ଶିବାର ରାଣୀ ଜ୍ଞାନ ଅନ୍ଵେଷଣ କରନ୍ତି

ଆମ ପିତା ଶଲୋମନଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା ଜ୍ଞାନର ପରୀକ୍ଷା ନେବାକୁ ଶିବାର ରାଣୀ ଆସନ୍ତି ଏବଂ ସ୍ତବ୍ଧ ହୋଇ ଫେରନ୍ତି, କହନ୍ତି ଯେ ଖବରରେ ଅଧା ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଇ ନଥିଲା। ସୁନା, ହାତୀଦାନ୍ତ, ଢାଲ ଓ ଘୋଡ଼ା ଏତେ ଜମିଯାଏ ଯେ ଯିରୂଶାଲମରେ ରୂପାର କିଛି ମୂଲ୍ୟ ରହେ ନାହିଁ, ଆଉ ପ୍ରତ୍ୟେକ ରାଜା ତାଙ୍କ ସାକ୍ଷାତ ଖୋଜନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 10।

ଶିବାର ରାଣୀ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ଶଲୋମନଙ୍କ କୀର୍ତ୍ତି ବିଷୟ ଶୁଣି ତାହାଙ୍କୁ କଠିନ ପ୍ରଶ୍ନ ଦ୍ଵାରା ପରୀକ୍ଷା କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆସିଲେ। ସେ ଅତି ବୃହତ୍‌ ଅନୁଗାମୀ ଦଳ ସହିତ, ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବ୍ୟ ବୋହୁଥିବା ଓଟମାନ, ପ୍ରଚୁର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଓ ବହୁମୂଲ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତର ନେଇ ଯିରୂଶାଲମକୁ ଆସିଲେ। ପୁଣି ଶଲୋମନଙ୍କ ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ ଆପଣା ହୃଦୟରେ ଥିବା ସମସ୍ତ କଥା ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ। ଶଲୋମନ ତାହାଙ୍କ ସମସ୍ତ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦେଲେ; ରାଜା ତାହାଙ୍କ ନିକଟରେ ବୁଝାଇ ନ ପାରିବା ଭଳି ଦୁର୍ବୋଧ୍ୟ କିଛି ହିଁ ନ ଥିଲା। ଯେତେବେଳେ ଶିବାର ରାଣୀ ଶଲୋମନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ଓ ତାହାଙ୍କ ନିର୍ମିତ ଗୃହ, ତାହାଙ୍କ ମେଜ ଉପରେ ଥିବା ଭୋଜନ, ଉପବିଷ୍ଟ ତାହାଙ୍କ କର୍ମଚାରୀଗଣ, ପରିଚ୍ଛଦ ପିନ୍ଧି ସେବା କରୁଥିବା ତାହାଙ୍କ ପରିଚାରକଗଣ, ତାହାଙ୍କ ପାନପାତ୍ରବାହକଗଣ ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଗୃହରେ ତାହାଙ୍କ ଉତ୍ସର୍ଗିତ ହୋମବଳି ଦେଖିଲେ, ସେତେବେଳେ ତାହାଙ୍କଠାରେ ଆଉ ପ୍ରାଣ ରହିଲା ନାହିଁ। ସେ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଆପଣଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଓ ଆପଣଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ବିଷୟରେ ମୁଁ ଆପଣା ଦେଶରେ ଯେଉଁ ବାର୍ତ୍ତା ଶୁଣିଥିଲି, ତାହା ସତ୍ୟ। ମାତ୍ର ମୁଁ ଆସି ଆପଣା ଚକ୍ଷୁରେ ନ ଦେଖିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେହି ବାର୍ତ୍ତା ବିଶ୍ଵାସ କଲି ନାହିଁ। ପୁଣି ଦେଖନ୍ତୁ, ମୋତେ ତ ଅର୍ଦ୍ଧେକ ହେଁ କୁହାଯାଇ ନ ଥିଲା! ମୁଁ ଶୁଣିଥିବା ବାର୍ତ୍ତା ଅପେକ୍ଷା ଆପଣଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଅଧିକ। ଆପଣଙ୍କ ଲୋକମାନେ କେଡ଼େ ସୁଖୀ! ଯେଉଁମାନେ ସର୍ବଦା ଆପଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇ ଆପଣଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ଶୁଣନ୍ତି, ଆପଣଙ୍କ ଏହି ଦାସମାନେ କେଡ଼େ ସୁଖୀ! ସଦାପ୍ରଭୁ ଆପଣଙ୍କ ଈଶ୍ଵର ଧନ୍ୟ ହେଉନ୍ତୁ, ଯେ ଆପଣଙ୍କଠାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଆପଣଙ୍କୁ ଇସ୍ରାଏଲର ସିଂହାସନରେ ବସାଇଲେ! ସଦାପ୍ରଭୁ ଇସ୍ରାଏଲକୁ ଅନନ୍ତକାଳ ପ୍ରେମ କରିବାରୁ, ନ୍ୟାୟ ଓ ଧାର୍ମିକତା ସାଧନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ସେ ଆପଣଙ୍କୁ ରାଜା କଲେ।” ପୁଣି ସେ ରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରାୟ ଚାରି ଟନ୍‌ ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ପ୍ରଚୁର ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ବହୁମୂଲ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତର ଦେଲେ। ଶିବାର ରାଣୀ ରାଜା ଶଲୋମନଙ୍କୁ ଯେତେ ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଲେ, ସେତେ ଆଉ କେବେ ଆସିଲା ନାହିଁ।

ଯେଉଁ ହୀରମର ଜାହାଜ-ବହର ଓଫୀରରୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଆଣିଲା, ତାହା ଓଫୀରରୁ ପ୍ରଚୁର ଅଲ୍‌ଗୁମ୍‌ କାଷ୍ଠ ଓ ବହୁମୂଲ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତର ମଧ୍ୟ ଆଣିଲା। ରାଜା ସେହି ଅଲ୍‌ଗୁମ୍‌ କାଷ୍ଠରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଗୃହ ଓ ରାଜଗୃହ ନିମନ୍ତେ ଅବଲମ୍ବ, ପୁଣି ଗାୟକମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ବୀଣା ଓ ନେବଲ ନିର୍ମାଣ କଲେ। ସେହିଦିନଠାରୁ ଏପରି ଅଲ୍‌ଗୁମ୍‌ କାଷ୍ଠ ଆଉ ଆସି ନାହିଁ କିମ୍ବା ଦେଖାଯାଇ ନାହିଁ।

ରାଜା ଶଲୋମନ ଶିବାର ରାଣୀଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ଇଚ୍ଛିତ ସମସ୍ତ, ଯାହା କିଛି ସେ ମାଗିଲେ, ତାହା ଓ ତାହା ସଙ୍ଗେ ଆପଣା ରାଜକୀୟ ବଦାନ୍ୟତା ଅନୁସାରେ ଯାହା ଦେଲେ, ତାହା ମଧ୍ୟ ଦେଲେ। ତହିଁ ଉତ୍ତାରେ ସେ ଆପଣା ଦାସମାନଙ୍କ ସହିତ ଆପଣା ଦେଶକୁ ଫେରିଗଲେ।

ଶଲୋମନଙ୍କ ବୈଭବ, ପିତାଙ୍କ ଦାନ

ଗୋଟିଏ ବର୍ଷରେ ଶଲୋମନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସୁଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣର ଓଜନ ପ୍ରାୟ ପଚିଶ ଟନ୍‌ ଥିଲା, ଏହା ଛଡ଼ା ବ୍ୟବସାୟୀମାନଙ୍କଠାରୁ ଆସୁଥିବା ରାଜସ୍ଵ, ବଣିକମାନଙ୍କ ଲାଭ, ଆରବର ସମସ୍ତ ରାଜା ଓ ଦେଶର ଶାସନକର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କଠାରୁ ଆସୁଥିଲା। ରାଜା ଶଲୋମନ ପିଟା ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ଦୁଇ ଶହ ବଡ଼ ଢାଲ ନିର୍ମାଣ କଲେ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଢାଲରେ ପ୍ରାୟ ପନ୍ଦର ପାଉଣ୍ଡ୍‌ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଲାଗିଲା। ସେ ପିଟା ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ତିନି ଶହ ସାନ ଢାଲ ନିର୍ମାଣ କଲେ; ପ୍ରତ୍ୟେକରେ ପ୍ରାୟ ସାଢ଼େ ତିନି ପାଉଣ୍ଡ୍‌ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଲାଗିଲା; ରାଜା ସେଗୁଡ଼ିକ ଲିବାନୋନ-ଅରଣ୍ୟ-ଗୃହରେ ରଖିଲେ। ଆହୁରି ରାଜା ହସ୍ତୀଦନ୍ତର ଗୋଟିଏ ବୃହତ୍‌ ସିଂହାସନ ନିର୍ମାଣ କରି ତାହା ଉତ୍ତମ ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ମଡ଼ାଇଲେ। ସେହି ସିଂହାସନର ଛଅ ପାହାଚ ଥିଲା ଓ ପଛରେ ଗୋଲାକାର ଉପରିଭାଗ ଥିଲା। ଆସନର ଉଭୟ ପାର୍ଶ୍ଵରେ ହାତଠିକଣା ଥିଲା ଓ ତହିଁ ନିକଟରେ ଦୁଇଟି ସିଂହ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ। ସେହି ଛଅ ପାହାଚ ଉପରେ ବାରଟି ସିଂହ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁଣ୍ଡରେ ଗୋଟିଏ ଲେଖାଏଁ। କୌଣସି ରାଜ୍ୟ ନିମନ୍ତେ ଏହିପରି କେବେ ନିର୍ମିତ ହୋଇ ନ ଥିଲା। ରାଜା ଶଲୋମନଙ୍କ ସମସ୍ତ ପାନପାତ୍ର ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ଥିଲା ଓ ଲିବାନୋନ-ଅରଣ୍ୟ-ଗୃହର ସମସ୍ତ ପାତ୍ର ବିଶୁଦ୍ଧ ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ଥିଲା। କିଛି ହେଁ ରୂପାର ନ ଥିଲା; ଶଲୋମନଙ୍କ ସମୟରେ ରୂପା କିଛି ଗଣନାଯୋଗ୍ୟ ନ ଥିଲା। ହୀରମର ଜାହାଜ-ବହର ସଙ୍ଗେ ରାଜାଙ୍କର ବାଣିଜ୍ୟ-ଜାହାଜ ସମୁଦ୍ରରେ ଥିଲା। ପ୍ରତି ତିନି ବର୍ଷରେ ସେହି ଜାହାଜ-ବହର ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ରୂପା, ହସ୍ତୀଦନ୍ତ, ବାନର ଓ ମୟୂର ଆଣି ଫେରିଆସୁଥିଲା।

ଏହିରୂପେ ରାଜା ଶଲୋମନ ଐଶ୍ଵର୍ଯ୍ୟରେ ଓ ଜ୍ଞାନରେ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କଠାରୁ ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ ହେଲେ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଶଲୋମନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥିଲେ, ତାହା ଶୁଣିବା ନିମନ୍ତେ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଶଲୋମନଙ୍କ ସାକ୍ଷାତ ଅନ୍ଵେଷଣ କଲା। ବର୍ଷକୁ ବର୍ଷ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ଆପଣା ଉପହାର, ଅର୍ଥାତ୍‌ ରୂପା ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ର, ବସ୍ତ୍ର, ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର, ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବ୍ୟ, ଅଶ୍ଵ ଓ ଖଚର ଆଣିଲେ।

ଶଲୋମନ ରଥ ଓ ଅଶ୍ଵାରୋହୀ ସଂଗ୍ରହ କଲେ; ତାହାଙ୍କର ଏକ ହଜାର ଚାରି ଶହ ରଥ ଓ ବାର ହଜାର ଅଶ୍ଵାରୋହୀ ଥିଲେ, ସେମାନେ ରଥ-ନଗରସମୂହରେ ଓ ଯିରୂଶାଲମରେ ରାଜାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ରଖାଗଲେ। ରାଜା ଯିରୂଶାଲମରେ ରୂପାକୁ ପ୍ରସ୍ତର ପରି ଏତେ ସୁଲଭ କଲେ ଓ ଏରସ କାଷ୍ଠକୁ ତଳଭୂମିର ଡିମ୍ବିରି ବୃକ୍ଷ ପରି ପ୍ରଚୁର କଲେ। ଶଲୋମନଙ୍କ ଅଶ୍ଵ ମିସର ଓ କ୍ଵୀ ଦେଶରୁ ଆସୁଥିଲା; ରାଜାଙ୍କ ବ୍ୟବସାୟୀମାନେ ତାହା କ୍ଵୀ ଦେଶରୁ ବଜାର-ଦରରେ କିଣୁଥିଲେ। ମିସରରୁ ଗୋଟିଏ ରଥ ପ୍ରାୟ ପନ୍ଦର ପାଉଣ୍ଡ୍‌ ରୂପାରେ ଓ ଗୋଟିଏ ଅଶ୍ଵ ପ୍ରାୟ ଚାରି ପାଉଣ୍ଡ୍‌ରେ ଆନୀତ ହେଉଥିଲା; ଆଉ ଏହି ବ୍ୟବସାୟୀମାନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ସେହି ରଥ ଓ ଅଶ୍ଵ ହିତ୍ତୀୟମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ରାଜା ଓ ଅରାମର ରାଜାମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଉଥିଲା।