Ezra 3

3 ¹Yedinci ayda, İsrailliler kentlerine yerleşmişken, halk tek bir kişi gibi Yeruşalim'de toplandı. ²Sonra Yosadak oğlu Yeşua ile kâhin arkadaşları, Şealtiel oğlu Zerubbabil ile yardımcıları işe koyuldular; Babamız'ın adamı Musa'nın Yasası'nda yazıldığı gibi, üzerinde yakmalık sunular sunmak için Babamız'ın sunağını kurdular. ³Çevrelerindeki halklardan korktukları için sunağı eski temeli üzerine yerleştirdiler ve üzerinde sabah akşam Babamız'a yakmalık sunular sundular. ⁴Yazılı olduğu gibi Çardak Bayramı'nı kutladılar; her gün için gereken sayıda günlük yakmalık sunuları sundular. ⁵Bundan sonra düzenli yakmalık sunuları, Yeni Ay sunularını, Babamız'ın bütün kutsal bayramlarındaki sunuları ve Babamız'a gönülden sunu getiren herkesin armağanlarını sundular. ⁶Yedinci ayın birinci gününden başlayarak Babamız'a yakmalık sunular sunmaya başladılar; ama Babamız'ın tapınağının temeli henüz atılmamıştı. ⁷Taşçılarla marangozlara para ödediler; Pers Kralı Koreş'in kendilerine verdiği yetkiye göre, Lübnan'dan deniz yoluyla Yafa'ya sedir tomrukları getirsinler diye Saydalılar'a ve Surlular'a yiyecek, içecek ve zeytinyağı verdiler.

Babamız'ın Evi Yükselmeye Başlıyor

⁸Yeruşalim'deki Babamız'ın evine vardıktan sonra ikinci yılın ikinci ayında, Şealtiel oğlu Zerubbabil ile Yosadak oğlu Yeşua, geri kalan halklarıyla—kâhinler, Levililer ve sürgünden Yeruşalim'e dönen herkesle—birlikte işe başladılar. Yirmi ve daha yukarı yaştaki Levilileri Babamız'ın evindeki işin başına getirdiler. ⁹Sonra Yeşua, oğulları ve kardeşleri, Kadmiel ile oğulları—Yahuda oğulları—Babamız'ın evinde çalışanları denetlemek için bir araya geldiler; Levililer olan Henadat'ın oğulları, onların oğulları ve kardeşleriyle birlikte.

¹⁰Yapıcılar Babamız'ın tapınağının temelini attıklarında, kaftanlarını giymiş kâhinler borazanlarıyla, Asaf oğulları olan Levililer de zillerle, İsrail Kralı Davut'un buyurduğu gibi Babamız'a övgüler sunmak için yerlerini aldılar. ¹¹Karşılıklı ilahiler söyleyerek Babamız'ı övdüler ve O'na şükrettiler: «O iyidir; İsrail'e olan vefalı sevgisi sonsuza dek sürer.» Babamız'ın evinin temeli atıldığı için bütün halk yüksek sesle övgüyle haykırdı.

¹²İlk evi görmüş olan birçok yaşlı kâhin, Levili ve boy başı, bu evin temeli gözlerinin önünde atılırken yüksek sesle ağladılar; birçokları ise sevinçle haykırdı. ¹³Kimse sevinç çığlıklarını ağlama seslerinden ayırt edemiyordu; çünkü halk öyle yüksek sesle bağırıyordu ki, ses ta uzaklardan işitiliyordu.