Wala Tagda ang Disiplina sa Amahan
Ang mga babaye nga mahayahay nga nagpangayo ug ilimnon ug ang mga panon nga nagdali-dali ngadto sa Betel uban sa hapsay nga mga halad parehong gisumbong. Makalima ang ilang Amahan naghingalan ug kalisdanan — gutom, hulaw, talamayon, hampak, pagkalumpag — ug makalima ang sumbalik: apan wala gihapon kamo mobalik kanako. Busa pangandam sa pagsugat kaniya.
4 1Paminawa kini nga pulong, kamong mga baka sa Basan nga anaa sa bukid sa Samaria, kamo nga nagdaugdaog sa mga kabos, nga nagyatak sa mga nagkinahanglan, nga nag-ingon sa inyong mga agalon, “Dad-i kami ug mainom!” a a v1 Ang “mga baka sa Basan” mao ang gipabilhan, tambok nga mga baka niadtong tabunok nga rehiyon — dinhi usa ka mahait nga hulagway sa mga pinalangga, mahinawayong mga babaye sa Samaria nga nagkabuhi gikan sa mga kabos.
2Ang Soberanong Amahan nanumpa pinaagi sa iyang pagkabalaan: “Moabot ang mga adlaw diha kaninyo nga guyoron kamo nila pinaagi sa mga taga, ug ang kataposan kaninyo pinaagi sa mga taga sa isda. b b v2 Ang mga kasundalohan sa Asiria naggiya sa mga binihag nga kinadenahan pinaagi sa mga taga o singsing nga gipalapos sa ilong o apapangig — ang hulagway naglarawan sa usa ka mabangis, makauulaw nga pagkadestiyero. 3Manggawas kamo agi sa mga liki sa paril, ang matag usa diretso sa unahan, ug ilabay kamo paingon sa Harmon,” nag-ingon ang atong Amahan.
4“Dali kamo sa Betel ug pagmasupilon; sa Gilgal, ug pagmasupilon pa gayod! Dad-a ang inyong mga halad matag buntag, ang inyong mga ikapulo matag tulo ka adlaw. 5Sunoga ang tinapay nga adunay patubo isip halad sa pagpasalamat, imantala ang inyong mga kinabubut-ong halad, ipahayag kini sa makusog—kay mao kini ang inyong gikahimut-an nga buhaton, katawhan sa Israel!” nag-ingon ang Soberanong Amahan.
6“Gihatagan ko kamo ug walay sulod nga tiyan sa matag siyudad ug kakulang sa tinapay sa matag dapit, apan wala kamo mobalik kanako,” nag-ingon ang atong Amahan.
7“Gipugngan ko usab ang ulan gikan kaninyo samtang may tulo pa ka bulan sa ting-ani. Padad-an ko ug ulan ang usa ka siyudad ug pugngan kini gikan sa lain; ang usa ka uma maulanan, ug ang uma nga walay ulan momala. 8Busa ang duha o tulo ka siyudad magsusapinday ngadto sa laing siyudad aron mangita ug tubig apan dili makainom ug igo, apan wala kamo mobalik kanako,” nag-ingon ang atong Amahan.
9“Gihampak ko kamo ug pagkalaya ug agup-op sa mga tanom; gilamoy sa dulon ang inyong daghang tanaman ug kaparasan, ang inyong mga kahoyng igera ug ang inyong mga kahoyng olibo, apan wala kamo mobalik kanako,” nag-ingon ang atong Amahan.
10“Nagpadala ako ug kamatay batok kaninyo sama niadtong sa Ehipto; gipatay ko ang inyong mga batan-ong lalaki pinaagi sa espada ug gidala ang inyong mga kabayo. Gipasaka ko ang baho sa inyong kampo ngadto sa inyong mga ilong, apan wala kamo mobalik kanako,” nag-ingon ang atong Amahan.
11“Gilaglag ko ang pipila kaninyo sama sa paglaglag ko sa Sodoma ug Gomora, ug sama kamo sa usa ka sugnod nga gisakmit gikan sa kalayo, apan wala kamo mobalik kanako,” nag-ingon ang atong Amahan.
12“Busa mao kini ang akong buhaton kaninyo, Israel; ug tungod kay buhaton ko kini kaninyo, pangandam sa pagtagbo sa inyong Amahan, O Israel!”
13Kay siya ang nag-umol sa mga bukid ug naglalang sa hangin, nga nagpadayag sa iyang mga hunahuna ngadto sa katawhan, nga naghimo sa kaadlawon nga kangitngit ug nagtunob sa mga kahitas-an sa yuta—ang Amahan sa kasundalohan sa langit mao ang iyang ngalan.
