پيءُ جي قربانگاهه ٻيهر اڏجي ٿي

ڪنهن به هيڪل جي اڏجڻ کان اڳ، واپس آيل ماڻهو اسان جي پيءُ جي قربانگاهه ان جي پراڻن بنيادن تي ٻيهر ٺاهين ٿا — آسپاس جي قومن کان ڊڄندي — ۽ روزانيون قربانيون ٻيهر شروع ڪن ٿا. جڏهن بنياد رکيو وڃي ٿو، ته پهرين گهر کي ياد ڪندڙ پوڙها ايتري زور سان روئن ٿا جيتري زور سان ٻيا نعرا هڻن ٿا.

باب 3.

ستين مهيني ۾ جڏهن بني اسرائيل پنهنجن شهرن ۾ وسي چڪا هئا، تڏهن سڀ ماڻهو هڪ ٿي يروشلم ۾ گڏ ٿيا. پوءِ يوزداق جو پٽ يشوع ۽ سندس ساٿي پادري، شالتي ايل جو پٽ زروبابل ۽ سندس ساٿي ڪم ۾ لڳي ويا ۽ اسان جي پيءُ جي ماڻهوءَ موسيٰ جي شريعت ۾ جيئن لکيل آهي تيئن ان تي ساڙڻ واريون قربانيون چاڙهڻ لاءِ اسان جي پيءُ جي قربانگاهه اڏيائون. ڀرپاسي جي قومن کان ڊڄندي قربانگاهه کي ان جي بنيادن تي رکيائون ۽ ان تي صبح ۽ شام اسان جي پيءُ لاءِ ساڙڻ واريون قربانيون چاڙهيائون. لکيل موجب جهوپڙين جي عيد ملهايائون، ۽ هر ڏينهن جي گهرج موجب ڳڻپ سان روزانو ساڙڻ واريون قربانيون چاڙهيائون. ان کان پوءِ هميشه واريون ساڙڻ واريون قربانيون، نئين چنڊ جون قربانيون، اسان جي پيءُ جي سڀني پاڪ عيدن جون قربانيون، ۽ جنهن بہ اسان جي پيءُ لاءِ پنهنجي مرضيءَ سان نذرانو آندو، تنهن جون قربانيون چاڙهيائون. ستين مهيني جي پهرين ڏينهن کان وٺي اسان جي پيءُ لاءِ ساڙڻ واريون قربانيون چاڙهڻ لڳا، جيتوڻيڪ اسان جي پيءُ جي هيڪل جو بنياد اڃا رکيو نہ ويو هو. پٿر ڪٽيندڙن ۽ ڪاريگرن کي پگهار ڏنائون، ۽ صيدا ۽ صور جي ماڻهن کي کاڌو، پيئڻ ۽ تيل ڏنائون، تہ جيئن اهي فارس جي بادشاهه ڪورس جي ڏنل اجازت موجب لبنان کان ديار جا ٿنڀا سمنڊ رستي يافا تائين آڻين.

پيءُ جو گهر اڏجڻ شروع ٿئي ٿو

ٻئي سال جي ٻئي مهيني ۾، جڏهن اهي يروشلم ۾ اسان جي پيءُ جي گهر وٽ پهتا، تڏهن شالتي ايل جي پٽ زروبابل ۽ يوزداق جي پٽ يشوع پنهنجن باقي ماڻهن، يعني پادرين، لاوين ۽ قيد مان يروشلم ۾ موٽي آيل سڀني سان گڏ ڪم شروع ڪيو. ويهن ورهين ۽ ان کان مٿي عمر وارن لاوين کي اسان جي پيءُ جي گهر جي ڪم تي نگران مقرر ڪيائون. پوءِ يشوع، سندس پٽ ۽ ڀائر، ۽ يهوداه جي اولاد مان قدميئيل پنهنجن پٽن سان، گڏوگڏ هنداد جا پٽ، سندن پٽ ۽ ڀائر، يعني لاوي، اسان جي پيءُ جي گهر ۾ ڪم ڪندڙن جي نگراني لاءِ گڏجي بيٺا.

جڏهن اڏيندڙن اسان جي پيءُ جي هيڪل جو بنياد رکيو، تڏهن اسرائيل جي بادشاهه دائود جي حڪم موجب اسان جي پيءُ جي ساراهه ڪرڻ لاءِ پوشاڪ پاتل پادري ترهيون کڻي، ۽ آساف جا پٽ لاوي ڇيڻا کڻي اچي بيٺا. هنن هڪ ٻئي جي جواب ۾ اسان جي پيءُ جي ساراهه ۽ شڪرگذاري ڪندي ڳايو تہ ”هو ڀلو آهي، اسرائيل لاءِ سندس لافاني شفقت هميشه تائين رهندڙ آهي.“ سڀني ماڻهن وڏي آواز سان ساراهه جو نعرو هنيو، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ جي گهر جو بنياد رکيو ويو هو.

ڪيترائي ٻڍا پادري، لاوي ۽ ڪٽنبن جا سردار، جن پهريون گهر ڏٺو هو، جڏهن هن گهر جو بنياد سندن اکين آڏو رکيو ويو، تڏهن وڏي آواز سان روئڻ لڳا، جڏهن تہ ٻيا ڪيترائي خوشيءَ ۾ رڙيون ڪري رهيا هئا. ڪوبہ خوشيءَ جي نعري ۽ روئڻ جي آواز ۾ فرق نہ ڪري سگھيو، ڇاڪاڻ تہ ماڻهن ايترو وڏو نعرو هنيو جو سندس آواز پري تائين ٻڌو ويو.