زمونږ د پلار لاس د فلسطينيانو خلاف

فلستيانو زموږ د پلار نيول شوی صندوق د داګون تر څنګ کېښود او دوه ځله يې خپل خدای پر مخ پرېوتی وموند، دويم ځل يې سر او لاسونه پر درشل مات پراته وو. غوټې او وېره له اشدود نه تر جات او بيا تر عقرون د صندوق پسې روانې شوې، تر دې چې هر ښار زارۍ وکړې چې له دې نه دې خلاص شي.

څپرکی 5.

فلسطينيانو زمونږ د پلار صندوق نيولے وو، او هغوئ هغه د ابى عزر نه اشدود ته راووړو. فلسطينيانو زمونږ د پلار صندوق واخستو، د دجون بتخانې ته يې راوړو او د دجون په څنګ کښې يې کېښودو. کله چې د اشدود خلق بله ورځ سحر وختى راپاڅېدل، نو دجون زمونږ د پلار د صندوق په وړاندې په زمکه باندې نسکور پروت وو. هغوئ دجون پورته کړو او بيا يې په خپل ځائ کښې ودرولو. کله چې هغوئ بله ورځ سحر وختى راپاڅېدل، نو دجون بيا زمونږ د پلار د صندوق په وړاندې په زمکه باندې نسکور پروت وو. دا ځل د هغۀ سر او دواړه لاسونه ماتيدلى په دروازه باندې پراتۀ وُو، صرف د هغۀ تنه پاتې وه. نو تر دې ورځې پورې د دجون پوزارى او هر هغه څوک چې په اشدود کښې د دجون بتخانې ته ننوځى، د دجون په درشل باندې قدم نۀ ږدى. زمونږ د پلار لاس د اشدود په خلقو باندې ډېر دروند شو. هغۀ هغوئ تباه کړل او په دنبلو يې ووهل، اشدود او د هغه ګېرچاپېره علاقه. کله چې د اشدود سړو دا وليدل، نو هغوئ ووئيل، ”د اِسرائيل د خُدائ پاک صندوق دې زمونږ سره پاتې نۀ شى، ځکه چې د هغۀ لاس پر مونږ او پر دجون زمونږ بت باندې سخت دے.“ هغوئ د فلسطينيانو ټول واکمنان راوغوښتل او ترې يې پوښتنه وکړه، ”د اِسرائيل د خُدائ پاک د صندوق سره څۀ وکړو؟“ هغوئ جواب ورکړو، ”د اِسرائيل د خُدائ پاک صندوق جات ته يوسئ.“ نو هغوئ د اِسرائيل د خُدائ پاک صندوق هلته يوړو.

د دې وروسته چې هغوئ هغه يوړو، نو زمونږ د پلار لاس پر هغه ښار باندې هم راغلو، چې ډېره لويه ګډوډى يې جوړه کړه. هغۀ د هغه خلق، وړوکى او لوئ، ووهل، او پر هغوئ باندې دنبل راووتل. نو هغوئ زمونږ د پلار صندوق عقرون ته ولېږلو. خو کله چې هغه راورسېدو، نو د عقرون خلقو چغې کړې، ”د اِسرائيل د خُدائ پاک صندوق يې مونږ ته راووړو، دې دپاره چې مونږ او زمونږ خلق ووژنى!“

نو هغوئ د فلسطينيانو ټول واکمنان راغونډ کړل او ووئيل، ”د اِسرائيل د خُدائ پاک صندوق لرې کړئ، دې دې خپل ځائ ته بېرته ستون شى، ترڅو چې مونږ او زمونږ خلق ونۀ وژنى.“ ځکه چې په ټول ښار کښې د مرګ ګډوډى خوره شوې وه، زمونږ د پلار لاس هلته ډېر دروند وو. هغه کسان چې نۀ مړۀ کېدل، هغوئ په دنبلو ووهلے شول، او د ښار د مدد چغې آسمان ته پورته شوې.