امثال 2

2 ¹ای پسرم، اگر سخنان مرا بپذیری و فرمان‌های مرا در دل خود ذخیره کنی، ²و گوش خود را به حکمت فرا داری و دل خود را به فهم مایل سازی؛ ³آری، اگر بصیرت را بخوانی و آواز خود را برای فهم بلند کنی، ⁴اگر آن را چون نقره بجویی و همچون گنجِ پنهان در پیِ آن بگردی، ⁵آنگاه ترسِ پدر ما را درک خواهی کرد و معرفتِ پدر ما را خواهی یافت. ⁶زیرا پدر ما حکمت می‌بخشد؛ از دهان او معرفت و فهم بیرون می‌آید. ⁷او برای راستان حکمتِ استوار ذخیره می‌کند؛ او سپری است برای آنان که در کمال راه می‌روند، ⁸تا راه‌های عدالت را نگاه دارد و طریقِ وفادارانِ خود را حفظ کند.

⁹آنگاه عدالت و انصاف و راستی را درک خواهی کرد—هر راهِ نیکو را. ¹⁰زیرا حکمت به دل تو وارد خواهد شد و معرفت جانِ تو را خوش خواهد آمد؛ ¹¹تدبیر بر تو نگهبانی خواهد کرد و فهم تو را حفظ خواهد نمود، ¹²تا تو را از راهِ شرارت برهاند، از مردانی که سخنانِ کج می‌گویند، ¹³آنان که راه‌های راستی را ترک می‌کنند تا در طریق‌های تاریکی گام بردارند، ¹⁴آنان که از بدی کردن شادمانند و از تباهیِ شرارت وجد می‌کنند، ¹⁵آنان که راه‌هایشان کج است و در طریق‌های خود منحرفند.

¹⁶حکمت تو را از زنِ بیگانه نیز خواهد رهانید، از آن غریبه‌ای که سخنانِ چرب می‌گوید، ¹⁷که همدمِ جوانی خود را ترک می‌کند و عهدِ پدرِ خود را از یاد می‌برد. ¹⁸زیرا خانهٔ او به سوی مرگ فرو می‌رود و راه‌هایش به سوی مردگان. ¹⁹هیچ‌یک از آنان که نزد او می‌روند بازنمی‌گردند و به راه‌های حیات نمی‌رسند.

²⁰پس تو در راهِ نیکان خواهی رفت و طریق‌های عادلان را نگاه خواهی داشت. ²¹زیرا راستان در زمین ساکن خواهند شد و کاملان در آن باقی خواهند ماند؛ ²²اما شریران از زمین منقطع خواهند شد و خیانتکاران از آن برکنده خواهند گشت.