Padalemane Sang Rama Wiwit Ngadeg

Pitung taun nyambut gawé kanthi sepi: watu wis ditata ing papan panggalian supaya ora ana swarané piranti wesi, kayu èrès lan emas nglapisi saben pérangan, kerub saka kayu jaitun ngebaki ruang kang paling njero. Ing satengahé pakaryan, Rama kita ngandika marang Suleman yèn prasetyané mung tetep manawa dhèwèké mbangun turut.

Pasal 6.

Ing taun kaping 480 sawise bangsa Israel metu saka tanah Mesir, yaiku ing taun kaping papat Prabu Suleman jumeneng ratu ngereh Israel, ing sasi Ziw, yaiku sasi kang kapindho, Panjenengane wiwit mbangun padalemane Rama kita. Padaleman kang dibangun dening Prabu Suleman kanggo Rama kita iku dawane kira-kira sangang puluh kaki, ambane telung puluh kaki, lan dhuwure patang puluh lima kaki. Bangsal ing ngarepe bale agung iku dawane kira-kira telung puluh kaki, padha karo ambane padaleman, lan jerone kira-kira limalas kaki ing ngarepe. Lan kanggo padaleman mau Panjenengane nggawe cendhela kang pigura-piguraane malebu.

Ing pinggir temboke padaleman Panjenengane mbangun wewangunan ngubengi—nemplek ing tembok-temboke padaleman ngubengi—kanggo bale agung lan papan pasucen ing njero; sarta Panjenengane nggawe kamar-kamar ing sisih ngubengi. Tingkat kang ngisor dhewe ambane pitu setengah kaki, kang tengah ambane sangang kaki, lan kang kaping telu ambane sepuluh setengah kaki; ing sisih njaba ngubengi Panjenengane nggawe undhak-undhakan ing tembok, supaya balok-baloke ora malebu ing tembok-temboke padaleman. Padaleman iku dibangun nganggo watu kang wis digarap mateng ing papan pandhudhukan, mulane sajrone pambangunan ora ana swarane palu, kampak, utawa piranti wesi apa bae kang keprungu ing kono. Lawangane kamar sisih kang ngisor dhewe ana ing sisih kidule padaleman; ana undhak-undhakan munggah menyang tingkat kang tengah, lan saka kono menyang tingkat kaping telu. Dadi Panjenengane mbangun padaleman mau nganti rampung, dipayoni nganggo balok-balok lan blabag kayu eres. Panjenengane mbangun wewangunan ing sisih nemplek ing saindenging padaleman, saben tingkate dhuwure kira-kira pitu setengah kaki, disambung karo padaleman nganggo balok-balok kayu eres.

Tumuli ana pangandikane Rama kita kang dhumawuh marang Prabu Suleman, mangkene:

“Mungguh padaleman kang kokbangun iki: manawa kowe lumaku miturut katetepanKu, nindakake pranatan-pranatanKu, lan netepi sakehe dhawuhKu kanthi ngestokake, Aku bakal netepi prasetyaKu marang kowe, kang wis Dakprasetyakake marang Dawud, bapakmu. Aku bakal dedalem ana ing satengahe wong Israel, lan ora bakal negakake umatKu Israel.”

Dadi Prabu Suleman mbangun padaleman mau nganti rampung. Tembok-tembok sisih njero dilapisi blabag kayu eres; saka jogan nganti tekan usuk-usuk payon sisih dhuwur dilapisi kayu ing njero, lan jogane padaleman dilantai nganggo blabag kayu cemara. Panjenengane mbangun bagean mburi padaleman kang dawane telung puluh kaki nganggo blabag kayu eres, saka jogan nganti tekan tembok, kapisahake ing njero dadi papan pasucen ing njero, yaiku Papan Kang Mahasuci. Padaleman iku—yaiku bale agung ing ngarepe papan pasucen ing njero—dawane kira-kira sewidak kaki. Kayu eres ing sajroning padaleman diukir mawa gegambaran waluh lan kembang kang mekar; kabeh kayu eres, ora ana watu kang katon. Panjenengane nyawisake papan pasucen ing njero padaleman kanggo mapanake pethi prajanjiane Rama kita ana ing kono. Papan pasucen ing njero iku dawane kira-kira telung puluh kaki, ambane kira-kira telung puluh kaki, lan dhuwure kira-kira telung puluh kaki; Panjenengane nglapisi nganggo emas murni, sarta nglapisi uga misbyah kayu eres mau. Prabu Suleman nglapisi sisih njeroning padaleman nganggo emas murni, masang rante emas ngliwati ngarepe papan pasucen ing njero, lan nglapisi iku nganggo emas. Panjenengane nglapisi sakehing padaleman nganggo emas nganti sakabehe padaleman rampung; uga sakehing misbyah ing papan pasucen njero dilapisi emas.

Ing papan pasucen njero Panjenengane nggawe kerub loro saka kayu zaitun, saben kerub dhuwure kira-kira limalas kaki. Swiwine kerub kang siji dawane pitu setengah kaki, swiwi sijine uga pitu setengah kaki; saka pucuking swiwi tekan pucuking swiwi sijine ana limalas kaki. Kerub kang kapindho uga ukurane kira-kira limalas kaki; kerub loro mau padha ukurane lan padha wujude. Dhuwure kerub kang siji kira-kira limalas kaki, lan mangkono uga kerub sijine. Panjenengane masang kerub loro mau ana ing sajroning padaleman njero, swiwine padha kembeng, satemah swiwine kang siji ndemek tembok sisih siji lan swiwine sijine ndemek tembok sisihe, dene swiwi loro liyane padha gegandhengan ing satengahe padaleman. Kerub loro mau dilapisi emas.

Ing sakehing tembok ngubengi padaleman, ing kamar njero lan kamar njaba, Panjenengane ngukir gegambaran kerub, wit kurma, lan kembang kang mekar. Jogane padaleman dilapisi emas, ing kamar njero lan kamar njaba.

Kanggo lawangane papan pasucen njero Panjenengane nggawe lawang saka kayu zaitun; ambang ndhuwur lan jejenenging lawang mau mangun pojok lima. Lawang loro mau saka kayu zaitun; ing lawang-lawang iku Panjenengane ngukir gegambaran kerub, wit kurma, lan kembang kang mekar, banjur dilapisi emas, kanthi mukul emas mau nemplek ing gegambaran kerub lan wit kurma. Mangkono uga kanggo lawangane bale agung Panjenengane nggawe jejenenging lawang saka kayu zaitun, kang mangun pojok papat, lan lawang loro saka kayu cemara; lawang kang siji kalih lembarane bisa dilempit, lan lawang sijine uga kalih lembarane bisa dilempit. Panjenengane ngukir gegambaran kerub, wit kurma, lan kembang kang mekar ing lawang-lawang mau, sarta dilapisi emas kang disebar rata ngliputi ukir-ukiran.

Panjenengane mbangun plataran njero nganggo telung lapis watu kang wis digarap lan salapis balok kayu eres.

Ing taun kaping papat tlapakane padalemane Rama kita dipasang, ing sasi Ziw. Padaleman mau rampung ing taun kaping sewelas, ing sasi Bul, yaiku sasi kang kawolu, satemah jangkep ing sakabehing bageane cocog karo rancangan. Panjenengane mbangun iku sajrone pitung taun.