2 List do Tesaloniczan 3

3 ¹W końcu, bracia i siostry, módlcie się za nas, aby słowo naszego Pana Jezusa biegło naprzód i było otoczone chwałą, tak jak u was, ²i abyśmy byli wybawieni od ludzi przewrotnych i złych; bo nie wszyscy są wierzący. ³Ale Pan jest wierny; on was umocni i ustrzeże od złego. ⁴A ufamy w Panu, że to, co nakazujemy, czynicie i nadal będziecie czynić. ⁵A Pan niech skieruje wasze serca ku miłości naszego Ojca i ku wytrwałości Chrystusa.

Ostrzeżenie przed bezczynnością

⁶Bracia i siostry, w imię naszego Pana Jezusa Chrystusa nakazujemy wam: trzymajcie się z dala od każdego brata, który żyje w bezczynności, wbrew tradycji, którą od nas otrzymaliście. ⁷Sami bowiem wiecie, że powinniście nas naśladować, bo nie byliśmy bezczynni wśród was. ⁸Nie jedliśmy u nikogo chleba za darmo, lecz pracowaliśmy nocą i dniem, w trudzie i mozole, aby dla nikogo z was nie być ciężarem. ⁹Nie dlatego, że nie mamy do tego prawa, lecz aby dać wam samych siebie za wzór do naśladowania. ¹⁰Bo nawet gdy byliśmy u was, nakazywaliśmy wam: jeśli ktoś nie chce pracować, niech też nie je. ¹¹Słyszymy bowiem, że niektórzy wśród was żyją w bezczynności, nie zajmując się pracą, lecz wtrącając się w cudze sprawy. ¹²Takim nakazujemy i napominamy ich w Panu Jezusie Chrystusie, aby spokojnie pracowali i jedli własny chleb. ¹³A wy, bracia i siostry, nie ustawajcie w czynieniu dobra. ¹⁴Jeśli ktoś nie posłucha naszego słowa zawartego w tym liście, zwróćcie na niego uwagę i nie zadawajcie się z nim, aby się zawstydził. ¹⁵Nie uważajcie go jednak za nieprzyjaciela, lecz napominajcie jak brata.

Pokój, pozdrowienie i łaska

¹⁶A sam Pan pokoju niech wam da pokój zawsze i na wszelki sposób. Pan niech będzie z wami wszystkimi.

¹⁷Ja, Paweł, własnoręcznie piszę to pozdrowienie — znak, że każdy list ode mnie jest prawdziwy; tak właśnie piszę. ¹⁸Łaska naszego Pana Jezusa Chrystusa niech będzie z wami wszystkimi.