kowe saka papan pangawulan, karo arep nasarake kowe saka dalan kang didhawuhake Ramamu supaya koklakoni. Dadia kowe kudu numpes piala iku saka ing antaramu.

Manawa sedulurmu, anake ibumu, utawa anakmu lanang utawa wadon, utawa bojomu kang kokkekudang, utawa mitramu kang koktresnani kaya nyawamu dhewe, kanthi dhedhemitan ngojok-ojoki kowe, kandhane: ‘Ayo padha ngabekti marang allah liya’—allah kang ora kokweruhi lan uga ora diweruhi para leluhurmu, saka allah-allahe bangsa-bangsa ing sakiwa-tengenmu, kang cedhak utawa kang adoh karo kowe, wiwit saka pungkasaning bumi tekan pungkasan sijine.’ aja ngrujuki utawa ngrungokake dheweke; mripatmu aja melasi dheweke, aja ngeman, lan aja ngaling-alingi dheweke. Ora—kowe kudu mateni dheweke. Tanganmu dhewe kang kudu wiwit mateni dheweke, banjur tangane sakehing rakyat. Dheweke balangana nganggo watu nganti mati, amarga wis ngarah mbalekake kowe saka Ramamu, kang wis ngirid kowe metu saka tanah Mesir, saka papan pangawulan. Wong Israel kabeh bakal krungu lan dadi wedi, sarta ora bakal nindakake piala kang kaya mangkono maneh ing antaramu.

Manawa kowe krungu pawarta mungguh salah sawijining kuthamu kang diparingake Ramamu supaya kokenggoni, yen ana wong-wong ora genah kang metu saka ing antaramu lan nasarake wong-wong sakuthane, kandhane: ‘Ayo padha ngabekti marang allah liya kang durung kokweruhi,’ kowe banjur nliti, mriksa lan takon kanthi premati. Manawa nyata lan kabukten yen piala kang nistha iku pancen ditindakake ing antaramu, kowe kudu nyirnakake wong-wong isine kutha mau nganggo landheping pedhang, kutha iku tumpesana babar pisan—kabeh isine lan kewan-kewane—nganggo landheping pedhang. Sakehing jarahane klumpukna ing tengah alun-alune, banjur kutha iku lan sakehing jarahane obongen ing geni minangka kurban obaran sawutuhe konjuk marang Ramamu. Kutha iku bakal tetep dadi jugrugan ing salawas-lawase, ora bakal dibangun maneh. Aja ana barang kang wis kaputus tumpes nganti rumaket ing tanganmu, supaya Ramamu nyinggahi bebendune kang mulad-mulad, paring welas asih marang kowe, ngasihi kowe, lan ngakehake kowe, kaya kang wis diikrarake kanthi supaos marang para leluhurmu, yen kowe mituruti marang pangandikane Ramamu, kanthi netepi sakehing dhawuhe kang dakwelingake marang kowe ing dina iki, sarta nindakake apa kang bener ing paningale Ramamu.