1 சாமுவேல் 5

5 ¹பெலிஸ்தர் எங்கள் பிதாவின் பெட்டியைப் பிடித்துக்கொண்டு, அதை எபெனேசரிலிருந்து அஸ்தோத்துக்குக் கொண்டுவந்தார்கள். ²பெலிஸ்தர் எங்கள் பிதாவின் பெட்டியை எடுத்து, அதைத் தாகோனுடைய கோவிலுக்குள் கொண்டுவந்து, தாகோனண்டையிலே வைத்தார்கள். ³மறுநாள் அஸ்தோத்தின் மனிதர் அதிகாலையில் எழுந்திருந்தபோது, இதோ, தாகோன் எங்கள் பிதாவின் பெட்டிக்கு முன்பாகத் தரையிலே முகங்குப்புற விழுந்துகிடந்தான். அவர்கள் தாகோனை எடுத்து, அவனை மறுபடியும் அவனுடைய இடத்திலே வைத்தார்கள். ⁴மறுநாள் அதிகாலையில் அவர்கள் எழுந்திருந்தபோது, இதோ, தாகோன் எங்கள் பிதாவின் பெட்டிக்கு முன்பாகத் தரையிலே திரும்பவும் முகங்குப்புற விழுந்துகிடந்தான். இந்த முறை அவனுடைய தலையும் இரண்டு கைகளும் வாசற்படியிலே உடைந்துகிடந்தன; அவனுடைய உடல்மட்டும் மீதியாயிருந்தது. ⁵ஆகையால் இந்நாள்வரைக்கும் தாகோனுடைய ஆசாரியர்களும், அஸ்தோத்திலுள்ள தாகோனுடைய கோவிலுக்குள் நுழைகிற யாவரும் தாகோனுடைய வாசற்படியை மிதிக்கிறதில்லை. ⁶எங்கள் பிதாவின் கரம் அஸ்தோத்தின் மனிதர்மேல் பாரமாய் இறங்கியது. அவர் அவர்களைப் பாழாக்கி, அஸ்தோத்தையும் அதைச் சுற்றியுள்ள எல்லைகளையும் கழலைகளினால் வாதித்தார். ⁷அஸ்தோத்தின் மனிதர் இதைக் கண்டபோது, “இஸ்ரவேலின் தேவனுடைய பெட்டி நம்மிடத்தில் இருக்கக்கூடாது; அவருடைய கரம் நம்மேலும் நம்முடைய தேவனாகிய தாகோன்மேலும் கடினமாய் இருக்கிறது” என்றார்கள். ⁸அவர்கள் பெலிஸ்தரின் அதிபதிகள் யாவரையும் வரவழைத்து, “இஸ்ரவேலின் தேவனுடைய பெட்டியை நாம் என்ன செய்வோம்?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், “இஸ்ரவேலின் தேவனுடைய பெட்டி காத் பட்டணத்துக்குக் கொண்டுசெல்லப்படட்டும்” என்றார்கள். அப்படியே இஸ்ரவேலின் தேவனுடைய பெட்டியை அங்கே கொண்டுசென்றார்கள்.

⁹அவர்கள் அதைக் கொண்டுசென்றபின்பு, எங்கள் பிதாவின் கரம் அந்தப் பட்டணத்துக்கும் விரோதமாய் வந்து, மிகுந்த பயங்கரத்தை உண்டாக்கியது. அவர் சிறியோர் முதல் பெரியோர்வரைக்கும் அந்தப் பட்டணத்தின் மனிதரை வாதித்தார்; அவர்கள்மேல் கழலைகள் எழும்பின. ¹⁰ஆகையால் அவர்கள் எங்கள் பிதாவின் பெட்டியை எக்ரோனுக்கு அனுப்பினார்கள். ஆனால் அது வந்தபோது, எக்ரோன் ஊரார், “நம்மையும் நம்முடைய மக்களையும் கொன்றுபோட, இஸ்ரவேலின் தேவனுடைய பெட்டியை நம்மிடத்தில் கொண்டுவந்தார்களே!” என்று கூக்குரலிட்டார்கள்.

¹¹ஆகையால் அவர்கள் பெலிஸ்தரின் அதிபதிகள் யாவரையும் கூடிவரச்செய்து, “இஸ்ரவேலின் தேவனுடைய பெட்டி நம்மையும் நம்முடைய மக்களையும் கொல்லாதபடிக்கு, அதை அதின் இடத்துக்குத் திரும்பிப்போகும்படி அனுப்பிவிடுங்கள்” என்றார்கள். ஏனெனில் மரணகரமான பயங்கரம் பட்டணம் முழுவதையும் பிடித்திருந்தது; எங்கள் பிதாவின் கரம் அங்கே மிகவும் பாரமாய் இறங்கியிருந்தது. ¹²சாகாமல் தப்பினவர்கள் கழலைகளினால் வாதிக்கப்பட்டார்கள்; பட்டணத்தின் அபயக்குரல் வானத்துக்கு எழும்பியது.