Bumi Rama Mimiti Ngadeg

Tujuh taun digawe jempling: batu dirapihkeun di tempat panggalianana sangkan teu kadenge sora pakakas beusi, kai eres jeung emas ngalapis unggal beungeut, mahluk-mahluk jangjangan tina kai zaitun minuhan kamar pangjerona. Di tengah-tengah pagawean, Rama urang nimbalan ka Suleman yen jangji-Na ngan laksana lamun manehna tumut.

Pasal 6.

Dina taun ka-480 sanggeus urang Israil budal ti Mesir, dina taun kaopat Raja Suleman marentah Israil, dina bulan Ziw nya eta bulan kadua, anjeunna mimiti ngadegkeun bumi Rama urang. Bumi anu diadegkeun ku Raja Suleman pikeun Rama urang teh panjangna kira-kira salapan puluh kaki, rubakna tilu puluh kaki, jeung luhurna opat puluh lima kaki. Tepas hareupeun rohangan utama teh panjangna kira-kira tilu puluh kaki, sarua jeung rubakna bumi, sarta jerona kira-kira lima welas kaki ti hareupna. Jeung pikeun bumi eta anjeunna nyieun jandela-jandela anu pigura-pigurana ngagolang ka jero.

Anjeunna ngadegkeun hiji wangunan nempel kana tembok bumi, ngurilingan bumi eta — nempel kana tembok-tembok bumi, ngurilingan — pikeun rohangan utama jeung tempat pangsucina di jero; sarta anjeunna nyieun kamar-kamar gigir ngurilingan. Tingkat panghandapna rubakna tujuh satengah kaki, anu tengah salapan kaki, sarta anu katilu sapuluh satengah kaki; di beulah luar anjeunna nyieun undakan-undakan dina tembok, supaya balok-balok teu kudu dilebetkeun kana tembok-tembok bumi. Bumi eta diadegkeun ku batu anu geus dirapihkeun di tempat ngagali batu, nepi ka henteu kadenge sora palu, kampak, atawa pakakas beusi naon bae di jerona salila diadegkeun. Panto kamar gigir panghandapna aya di beulah kidul bumi; aya tangga anu naek ka tingkat anu tengah, sarta ti dinya ka anu katilu. Kitu anjeunna ngadegkeun bumi eta nepi ka anggeus, ditutupan hateupna ku balok-balok jeung papan-papan kai aras. Anjeunna ngadegkeun wangunan gigir nempel kana sakuliah bumi, unggal tingkatna luhurna kira-kira tujuh satengah kaki, dihijikeun kana bumi ku balok-balok kai aras.

Tuluy turun pangandika Rama urang ka Suleman, kieu saur-Na:

“Hal bumi anu keur diadegkeun ku maneh ieu: lamun maneh laku-lampah nurutkeun katangtuan-katangtuan Kami, ngajalankeun hukum-hukum Kami, sarta nyekel sagala parentah Kami kalawan nurut ka dinya, Kami bakal ngabuktikeun ka maneh jangji anu geus diucapkeun ku Kami ka David, ama maneh. Kami bakal matuh di tengah-tengah urang Israil sarta moal ninggalkeun umat Kami Israil.”

Kitu Suleman ngadegkeun bumi eta nepi ka anggeus. Anjeunna ngalapis tembok-tembok di jero ku papan-papan kai aras; ti lanteyna nepi ka balok-balok langit-langitna ditutupan ku kai di jero, sarta lanteyna dipapanan ku papan kai cemara. Anjeunna ngadegkeun bagian tukang bumi eta sapanjang tilu puluh kaki ku papan-papan kai aras, ti lantey nepi ka tembok, dipisahkeun di jero jadi tempat pangsucina, nya eta Tempat Pangsucina. Bumi eta — rohangan utama hareupeun tempat pangsucina — panjangna kira-kira genep puluh kaki. Kai aras di jero bumi diukir ku gambar waluh jeung kembang-kembang anu keur meukar; kabeh kai aras, teu aya batu anu katembong. Anjeunna nyadiakeun tempat pangsucina di jero bumi pikeun nempatkeun Peti Perjangjian Rama urang di dinya. Tempat pangsucina panjangna kira-kira tilu puluh kaki, rubakna kira-kira tilu puluh kaki, jeung luhurna kira-kira tilu puluh kaki; ditutupan ku emas murni, sarta altar kai arasna oge ditutupan. Suleman ngalapis bagian jero bumi ku emas murni, narik rantay-rantay emas meulang hareupeun tempat pangsucina, sarta ngalapisna ku emas. Anjeunna nutupan sakuliah bumi ku emas nepi ka sagemblengna bumi eta anggeus; kitu deui sakuliah altar tempat pangsucina ditutupan ku emas.

Di tempat pangsucina anjeunna nyieun dua karub tina kai jaitun, unggal-unggalna luhurna kira-kira lima welas kaki. Jangjang karub anu hiji tujuh satengah kaki, anu hiji deui tujuh satengah kaki; lima welas kaki ti tungtung jangjang nepi ka tungtung jangjang. Karub anu kadua oge ukuranana kira-kira lima welas kaki; dua karub teh sarua ukuranana jeung sarua wangunna. Luhurna karub anu hiji kira-kira lima welas kaki, kitu deui anu hiji deui. Anjeunna nempatkeun karub-karub eta di jero bumi, jangjang-jangjangna dibeberkeun, nepi ka jangjang anu hiji antel kana hiji tembok sarta jangjang anu hiji deui antel kana tembok anu sejen, jeung jangjang-jangjangna paantel-antel di tengah bumi. Anjeunna nutupan karub-karub eta ku emas.

Dina sakabeh tembok ngurilingan bumi, boh di rohangan jero boh di rohangan luar, anjeunna ngukir karub-karub, tangkal korma, jeung kembang-kembang anu keur meukar. Anjeunna nutupan lantey bumi ku emas, di rohangan jero jeung di rohangan luar.

Pikeun panto asup ka tempat pangsucina anjeunna nyieun panto tina kai jaitun; palang luhur jeung tihang-tihang pantona ngawangun lima juru. Dua daun panto eta tina kai jaitun; dina pantona anjeunna ngukir karub-karub, tangkal korma, jeung kembang-kembang anu keur meukar, tuluy ditutupan ku emas, ditumbukkeun kana karub-karub jeung tangkal-tangkal korma. Kitu deui pikeun panto asup ka rohangan utama anjeunna nyieun tihang-tihang panto tina kai jaitun, opat juru, sarta dua daun panto tina kai cemara; dua belah daun panto anu hiji bisa dilipet, sarta dua belah daun panto anu hiji deui bisa dilipet. Anjeunna ngukir karub-karub, tangkal korma, jeung kembang-kembang anu keur meukar dina pantona, sarta ngalapisna ku emas anu disebarkeun rata nutupan ukiranana.

Anjeunna ngadegkeun palataran jero ku tilu jajar batu anu geus dirapihkeun sarta hiji jajar balok kai aras.

Dina taun kaopat pademen bumi Rama urang dipasang, dina bulan Ziw. Bumi eta anggeus dina taun kasawelas, dina bulan Bul nya eta bulan kadalapan, sampurna dina sagala rincianana saluyu jeung rarancangna. Anjeunna ngadegkeunana tujuh taun lilana.