چاپ شوی
کتاب

ويا کوونکې ژبه

د موسيقۍ د مشر دپاره. د داؤد يو حِکمت زبور. کله چې دوئيګ اَدومى راغلو او ساؤل ته يې ووئيل چې، ”داؤد د اخيمَلِک کور ته لاړو.“

د دوئېګ په لور، چې د کاهنانو خبر یې ساؤل ته ورکړ. هغه ته د داسې سړي په توګه خطاب کېږي چې تباه کوونکې خبرې خوښوي او په خپله شتمنۍ تکیه لري، او ورته ویل کېږي چې له خپلې خېمې به را وویستل شي — پداسې حال کې چې سندرغاړی زموږ د پلار په کور کې د زیتون د ونې په څېر وده کوي.

څپرکی 52.

اے زورورې، تۀ په بدۍ باندې ولې ويا کوې؟ د زمونږ پلار وفاداره مينه ټوله ورځ پايښت لرى.

ستا ژبه د تباهۍ چالونه جوړوى، لکه د تېرې کړې استرې په شان، اے دوکه بازه. تۀ د ښۀ نه زياته د بدۍ سره مينه کوې، او د حق وئيلو نه زياته د دروغو سره.

اے دوکه بازه ژبې، تۀ د هرې تباه کوونکې خبرې سره مينه کوې. خو زمونږ پلار به تا د تل دپاره راوپرزوى؛ هغه به تا راونيسى او ستا د خېمې نه به دې راوباسى؛ د ژوندو د ملک نه به دې له بيخه راوباسى.

صادقان به وينى او به يرېږى؛ هغوئ به پرې خاندى، او به وائى چې، ”هغه سړى وګورئ چې زمونږ پلار يې خپله پناه ګاه ونۀ ګرځولو، بلکې په خپل ډېر مال باندې يې اعتبار وکړو او د نورو په تباه کولو يې طاقت وموندلو.“ خو زۀ د زمونږ پلار په کور کښې د زرغونې زيتُون د ونې په شان يم؛ زۀ د تل دپاره د زمونږ پلار په وفاداره مينه اعتبار کوم. زۀ به د هغه څۀ دپاره چې تا کړى دى تل ستا ثنا کوم؛ زۀ به ستا د وفادارو په مخکښې ستا په نوم اُميد لرم، ځکه چې هغه ښۀ دے.